فکر میکنم از دربی شروع کنیم بهتر باشد، بازی که برای پنجمین بار پیاپی مساوی شد.
بازی زیاد جالبی نبود، بخصوص نیمه اول، اما نیمه دوم وضعیت بهتر شد. هر دو تیم رو به جلو کار کردند و صاحب موقعیت شدند. در نیمه دوم موقعیتهای گلزنی ما بیشتر از استقلال بود، اما نتوانستیم از آنها استفاده کنیم که خوشبختانه در دقایق پایانی از روی نقطه پنالتی گل را جبران کردیم.
بازی در نیمه اول واقعا سرد و کسلکننده بود، طوری که حضور شما و طالبلو اصلا احساس نشد. از دو تیمی که بهترینها را در اختیار دارند همیشه انتظار میرود بازی تماشاگرپسندی به نمایش بگذارند، اما هیچ وقت انتظارها برآورده نمیشوند، دلیل این افت فاحش چیست؟
این بازی یا بازیهای دیگر فرق میکند. حضور تماشاگران دو تیم در کنار هم، حساسیتی که وجود دارد و جوی که در ورزشگاه حاکم میشود، روی بازی بازیکنان تاثیر میگذارد و سبب میشود نتوانند کارایی لازم را داشته باشند یا حتی خواستههای مربیان را اجرا کنند. احتیاط نمیکنند، اما ناخواسته ضریب اشتباهات بالامیرود. این موضوع در تمام دربیهای گذشته هم وجود داشته، اما به مرور زمان با گذشت دقایقی از بازی وضعیت بهتر میشود.
قلعهنویی عقیده داشت استقلال میتوانست پیش از گل پرسپولیس با اختلاف سه، چهار گل پیروز شود. به نظرت نتیجه عادلانه بود یا استقلال میتوانست برنده باشد؟
موضوع این بود که در همان دقایق تیم ما یک مدافع کم کرده و با اضافه کردن یک مهاجم کاملا جلو کشیده بود. به همین سبب در ضدحمله موقعیتهایی نصیب استقلال میشد، اما به این معنی نبود که ما موقعیتی نداشتیم. ما هم میتوانستیم پیروز شویم به شرط این که از موقعیتها استفاده میکردیم. به هرحال هر دو تیم فقط از یک موقعیت خود استفاده کردند و نتیجه مساوی شد.
ظاهرا با وجود بحثهایی که در مورد قضاوت داور ایرانی بود، همه از داوری محسن ترکی راضی بودند.
داوری واقعا عالی بود. هیچ مشکلی پیش نیامد. باید از گروه داوری، کمیته داوران و فدراسیون فوتبال که چنین تصمیمی گرفتند، تشکر کرد. اعتماد به داور ایرانی در این بازی خیلی خوب نتیجه داد. به نظر من قضاوت آقای ترکی از قضاوت تمام داوران خارجی که شهرآوردها را قبلا سوت زدند، بهتر بود.
حضور خودت را چطور ارزیابی میکنی، تجربه خوبی بود؟
واقعا عالی بود. البته من در فصل گذشته و دربیهای قبل روی نیمکت حضور داشتم، اما قرار گرفتن در دروازه در این بازی حساس مقابل این همه هوادار شرایط دیگری داشت. خوشحالم که خوشبختانه کادر فنی و تماشاگران از عملکردم رضایت داشتند و از این که جوانترین دروازهبانی بودم که در این مسابقه درون دروازه قرار گرفتم، افتخار میکنم.
پرسپولیس برای جبران فاصله با استقلال امید زیادی به 3 امتیار دربی داشت. با این تساوی فکر نمیکنی کار برای قهرمانی پرسپولیس دشوار شده است؟
به هر حال ما چارهای نداریم جز این که در بازیهای آینده با امیدواری و قدرت کامل به میدان برویم، چون در فوتبال اگر امید نداشته باشی نمیتوانی ادامه بدهی و فوتبال هم با اتفاقات پیشبینی نشده همراه است، بنابراین ما کار خودمان را انجام میدهیم و حتما سعی میکنیم مسابقههای آینده را با پیروزی پشتسر بگذاریم تا اگر اتفاقی به سود پرسپولیس افتاد، پشیمان نشویم.
