دروغ بزرگ (قسمت پنجم) از مجلس سوگواری تا جنگ مقدس

می کردند که امریکا را به تغییر و دگرگونی فرا می خواند. «خداوند متعال حمایت خود را از ما دریغ کرده است» عالی جناب پات رابرتسون (PatRobertson) رهبر اتحادیه کلیساهای مسیحی (ChristionCoalition) نوشت : «زیرا ما در لذات دنیوی و جنسی غوطه می خوریم».
پیشوا رابرتسون دوست خود پیشوا جری فالول (JerryFalwell) را در برنامه معروف خود700 کلوپ (کانال فاکس ) به گرمی پذیرا شد.
دو مبشر انجیلی تلویزیون حوادث امروز که امریکا را در سوگ فرو برده بود ، مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند.
فالول گفت :«خداوند پرده ها را کنار می زند و به دشمنان امریکا اجازه می دهد تا آنچه شایسته اش بوده ایم ، بر ما ارزانی بدارند».
رابرتسون پاسخ داد :جری ! احساس من این است.
من فکر می کنم که تنها پیش درآمد ترور را دیده ایم ، ما هنوز نخواسته ایم ببینیم که در حق این ملت چه می توانستند بکنند».
سپس فالول اتحادیه آزادی های مدنی امریکا (ای .سی .ال .یو) ، دادگاه های فدرال و کلیه کسانی را که «خدا را از جامعه طرد می کنند» مورد سرزنش قرار داد و گفت :کسانی که دست به سقط جنین می زنند ، از این حادثه مسوولیتی بر دوش دارند ، زیرا خداوند استهزا نخواهد شد.
وقتی ما جان 40 میلیون نوزاد بی گناه را می گیریم ، خدا را دیوانه می کنیم . من در واقع بر این باورم که کفار، ساقطان جنین ، طرفداران برابری زنان و مردان (Feminists) ، همجنس بازانی که فعالانه در تلاشند سبک زندگی دیگری را جایگزین کنند و ای .سی .ال .یو همه کسانی که تلاش کرده اند امریکا را به دنیاپرستی سوق دهند همه را طرف خطاب قرار می دهم و می گویم شما کمک کردید این اتفاق بیفتد.
در فضایی که ادبیات مذهبی در خدمت خواسته های نظامی و سیاسی قرار می گیرد رئیس جمهور بوش با به عهده گرفتن نقش مقام روحانی امریکا و جهان متمدن فرمان زیر را صادر کرد :
قلب همه ما به خاطر گرفته شدن ناگهانی و دور از احساس جانهای بی گناه داغدار است.
ما برای التیام این قلبهای داغدیده و به دست آوردن توان خدمت و تشویق همدیگر به داشتن امید وایمان دعا می کنیم .
کتاب مقدس می فرماید: «قدیسین کسانی هستند که شیون و زاری می کنند ، زیرا در دنیای دیگر تسلی خواهند یافت».
من تک تک خانواده های امریکایی و خانواده امریکا را دعوت می کنم روز ملی نیایش و یادمان را به احترام یاد و خاطره هزاران قربانی این تهاجم وحشیانه و تسلی خاطر آنهایی که عزیزان خود را از دست داده اند ، زنده نگه دارند.
ما به واسطه این تراژدی ملی و فقدان فردی به حیات خود ادامه خواهیم داد.
در حال ما التیام و بهبودی به دست خواهیم آورد و به رغم وجود همه شیاطین ، قدرتمند و متحد خواهیم ماند: یک ملت تحت قدرت خدا.
حال ، من ، جورج دبلیو بوش ، رئیس جمهور ایالات متحده امریکا به اعتبار اختیاری که قانون اساسی و قوانین ایالات متحده عطا کرده است ، بدین وسیله جمعه 14 سپتامبر 2001 را به عنوان روز ملی نیایش و یادمان برای قربانیان حملات تروریستی 11 سپتامبر 2001 اعلام می کنم .
از مردم ایالات متحده و اماکن مقدس می خواهم روز ملی نیایش و یادمان را با آیین یادمان نیمروزی ، نواخته شدن ناقوس ها در آن ساعت و روشن کردن شمع هنگام شب و برای دعای شب به ثبت رسانند.
من کارفرمایان را تشویق می کنم به کارگران خود اجازه دهند هنگام تعطیلی وقت غذای نیمروزی در این آیین شرکت کرده ، کشورمان را دعا کنند.
من از مردم جهان ، آنان که خود را در رنج ما شریک می دانند ، دعوت می کنم در این مراسم رسمی به ما بپیوندند.
برای شهادت دستانم را بلند کرده ام در روز سیزدهم سپتامبر، از سال خدایان عیسی مسیح دو هزار و یک و از سال استقلال ایالات متحده امریکا دویست و بیست و شش .
آیین بی سابقه ای در کلیسای جامع فدرال برگزار شد.
رئیس جمهور و خانم بوش ، چهار رئیس جمهور پیشین (بیل کلینتون ، جورج بوش بزرگ ، جیمی کارتر و جرالد فورد) و تقریبا همه اعضای کنگره در مراسم نیایش شرکت کرده بودند.
یک کاردینال ، یک خاخام و یک امام جماعت مسلمان که به نوبت جلسه را رهبری کردند.
مشهورترین مبشر انجیلی تلویزیون پیشوا بیلی گراهام ، که 15 سال پیش جورج دبلیو بوش را ارشاد کرده بود ، موعظه رسمی خود را ایراد کرد:
از جمله چیزهایی که بسیار به آن نیازمندیم ، تجدید حیات روحی در این کشور است .
ما نیازمند تجدید روحی در امریکا هستیم .
خداوند در جای جای کتاب مقدس می فرماید از گناهان توبه کنیم و به سوی او بازگردیم و او به شیوه ای تازه به ما برکت خواهد داد.
ما در حال حاضر یک راه بیشتر برای انتخاب نداریم ; یا به عنوان یک ملت از جنبه روحی و عاطفی از هم بپاشیم و نابود شویم ، یا بپذیریم که در جریان همه این تلاشها باید قدرتمند شویم تا بر شالوده ای استوار تجدیدبنا کنیم .
من بر این باورم که در مرحله آغاز تجدید بنا بر آن شالوده قرار گرفته ایم.
آن شالوده اعتقاد به خداست.
ما نیک می دانیم که خداوند می خواهد آگاهی ، شجاعت و قدرت به رئیس جمهور و اطرافیان او عطا فرماید.
امروز روزی است که با عنوان روز پیروزی در یادها حفظ خواهیم کرد.
پس از آن رئیس جمهور بوش بر بالای منبر قرار گرفت و خطابه ای ایراد کرد.
این خطابه را مشاورش انجیلی اصولگرا میکاییل گیرسون (MichaelGearson) تهیه کرده بود:
مسوولیت ما در برابر تاریخ روشن است پاسخگویی به این تهاجم و پاک کردن جهان از لوث وجود این شیاطین .
جنگی پنهان ، همراه با نیستی بر ما تحمیل شده است این ملت مسالمت جو در عین حال بی رحم است ، آن گاه که به خشم تحریک شود.
نشانه های خداوندی همیشه همان هایی نیستند که ما در پی آنها هستیم .
ما در تراژدی می آموزیم که نیات او همیشه با نیات ما یکی نیست .
نیایشگران صبر فردی ، خواه در خانه ها و خواه در این کلیسای جامع شناخته شده اند ، آنها شنیده اند و فهمیده اند.
نیایشگرانی که به ما در گذراندن روز و تحمل شب یاری می کنند ، نیایشگرانی آشنا یا غریب که در این سفر به ما دلگرمی و قوت می دهند و نیایشگرانی که آرزوهای ما را به آرزوهایی بزرگتر از آرزوهایمان تغییر داده اند...
امریکا کشوری بخت یار است ، آنقدر که از این بابت به خدای بزرگ شاکر است ، لکن رنج از ما دریغ نشده.
در هر نسلی ، جهان دشمنان آزادی بشر را به وجود آورده است.
آنها به امریکا حمله کردند ، چون ما خانه آزادی و مدافع آن هستیم و تعهد پدرانمان فریاد عصر ماست.
در این روز ملی نیایش و یادمان ، از درگاه خداوند متعال می خواهیم به کشور ما نظر کند و به ما صبر عطا کند و مشکلات پیش روی را بردارد.
دعا می کنیم کسانی را که در اندوه گام برمی دارند ، تسلی خاطر و آرامش عطا فرماید ، برای جانهایی که حال باید برای خاطر آنها شیون کنیم و وعده جانهایی که خواهند آمد ، او را سپاس می گوییم.
اطمینان داریم نه مرگ و نه زندگی ; نه فرشتگان و نه ارواح خبیثه و قدرتها ; نه اشیای موجود و نه اشیایی که پیدا خواهند شد ; نه بلندی و نه ژرفا ; هیچ یک نمی توانند ما را از عشق خدا جدا کنند.
خدا ارواح رفتگان را بیامرزد و به ما آرامش دهد و همیشه راهنمای سرزمینمان باشد.
خداوند به امریکا خیر و برکت عطا فرماید.
واشنگتن پست بعدها دگردیسی جورج دبلیوبوش را تجزیه و تحلیل کرد:
نخستین بار پس از آن که محافظه کاران مذهبی به جریان سیاسی نوینی تبدیل شدند ، رئیس جمهور ایالات متحده رهبر بالفعل آن شد ; موقعیتی که رونالدریگان هرگز شایسته آن نبود ، گرچه از سوی محافظه کاران مذهبی مورد ستایش قرار گرفت.
