دبیر: روح پهلوانی ورزش زیر سایه قهرمان‌پروری جان می‌بازد

بدون شک علیرضا دبیر از چهره‌های  نادر و موفق و صاحب‌نظر در ورزش است که به لطف سابقه و تجربه گرانقدر دوران قهرمانی و پیامد آن گذراندن مدارج تحصیلی و مدیریتی خیلی زود در قالب یک صاحب‌نظر اجتماعی و ورزشی خودنمایی کرد. او با وجود آن که در حال حاضر به شکل ظاهری و فیزیکی مجالی برای ورود و تعمق در مقوله‌ای که خود همه مدارج آن را طی کرده است، ندارد؛ اما همچنان نسبت به پدیده ورزش، دغدغه و حرف برای گفتن دارد.علیرضا دبیر، دارنده طلای المپیک سیدنی و قهرمان جهان در سال 98، در ارزیابی‌اش از دستاوردهای 30  ساله ورزش برای «جام‌جم» این گونه نوشته است:

انقلاب اسلامی جریان جدیدی را به جامعه ورزش تزریق کرد، در واقع تعریف تازه‌ای از ورزش را جایگزین برداشت‌هایی کرد که در آن زمان وجود داشت.پس از انقلاب پهلوانانی وارد عرصه ورزش شدند که ریشه در فرهنگ انقلاب داشتند و روحیه جوانمردی را به گونه‌ای در ورزش رواج دادند که تعریف جدیدی در ورزش شکل گرفت.زمانی که ورزشکارانی همچون رضایی‌مجد به درجه رفیع شهادت رسیدند و زندگی خود را نثار انقلاب کردند، نشان داده شد که زندگی ورزشی چه معنایی دارد و یک پهلوان چگونه از خود برای رسیدن به اهداف متعالی می‌گذرد. ورزش پس از انقلاب اسلامی کم از این جوانمردان نداشت. مرادعلی شیرانی قهرمان کشتی فرنگی که به درجه جانبازی در جنگ و آزادسازی خرمشهر رسید، یا 3 برادر شهید پورزند.

اما هرچه از روزهای شیرین انقلاب دورتر شدیم، ورزش نیز با جریانات جدیدی روبه‌رو شد. اتفاقات بیرونی و درونی بر ورزش ما تاثیر زیادی گذاشت. در این دوران فوتبال ما از نو ساخته شد. المپیک را تحریم کردیم و در2 دوره در این رقابت‌ها (المپیک 1980 و 1984)‌ نماینده‌ای اعزام نکردیم؛ اما توانستیم ورزش خود را احیا و حتی به افتخارات ارزشمندی نیز در دوره‌های بعد بازی‌های المپیک دست یابیم.ورزش ایران در سال‌های پس از انقلاب افتخارات قابل توجهی برای کشورمان به ارمغان آورد؛ اما پس از پایان جنگ روند و عملکرد ورزشکاران ما پررنگ‌تر جلوه کرد. بخصوص پس از 8 سال دفاع مقدس دوباره در مجامع بین‌المللی شاهد درخشش چشمگیر ایرانی‌ها بودیم. بدون شک علیرضا سلیمانی پیشقراول و پرچمدار سیر طلایی ورزشکاران ایرانی در عرصه‌های جهانی بود که موفق شد به عنوان اولین ایرانی، ورزش کشورمان را در سال‌های پس از انقلاب صاحب مدال طلای جهانی کند. سلیمانی با کسب عنوان قهرمانی جهان و اهتزاز پرچم جمهوری اسلامی ایران باعث شد مسوولان بلندمرتبه کشور ورزش را بیش از پیش جدی و مورد توجه قرار بدهند. به عبارتی طلای سلیمانی باعث تحول و توجه در ورزش شد. شکی نیست کشتی و کشتی‌گیران سهم عمده‌ای در افتخارات به دست آمده طی 30 سال گذشته داشته‌اند، اما همه موفقیت‌ها منحصر به کشتی نبود. بعد از انقلاب اسلامی در بسیاری از رشته‌های ورزشی، پیشرفتی سریع و باور نکردنی نه تنها در آسیا بلکه در دنیا داشتیم. رشته‌هایی همچون والیبال، بسکتبال، جودو، تکواندو و غیره، اما آنچه باعث نگرانی شده روندی است که ورزش ما طی 32 سال اخیر داشته، در این مدت اتفاقاتی در ورزش رخ داده که نگرانی‌هایی را دربرداشته، این نگرانی‌ها زمانی شدت می‌گیرد که استمرار پیدا کند.پس از انقلاب یکی از موضوعات مهم و مورد توجه رواج روحیه پهلوان‌پروری در فرهنگ ورزش بود. ورزش بهانه‌ای بود تا پهلوانانی را به دنیا معرفی کنیم و ورزش پهلوانی را برای همگان و حتی خارجیان معنا کنیم. اما افسوس در این سال‌ها نه پهلوانی که از ورزش قهرمانی هم دور شده‌ایم. در واقع حرکتی که می‌توانست روح تازه‌ای به ورزش ما بدهد در جهتی حرکت کرد که باعث شده بار دیگر ورزش را موشکافانه بررسی کنیم. به عنوان مثال رقابت‌های المپیک پکن مقطعی بود که ورزشی‌ها را با چالشی بزرگ روبه‌رو کرد.

ورزشکاران ما در این رقابت‌ها نشان دادند آنچه طی این چند سال انجام شده در واقع برنامه‌ریزی نبوده است. به اعتقاد من، ادامه این روند به مصلحت ورزش نیست. باید یاد روزهای دشواری بیفتیم که ورزش را از نو ساختیم و با دشواری بیشتر آن را حفظ کردیم.به هر صورت آنان که این میوه را در اختیار دارند، باید برای آیندگان حفظش کنند تا آنان که در این راه از خون خود گذشتند، از ما راضی و خشنود باشند.