از دربی بگذریم، ابتدای فصل فکر میکردی دروازهبان ثابت پرسپولیس باشی؟
این سوال را تا به حال خیلیها از من پرسیدند. حتی گفتند اگر فلانی مصدوم نمیشد الان این جایگاه را نداشتی یا اگر این اتفاق نمیافتاد، شاید روی نیمکت بودی، اما در جواب تمام این حرفها همیشه گفتم و الان هم میگویم اول از همه لطف خدا بوده و بعد سعی و تلاش و انگیزهای که داشتم. زحمت آقای عابدزاده را نباید فراموش کرد. من به توانایی و انگیزه خودم در همان ابتدای فصل ایمان داشتم. در تمام تمرینات سخت و سنگین آقای عابدزاده اصلا احساس خستگی نمیکردم، چون میخواستم به هدفم برسم و اگر هیچ اتفاقی برای دروازهبانهای پرسپولیس نمیافتاد، من با همین تلاش ادامه میدادم تا جای خود را پیدا کنم.
ظاهرا احمدرضا عابدزاده هم اعتقاد خاصی به علیرضا حقیقی دارد.
ایشان به من لطف دارند. عابدزاده همیشه استاد من بوده و هستند. من از عابدزاده خیلی چیزها یاد گرفتم و میگیرم. حقیقت این است که از نظر فنی و روحی همیشه کمک بزرگی برای من بوده و از تمرین در کنار اسطوره فوتبال ایران به خود میبالم و لذت میبرم.
با این حساب عابدزاده یکی از الگوهای فوتبالی شماست. به نظر خودت چقدر به زمان اوج احمدرضا عابدزاده نزدیک شدی؟
احمدرضا همیشه از کودکی الگوی من بوده است، اما نظر شخصی من این است که فوتبال ایران یک احمدرضا عابدزاده بیشتر نداشت و نخواهد داشت. بنابراین من نمیتوانم خودم را با او مقایسه کنم. تنها کاری که میتوانم بکنم این است که تمام حرفهایش را با جان و دل گوش کنم تا شاید بتوانم به هدفی که میخواهم نزدیک شوم.
از نظر محبوبیت چطور، تا به حال به این فکر کردی همانطور که عابدزاده رویای کودکی خیلی از فوتبالیستهای امروز بوده، تو هم روزی رویای کودکی بچههای امروز باشی، بچههایی که شاید فردا علیرضا حقیقی را الگو قرار بدهند.
من تا رسیدن به این جایگاه خیلی فاصله دارم. اما به نظر من محبوبیت و جا گرفتن در دل مردم در فوتبال یک اصل است که راحت به دست نمیآید و خیلی فاکتورها لازم است. آرزو دارم در فوتبال به جایی برسم آنقدر و مفید باشم یا بهتر بگویم کامل باشم تا در دل مردم جایی پیدا کنم. امیدوارم طوری بازی کنم و رفتاری داشته باشم که این اتفاق بیفتد. من به آینده خیلی خوشبین هستم.
به پرسپولیس برگردیم. از ابتدای نیم فصل دوم بارها بحث نیاز پرسپولیس به دروازهبان مطرح بود، این که تیم در بازیهای آسیایی با کمبود دروازهبان مواجه میشود، با این نظر موافق هستی؟
من فکر میکنم پرسپولیس به دروازهبان دیگری نیاز ندارد. اگر قرار است به خاطر مصدومیت واعظی دروازهبان اضافه شود باید2 دروازهبان جذب شود، چون احتمال مصدومیت برای من هم هست. در مجموع فکر میکنم من و واعظی توانایی حضور در هر سه جام را داریم و از نظر فنی مشکلی وجود ندارد.
مطرح کردن چندباره این موضوع بدون آن که نتیجهای داشته باشد تمرکز دروازهبانهای پرسپولیس را به هم میریزد؟
صددرصد همینطور است. البته اول و آخر تصمیمگیرنده نهایی کادر مدیریتی و فنی باشگاه است، اما به نظر من در این مساله بعضی از روزنامهها هم شیطنت کردند و میکنند، اینکه در مواقع شکست پرسپولیس بحث جذب دروازهبان دوباره باز میشود و بعد از مدتی فراموش میشود، شیطنت عوامل بیرون از باشگاه است، در هر صورت ما با انگیزه زیاد کار خودمان را انجام میدهیم.
حضور وینگادا را چطور میبینی؟ با آمدن او در این مقطع حاشیههای پرسپولیس جمع شد؟
ما در داخل تیم هیچ حاشیهای نداشتیم، حتی میتوانم بگویم صمیمیتی که بین بازیکنان و کادر فنی برقرار بود از همیشه بیشتر بود. الان هم حاشیهای وجود ندارد درباره وینگادا هم باید بگویم مربی بزرگی است و امیدوارم همه با هم بتوانیم شرایطی فراهم کنیم که پرسپولیس در آسیا موفق شود.
چقدر به این موفقیت امیدوار هستی؟
کمتر از یک ماه دیگر اولین بازی پرسپولیس در لیگ قهرمانان آسیاست. تمام برنامه و هدف ما این است که با پیروزی آغاز کنیم و ابتدا برای بالا آمدن از گروه خودمان تلاش کنیم و بعد در مراحل بعد موفق شویم. مربیان هم از حریفان شناخت خوبی دارند، فیلم بازیهای آنها را آنالیز میکنند و امیدواریم بتوانیم نماینده خوبی برای ایران باشیم.
ارتباط با مدافعان در حین بازی برای یک دروازهبان همیشه تعیینکننده است. از این نظر مشکلی نداری؟
وظیفه دروازهبان این است که در طول جریان بازی با مدافعان هماهنگ باشد. خوشبختانه در پرسپولیس تمام مدافعان برای برقراری این رابطه هماهنگ هستند و حتی خیلی به من کمک میکنند.
از معدود بازیکنانی هستی که از تیم پایه پرسپولیس به تیم بزرگسالان رسیدی و موفق بودی. توجه نکردن به تیمهای پایه از ضعفهای همیشگی 2 باشگاه بزرگ فوتبال ماست. مهمترین کمبودهایی که در تیم پایه وجود دارد چیست؟
به نظر من در تیمهای پایه پرسپولیس استعدادهای خوبی هست. بازیکنانی که میتوانند خیلی زود به پدیده تبدیل شوند، اما امکانات کم است و مهمتر از آن به آنها توجهی نمیشود. اگر به این بازیکنان بها داده شود و فرصت لازم در اختیارشان قرار گیرد، دیگر نیازی نیست بازیکن از بیرون جذب شود. شما تصور کنید بخش کوچکی از هزینههای تیم بزرگسالان برای تیم پایه خرج شود، آن وقت نتیجه خیلی با الان فرق میکند.
به تیم ملی چقدر فکر میکنی؟
خیلی زیاد، به نظر من هر فوتبالیستی که حتی در کوچه بازی میکند، آرزو دارد روزی پیراهن تیم ملی کشورش را بپوشد، من هم یکی از اهداف بزرگم رسیدن به تیم ملی است. امیدوارم روزی به جایی برسم که تکیهگاه تیم ملی در درون دروازه باشم. آقای دایی هر وقت که صلاح بدانند میتوانم به این تیم کمک کنم و از هیچ تلاشی برای اثبات شایستگیام دریغ نمیکنم.
تیم ملی کشورمان به جام جهانی صعود میکند؟
تیم ملی اگر مقابل کره جنوبی پیروز میشد، با اطمینان بیشتری میشد پیشبینی کرد، اما دو، سه بازی حساس دیگر در پیش است، فکر میکنم ایران میتواند نتایج خوبی در این مسابقهها بگیرد. در نهایت پیشبینی من این است که ما صددرصد به جام جهانی صعود میکنیم.
لژیونر شدن برای دروازهبانها در ایران به نظر سختتر از سایر پستهاست. نظر حقیقی به عنوان یک دروازهبان در این باره چیست؟
مطمئن باشید این موضوع از اهداف من است. اگر هدفم این نبود، اینقدر زود فوتبال را شروع نمیکردم. به نظر من غیرممکن وجود ندارد. آدم باید همیشه فکر بزرگ و آرزوی بزرگ داشته باشد.
به فوتبال کدام کشورها بیشتر علاقه داری؟
انگلیس، ایتالیا و اسپانیا در کل کشورهای صاحب سبک در فوتبال که لیگهای خوبی دارند میتوانند به پیشرفت فوتبالیستهای ایرانی کمک کنند.
حرف پایانی علیرضا حقیقی؟
از تمام کسانی که برای رسیدن من به اینجا زحمت کشیدند، تشکر میکنم و امیدوارم پاسخ مثبتی به اعتمادشان بدهم.
سارا احمدیان
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم