اما آیا براستی تلفنهای همراه موجب ابتلا به سرطان خواهند شد؟ گوشیهای تلفن همراه از تابشهایی استفاده میکنند که یونیزهکننده نیستند. از آنجا که این امواج از انرژی کافی برای ضربهزدن و در نتیجه یونیزه کردن الکترونها و دیگر ذرات اتمها برخوردار نیستند، از عملکرد متفاوتی در مقایسه با تابشهای یونیزهکننده اشعه ایکس و مواد رادیواکتیو برخوردار هستند. امواج تلفن همراه در محدوده امواج دارویی غیریونیزهکننده نظیر امواج مایکروویو که از آن برای پخت یا گرم کردن غذا استفاده میشود، قرار میگیرند. اما بر خلاف امواج مایکروویو، در تلفنهای همراه میزان تابش امواج و انرژی حاصل از آنها به اندازهای است که سبب آسیب رساندن بهDNA یا عوامل ژنتیکی که منجر به ایجاد سلولهای سرطانی در بدن میشود، نخواهد شد. بر اساس مطالعات جدیدی که در این زمینه انجام شده است، اگرچه استفاده کوتاهمدت از تلفن همراه نمیتواند پیامدهای نامطلوبی را به همراه داشته باشد؛ اما به نظر میرسد استفاده طولانیمدت از تلفن همراه و یا استفاده از تلفن همراه در بلندمدت، موضوع دیگری است که باید با دقت بیشتری درباره آن صحبت کرد. براین اساس، گفته شده است که در افرادی که بیش از یک دهه متوالی از تلفن همراه استفاده کردهاند، احتمال ایجاد تومورهای مغزی در سمتی از سر که فرد عادت به گذاشتن گوشی تلفن همراه در نزدیکی گوشش داشته است تا 3 برابر افزایش خواهد یافت. از آنجایی که عوامل بسیار زیادی وجود دارند که میتوانند بالقوه خطر ابتلا به تومورهای مغزی را افزایش دهند، تفسیر نتایج به دست آمده بسادگی امکانپذیر نخواهد بود. از دهه 1970 میلادی تاکنون بیش از 400 طرح تحقیقاتی درباره چگونگی تاثیر امواج تلفن همراه بر سلولها و ماده وراثتی موجودات زنده انجام شده است که نتایج به دست آمده آنها با هم در تناقض است. براین اساس گفته میشود که گوشیهای تلفن همراه میتوانند تولید اکسیژن واکنشپذیر و یا به عبارت دیگر رادیکالهای آزاد را در مغز افزایش دهند که منجر به افزایش آسیبپذیری ماده وراثتی موجودات زنده خواهد شد. بنابراین به نظر میرسد که تاثیر تابش امواج گوشیهای تلفن همراه در افراد مختلف متفاوت باشد. اگرچه نمیتوان افزایش احتمال ابتلا به سرطان و تومورهای مغزی در نتیجه استفاده از تلفن همراه را رد کرد؛ اما تایید قطعی آن مستلزم انجام آزمایشات و تحقیقات بیشتری در این زمینه است.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم