به گزارش ایسنا، ورزش دوچرخهسواری که بار مکانیکی اندکی را روی استخوانها و مفاصل وارد میکند همواره بهعنوان یک روش مفید برای بهبود مبتلایان به بیماریهای قلبی عروقی توصیه میشود اما در شرایطی که استخوانهای فردی ظریف و نازک باشد طبیعتا بار زیادی روی آنها وارد خواهد شد و این ورزش به یک تمرین سنگین تبدیل میشود.
وقتی استخوانها قوی باشند فشاری که روی آنها وارد میشود بیشتر است و این فشار در واقع عاملی است که باعث افزایش تراکم استخوانی میشود اما اگر فرد استخوانهای ضعیفی داشته باشد این فشار بوجود نمیآید و در نتیجه استخوانها در صورت ادامه ورزش، قویتر نخواهند شد. در این شرایط استخوانها بیشتر در معرض آسیبدیدگی قرار میگیرند.
این پژوهش نشان داد: مردانی که به طور رقابتی دوچرخهسواری میکنند بیشتر از گروهی که فعالیت بدنی متوسطی دارند با کاهش تراکم استخوانی مواجه میشوند. هر چند دوچرخهسواران کلسیم بیشتری مصرف میکنند اما باز هم در معرض ابتلا به پوکی استخوان هستند.
در یک پژوهش دیگر نیز معلوم شد در مردانی که از لحاظ وزن و سن مشابه هستند گروهی که کوهنوردی میکنند نسبت به گروه دوچرخهسوار، از تراکم استخوانی بهتری برخوردار هستند.