هر چند مشاهدات بسیاری از مردم نشان میدهد که قیمت بسیاری از اجناس پایینتر از قیمت مغازهداران سطح شهر است اما پایین بودن قیمتها در حد 40 درصد نیست و حتی گفته میشود در مورد برخی اجناس از جمله مواد پروتئینی، اختلاف قیمت چندانی وجود ندارد.
به هرحال چنین نمایشگاههایی در شرایطی که اقتصاد کشور بیمار است و قدرت خرید بسیاری از حقوقبگیران و کارگران تکافوی هزینههای زندگی را نمیدهد، میتواند مکان مناسبی برای مردم باشد، اما آنچه هنوز به عنوان پاشنه آشیل این نمایشگاهها مطرح میشود بحث کیفیت کالاهای ارائه شده است که به نظر میرسد با وجود تشکیل کمیتهای از سوی اصناف برای ارزیابی اجناس قابل عرضه در این نمایشگاهها هنوز مردم از کیفیت برخی کالاهای ارائه شده راضی نیستند.
مسوولان اعلام میکنند که کالاهای عرضه شده در این نمایشگاهها با توجه به نیاز قشر متوسط انتخاب میشود و نباید انتظار داشت، عرضهکنندگان دارای بِرَند مطرح که کالاهای گران قیمتی دارند در این نمایشگاهها حضور یابند، اما به نظر میرسد در این نمایشگاهها سلیقه بسیاری از شهروندان که دارای قدرت خرید متوسط نیز هستند در نظر گرفته نمیشود و این عده نمیتوانند کالای دلخواه خود را در مدلها و کیفیتی که مدنظرشان است بیابند.
حتی برخی مردم با نگاهی بدبینانهتر عنوان میکنند که برخی صنوف از جمله صنوف فعال در بخش پوشاک، کفش و کیف، نمایشگاههای بهاره را فرصتی برای رد کردن جنسهای از مد افتاده و بنجل میدانند و شایسته است مسوولان و تشکلهای صنفی که هر سال نسبت به سال گذشته منسجمتر حرکت میکنند و زحمات بسیاری که در سازماندهی چنین نمایشگاههایی متحمل میشوند، بتوانند انتظار تمامی بازدیدکنندگان را برآورده سازند.
سیما رادمنش
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم