نمی‌خواهم فقط بازیگر نقش‌های سفید باشم

خود قصه تا چه حد برایتان جذاب بود؟

خیلی زیاد، به نظرم فاکتور 8 از فیلمنامه قوی و مستحکمی برخوردار بود و همین عامل باعث شد که بتواند مخاطب را هم با خودش درگیر کند.

آیا شخصیت سهیل کامیاب تفاوتی با سایر نقش‌های شما داشت یا خیر؟

بله، سهیل کامیاب شخصیتی بود که نمونه آن را بسیار زیاد در جامعه دیده‌ایم. کامیاب یک آدم بسیارموفق بود. و بخاطر موقعیت‌های مالی‌ای که داشت، اعتماد به نفس خوبی هم پیدا کرده بود بنابراین این شخصیت دور از ذهن نبود و در عین حال هم پیچیدگی‌های خاص خودش را دارد و به نظرم تفاوت‌های مثبت و متفاوت‌تری نسبت به کارهای قبلی‌ام داشت.

پس توانستید سهیل کامیاب را باور کنید؟

بله ویژگی‌های شخصیتی او را دوست داشتم و به نظرم در فاکتور 8 ما یک چهره دوگانه از سهیل کامیاب دیدیم. ببینید ما آدم‌ها، خوب مطلق نیستیم و سهیل هم از این قاعده مستثنی نبود. به هر حال از کارهای متفاوت استقبال می‌کنم و این کار هم بسیار برایم جذاب و دلپذیر بود.

شما علاوه بر فاکتور 8 مجموعه روزهای زیبا را نیز به روی آنتن شبکه تهران دارید. از حضورتان در این مجموعه بگویید.

بعد از اتمام سریال فاکتور 8 تصویربرداری روزهای زیبا آغاز شد و از طرف جواد افشار (کارگردان) برای بازی در این سریال دعوت شدم و اتفاقا این همکاری هم سومین همکاری‌ام با جواد افشار بود.

آقای جوهرچی فکر نمی‌کنید قصه روزهای زیبا تا حدی تکراری است؟

خیر، ممکن است همیشه قصه‌ها کمی به هم شبیه باشند اما پرداخت آنها با یکدیگر متفاوت است. قصه روزهای زیبا هم از زمانی شروع می‌شود که خواهر و برادرها تصمیم می‌گیرند ملک پدری‌شان را بفروشند.

در سال‌های اخیر شاهد حضور پررنگ شما در تلویزیون هستیم. ایده‌آل شما برای پذیرش یک نقش چیست؟

من فکر می‌کنم هر نقشی براساس شخصیت خود آدم‌ها نوشته می‌شود و هر قصه بر مبنای خصوصیات انسانی. بنابراین آدمی با هر نقشی می‌تواند احساس نزدیکی کند. خود بازیگر هم بخشی از وجود خودش را بازی می‌کند و یا حتی بازیگر به واسطه نقش‌ها می‌تواند بخش‌هایی از شخصیت پنهانش را پیدا کند و به واسطه آنها به وجوهی دیگر از شخصیت خود پی ببرد. بنابراین برای پیدا کردن نقش نباید دغدغه‌های زیادی داشت. کافی است کمی از آن شخصیت را در وجود خودمان پیدا کنیم. من هم به عنوان یک بازیگر تلاش می‌کنم آن شخصیت را در وجود خودم پیدا کنم و آن را با توجه به آدم‌های اطرافم پرورش دهم. بنابراین ایده‌آل من برای پذیرش یک نقش چیزی نیست که خیلی دور از ذهن باشد. در حقیقت برای رسیدن به نقش به دنبال نمونه‌های آن در اطرافم می‌گردم و سعی می‌کنم به آن نقش نزدیک شوم.

از طرفی در سال‌های اخیر حضور شما در نقش‌هایی که به نوعی خاکستری بوده‌اند بیشتر مورد توجه قرار گرفته است. قبول دارید؟

بله، اساسا نقش‌های چندوجهی و به قول شما خاکستری برای مخاطب هم جذاب‌تر است و هم کشش بیشتری برای او دارد. برای مثال من هم در سریال غریبانه بسیار نقشم را دوست داشتم و برای رسیدن به آن بسیار تلاش کردم. چون این خصوصیت را داشت.

شما در تله فیلم‌های زیادی هم بازی کرده‌اید. این نوع کارها تنها به شما پیشنهاد شد یا خودتان هم رغبتی برای حضور در آنها داشتید؟

ببینید حضور من در تله‌فیلم‌ها صرفا به خاطر این نیست که دیده شوم. چرا که معیارهای من برای انتخاب یک نقش و بازی کردن اول از همه خود قصه است و قصه باید جایگاه خوبی داشته باشد. بنابراین حتما قصه‌های خوبی داشته‌اند که من هم پذیرفتم.

آقای جوهرچی نقش‌هایتان را چطور تعریف می‌کنید؟

یک نقش باید در وهله اول تاثیرگذار باشد. به این شکل که اگر آن نقش را حذف کنند به بدنه کار لطمه بزند و قصه ناقص شود. همچنین یک نقش باید جمع احساسات و عواطف انسانی را داشته باشد. ترجیح می‌دهم در نقش‌های سفید مطلق بازی نکنم. به همین دلیل هم فکر می‌کنم بعد از بازی در سریال در پناه تو روند دیگری را در کارم شروع کرده‌ام که متفاوت بوده است.

بد نیست کمی هم درباره خود حسن جوهرچی صحبت کنیم. اولین بازیگری که درگیر بازی‌هایش شدید را به خاطر دارید؟

من فکر می‌کنم هیچ بازیگری وجود ندارد که تمام کارهایش درجه یک باشد. اما بازی بعضی از بازیگران را در بعضی از فیلم‌ها دوست دارم. مثل بازی دنیرو در فیلم تنگه وحشت، یا بازی آل پاچینو در فیلم پدرخوانده یک.

از بازیگران ایرانی چطور؟

می‌توانم به بازی فاطمه معتمد آریا در فیلم هنرپیشه و مرحوم شکیبایی در هامون اشاره کنم.

دوست داشتید در چه فیلمی و به جای چه کسی بازی می‌کردید؟

من به تاریخ و ادبیات بسیار علاقه‌مندم. فیلم‌هایی که در این زمینه ساخته شده است را دوست دارم. به هر حال خیلی دوست داشتم یکی از نقش‌های اسپارتاکوس را من بازی می‌کردم. چرا که او در ادبیات فرنگی جایگاه ویژه‌ای دارد و باید بگویم که اساسا سینما بسیار از ادبیات وام گرفته است.

آقای جوهرچی همه ما یک دنیای خصوصی داریم. دلم می‌خواهد بدانم در این دنیای خصوصی‌تان لحظه‌هایتان را چگونه می‌گذرانید.

به خودم، به گذشته‌ام. به امروزم و آینده‌ام. به این‌که سینمای ما اصلا کجای دنیاست و حالا من کجای این سینما هستم، فکر می کنم.

راستی شما یک مدتی هم در تلویزیون کار اجرا می‌کردید. هنوز هم مشتاق برای انجام این کار هستید؟

نمی‌دانم بستگی به پیشنهادی که می‌شود دارد به هر حال اجرا هم برای خودش تجربه‌ای بود ...

محبوبه ریاستی