در همین راستاست که وزارت کشور ما نیز نظر به ضرورت توجه مبرم به این موضوع؛ اقدام به ارائه` یک طرح اسطقسدار اساسی به نام «طرح نشاط اجتماعی» نموده است که قبل از هر چیز این سرعت عمل جای تشکر دارد.
نشاط رودکیوار:
ای بخارا شاد باش و دیر زی
طرح شادی سوی مان آید همی
توضیح ادبی سیاسی: مصرع دوم بیت بالا در پارهای از نسخ قدیمی چاپ جدید، به صورت «میر زی تو شادمان آید همی» نیز آمده است همی، که به دلیل وجود کلمه«میر» در آن چون ممکن بود در این وانفسای تبلیغات انتخاباتی کاندیداها شائبه سیاسی پیدا کند، از نقل آن احتراز شد. سری را که درد نمیکند، دستمال نمیبندند. مگر دستمالش مفت باشد.
پیرو همین احساس ضرورت فلسفی وجود نشاط در جامعه سوای نشاط انتخاباتی که گذراست معاون محترم امور اجتماعی،فرهنگی و شوراهای وزیر کشور محترم، با تأکید اکید بر اهمیت و حساسیت استراتژیک نشاط جمعی، خواستار اجرایی شدن طرح نشاط اجتماعی شدهاند و اضافه کرده اند که قبل از هرچیز باید الگوی نشاط اجتماعی تهیه گردد و طی مطالعات مبسوطی زمینههای پیدایش و افزایش نشاط در جامعه و همچنین علل و عوامل تخریب آن در نطفه شناسایی شود.
بسته پیشنهادی: از آنجا که طنزنویسان بیش از سایر اقشار جامعه درخصوص شناسایی نشاط اجتماعی، اهل بخیهاند و اصلا خودشان اینکاره اند و هزار و یک راهکار اصولی در راستای افزایش میزان نشاط دارند؛ عجالتا به چند فقره از عوامل نشاطآفرین، به طور فشرده و امپیتری شده اشاره میشود. العاقل یکفیه الاشاره:
1- توجه به بهداشت روانی: باید روان مردم را بهداشتی کرد. نوارهای آرامبخش در اختیارشان قرار داد که موزیک ملایمی در آنها ضبط شده باشد و افراد با گوش دادن به آن دچار حالت بسط و نشاط شوند. چیزی که بیگانهها به آن اصطلاحا ریلکسیشن میگویند که بیخود میگویند. همین بسط و نشاط خودمان بهتر است. آنها زیادی ریلکس هستند. در فرهنگ ما اگر طرف مشکل داشته باشد و مرخص باشد، میگویند طرف راحت است.
2- برگزاری مجالس ختم: هر مجلس ختمی که برای فوت بهنگام یا نابهنگام یکی از دوستان و آشنایان برگزار میشود، اطرافیان متوفی آنقدر گریه میکنند که کاملا خالی میشوند. در نتیجه آماده میشوند که روزهای بعد بیشتر بانشاط باشند و به کارهای ورثه بخندند. پس باید گریه را جدی گرفت و دانست که آخر هر گریهای صد خندهای است/مرد آخربین، مبارک بندهای است و از این جور حرفها.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم