وی در عین حال از منتقدان دعوت کرد آثار به نمایش در آمده در نخستین جشنواره تجسمی فجر را به نقد بکشانند. نمایشگاه بخش عکس نخستین جشنواره تجسمی فجر مشتمل بر آثار برگزیدهای از هنرمندان جوان و میانسال عکاسی معاصر ایران است که به عقیده کارشناسان، میتواند به عنوان کارنامه هنری عکاسان پس از انقلاب در ایران به شمار رود.
روز گذشته همچنین همایش بینالمللی هنرهای تجسمی فجر نیز با سخنرانی صاحبنظران داخلی و خارجی در سالن سینما تک موزه هنرهای معاصر تهران گشایش یافت.
عبدالمجید حسینی راد، دبیر این همایش بینالمللی در مراسم افتتاحیه این همایش با اشاره به اینکه هنر معاصر ایران پس از رویداد بزرگ انقلاب اسلامی، تحولات بسیاری را تجربه کرده است، گفت: در سالهای پس از انقلاب، هنرهای تجسمی نه تنها از نظر کمی گسترش چشمگیری داشت، بلکه از نظر کیفی نیز هنرمندان برجسته و آثار ارزشمندی را به جهان و هنر جهانی معرفی کرده است. وی در بخش دیگری از سخنان خود به نکته مهمی اشاره کرد که در جای خود قابل توجه بود. وی گفت: بهرغم تمام تحولات بسیار، چالشها، مخاطرات، مدیریت و فرآیند برنامهریزی، تاثیرپذیری و تاثیرگذاری، متاسفانه در 30 سال اخیر، هیچگاه هنر معاصر به صورتی عمیق و جدی مورد توجه، ارزیابی و نقد وبررسی صاحبنظران قرار نگرفته است.
حسینیراد در سخنان خود افزود: در طول این سالها، تلاشهای زیادی در جهت برگزاری دوسالانهها و همایشهای هنر در ایران صورت گرفته، اما با کمی واقعبینی، میتوان گفت، این جشنوارهها نتوانستهاند جوانب مختلف هنر معاصر ایران و تحولات آن را مورد بررسی قرار دهند.
در نخستین روز از برگزاری همایشها، محمد رفیع ضیایی، کاریکاتوریست برجسته کشورمان نیز طی سخنانی بصراحت گفت که کاریکاتور در دوران انقلاب از مرحله روشنفکری خارج شد و به میان مردم آمد.
رفیع در ادامه اظهار کرد: <با پیروزی انقلاب، جو خفقانآور دوره پهلوی شکسته شد و از چند ماه پیش از انقلاب، کاریکاتور نیز به عنوان یک هنر پیامدار در کنار شعارها قرار گرفت و به میان مردم آمد، با اینکه از تکنیک بالایی برخوردار نبود. کاریکاتورها اغلب با موضوعهایی مانند آزادی، معرفی حامیان رژیم شاه، امید به آینده و... بهتصویر کشیده میشدند.
وی در عین حال افزود: این آثار که میتوانست امروز به عنوان سندی ارزنده از هنر انقلابی ایران به شمار رود، اکنون از بین رفته و دیگر موجود نیست.
دیگر سخنران روز اول این همایشها، مرتضی گودرزی دیباج بود که طی سخنانی، انقلاب ایران را فضایی مناسب برای توجه به هنرهای ملی و اسلامی دانست.
این نقاش در سخنان خود گفت: انقلاب، مدرنیسم را به عقب راند و هنری رئالیست، متکی بر گذشتههای ملی و مذهبی را به وجود آورد.
وی در عین حال در تحلیل هنر بعد از انقلاب گفت: پس از پیروزی انقلاب، بیشتر هنرمندانی که پیش از انقلاب نیز کار میکردند، کار خود را بدون تغییر چندانی ادامه دادند و شاگردانی داشتند که به دلیل تاثیرپذیری از استادان خود، آثارشان در جهت نزدیک شدن به نقاشی مدرن رفت. بنابراین تلفیقی از هنرهای ملی و سنتی در دستور کار هنرمندان قرار گرفت. روز گذشته نخستین جشنواره تجسمی فجر شاهد مراسم گشایش دیگری بود که بر همین اساس، در موزه آزادی تهران بخش ویژه این جشنواره گشایش یافت.
این بخش شامل بخش مسابقهای نقاشی با موضوع امید به آینده و همچنین بخش نقاشی اساتید نقاشی ایران است که همراه نمایش برگزیده از پوسترهای قرآنی در این موزه به نمایش در آمد.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم