حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
در مراسم بزرگداشت منوچهر احترامی مطرح شد
احترامی؛ استاد نشستن روی خط قرمز و رنگی نشدن
گروه فرهنگ و هنر: بزرگانی چون منوچهر احترامی همواره استوانههای بلندی هستند که میتوانند از سست شدن و فروریختن خیمههای ادبی در رشتههای خاص جلوگیری کنند.
به گزارش حوزه هنری، ابوالفضل زرویینصرآباد شاعر و طنزنویس در آخرین حلقه رندان سال 87 که به بزرگداشت مرحوم منوچهر احترامی اختصاص داشت، درباره شخصیت این مرحوم و ارزش پیشکسوتان گفت: این استادان گنجینههایی از اسرار و خاطرات ارزشمند از همنسلان خود دراختیار دارند و استاد احترامی خاطرات دست اولی از منوچهر محبوبی داشت.
زرویی نصرآباد تصریح کرد: آنان با حکم داروی خود تشخیص درست از نادرست و سره را از ناسره برای ما امکانپذیر میکنند، گرچه میزان استادی و تاثیرگذاری پیشکسوتان به یک میزان نیست.
یوسفعلی میرشکاک هم درباره شخصیت خالق اشعار کودکانه، گفت: ما جامعه مردهپرستی هستیم، پس بهتر است در کنار این مجالس مرده پرستی نقد قضیه را از دست ندهیم.
میرشکاک با قرائت بخشی از یک داستان بلند احترامی به بررسی آن پرداخت و افزود: منوچهر احترامی، استاد نشستن روی خط قرمز و رنگی نشدن بود و از دیگر هنرهای وی به کار بردن برخی واژهها با لفظ مردم فرو دست در زبان و ادبیاتش بود که بجا و شایسته از آنها استفاده میکرد.اسماعیل امینی آخرین مدعوی بود که درباره شخصیت احترامی برای مهمانان صحبت کرد و گفت: ای کاش همه شیوهها و آنچه استاد احترامی میدانست از او میآموختیم. اثر طنز «من هم بازی» از استاد از جمله آثار اوست که خیلی چیزها را میشود درباره طنزنویسی از آن آموخت.
گفت و گو
