آموزش مدرسه ای ، کم هزینه ترین راه پیشگیری از اعتیاد

رویکردهای مصون سازی روانی و آموزش مهارت های مقاومت هر دو مبتنی بر این فرضیه است که نوجوانان و جوانان تمایلی به مصرف سیگار ، الکل و مواد ندارند. چارچوب نظری موجود برای این رویکردها این است که بزرگسالان یا به خاطر تسلیم شدن و از پا درآمدن در برابر پیامهای وادارکننده که آنها را مورد هدف قرار داده و یا به خاطر نداشتن مهارت های لازم برای مقابله با تاثیرات اجتماعی ، مصرف سیگار ، الکل یا مواد را شروع می کنند. در هر صورت پیشینه پژوهشی نشان می دهد که مصرف سوء مصرف مواد سبب شناسی پیچیده ای دارد ، حتی برخی از نوجوانان ممکن است واقعا طالب مصرف مواد باشند. به عبارت بهتر ، بیشتر از این که بخواهند نسبت به مصرف مواد تعارف شده «نه» بگویند ، ممکن است واقعا دوست داشته باشند که نسبت به مصرف مواد تعارف شده «بله» بگویند. از نظر بعضی از بزرگسالان ، مصرف مواد به معنای تسلیم شدن در برابر فشارهای گروهی نیست ، بلکه مصرف مواد ارزش ابزاری برای آنها دارد و این عمل ممکن است آنها را در مواجهه با اضطراب ، عزت نفس پایین یا ناراحتی و تنش در موقعیت های اجتماعی کمک کند. مطالعات به عمل آمده درباره سبب شناسی مصرف سیگار ، الکل و مواد نشان می دهد که عوامل مختلف شناختی ، عاطفی ، اجتماعی ، شخصیتی ، داروشناختی و رشدی ، مصرف مواد را ترویج و به تداوم آن کمک می کند. از این رو چیزی که منطقی به نظر می رسد، این است که موثرترین استراتژی پیشگیری که استنتاج می کنیم باید جامعیت داشته باشد و تعداد زیادی از عوامل تعیین کننده سبب شناختی را تحت پوشش قرار دهد. رویکرد آموزش مهارت های فردی و اجتماعی جامعتر از رویکرد سنتی شناختی / عاطفی یا رویکرد آموزش مهارت های مقاومت است . بعلاوه بر خلاف رویکرد آموزش عاطفی که بر فعالیت های علمی در کلاس تاکید دارد، این رویکردها بر به کارگیری روشهای آموزش مهارت های رفتاری - شناختی تاکید می کنند. سوءمصرف مواد به عنوان رفتاری که به طور اجتماعی آموخته شده و معلول تعامل بین عوامل اجتماعی و عوامل فردی است ، در نظر گرفته می شود. مصرف مواد رفتاری است که از طریق فرآیند الگوسازی تقلید و تاثیرپذیری از شناخت ها، عواطف و باورهای بزرگسالان آموخته می شود. هرچند که رویکردهای آموزش مهارت های فردی و اجتماعی در بسیاری از خصوصیات با رویکردهای آموزش مهارت های مقاومت مشترک هستند، ولی خصوصیت متمایز آنها در نحوه تاکیدشان بر آموزش مهارت های مدیریت خود شخصی و مهارت های اجتماعی است . این مهارت ها می توانند با به کارگیری ترکیبی از آموزش و نمایش ، بازخورد ، تقویت نمایش رفتاری (تمرین در کلاس) و بسط و توسعه این تمرینات (در خارج از کلاس) از طریق ارائه تکالیف رفتاری در منزل آموزش داده شوند.