نشریات مسیحی ، رادیو و تلویزیون بوش را مکرر با تمجید به نمایش در می آورند ، در حالی که واعظان بر بالای منابر رهبری او را فضل الهی تلقی می کنند.
جمعی از رهبران مذهبی که با او ملاقات کرده اند ، به ایمان او شهادت می دهند ; در همان حال وب سایت ها مردم را برای دعا و روزه داری به خاطر رئیس جمهور تشویق می کنند.
ظهر روز 14 سپتامبر ، پس از مراسم نیایش ، رئیس جمهور ایالات متحده در 43 کشور عضو شورای اروپااز جمله روسیه و بسیاری از کشورهای دیگر جهان برای قربانیان حمله 3 دقیقه سکوت کردند.
بنابراین همگی به طور ضمنی رهبری مسیحی دوباره تولد یافته اصولگرا را که عزم خود را برای رهبری آنها در «مبارزه تاریخی خیر علیه شر» اعلام کرده بود پذیرفتند.
آیا غوغاهای سیاسی و صوفی گرانه مبشران انجیلی تلویزیون سرایت کننده است؛ نه شوک روان شناختی ، نه حرمتی که فرد ممکن است نسبت به درگذشتگان احساس کنند ، هیچ یک نمی توانند این اشتیاق شدید مذهبی را توجیه کنند.
گرچه ایالات متحده در اصل کشوری خداسالار بوده است که شالوده های آن را پیورتین های فراری از دست پادشاهی تحمل ناپذیر بریتانیا بنا نهاده اند ، با این حال آنها هرگز ملت فوق العاده پارسامنشی نبودند .
در آنجا مبشران انجیلی تلویزیون در نقش استراتژیست های نظامی ایفای نقش می کنند.
هرگز پیشینه تاریخی وجود ندارد که رئیس جمهور امریکا خطابه رزم خود را در کلیسای جامع ایراد کند.
خطاب جورج دبلیو بوش به «مردم دنیا ، آنان که در رنج ما شریکند در این مراسم رسمی به ما به پیوندند».
از مراسم مذهبی حتی در جمهوری غیرمذهبی فرانسه نیز اجابت شد.
به همین دلیل سران اجرایی فرانسه ، رئیس جمهور ژاک شیراک و نخست وزیر لایونل جاسپین در 12 سپتامبر فرمانی به شرح زیر امضا کردند:
جمعه 14 سپتامبر 2001 ، روز عزای ملی برای قربانیان حمله یازده سپتامبر 2001 در ایالات متحده امریکا اعلام شده است .
آنها شب قبل از مراسم به همراه جمع کثیری از مسوولان و وزرای منتخب برای شرکت در مراسمی جهانی در کلیسای امریکاییان پاریس حضور یافتند و سرود معروف «خدا به امریکا برکت دهد» را به آواز خواندند.
این نیایش ها ، در گوشه و کنار جهان و به وسیله اعلامیه ها و بعضا مجادلاتی زنده محکوم شد.
مخالفان می گفتند که این دست نوشته های گسترده به نظر می رسد ، به طور ضمنی بیانگر آن است که هزاران قربانی امریکایی به نحوی بیش از قربانیان نژادی اخیر ارزش و اعتبار داشته اند ، در حالی که هیچ یک از آنها چنین احترامی را کسب نکرده بودند.
ما باید این مجادله را نوعی خودداری از پذیرفتن اغوای سیاسی احساسات مذهبی تلقی کنیم .
سه دقیقه سکوت برای پروراندن این بصیرت که درگیری ها را می توان به طور مسالمت آمیز و بدون کمک گرفتن از تروریسم حل و فصل کرد ، ممکن بود به صورت عالمگیر پذیرفته شود، اما دعا تنها برای قربانیان تروریسم در قلمرو امریکا پذیرفتنی نیست.
این آیین ها بیانگر شوق جمعی برای دستیابی به صلح نبود ، بلکه تلاشی برای توجیه انتقام گیری های آتی بود.
این لحظه نیایش نقطه عطفی در تاریخ به شمار خواهد رفت.
بعدها واشنگتن پست نوشت :
به محض این که سرود ملی در کلیسای جامع نواخته شد ، ایالات متحده جنگ را آغاز کرد.
این جمله می توانست بسط یابد.
جهان با پیوستن به سوگ امریکا وارد جنگ شد.
در این حال بهتر است از خود بپرسیم که چرا چنین یکدلی بنده واری سازمان یافت؛ بی شباهت به بسیج هم پیمانان نظامی ، هیچ پیمان بین المللی نمی تواند چنین اجباری را تحمیل کند که برای نیایش کنار هم جمع شوید که ایالات متحده سوگوار است.
با همه این احوال به بازی کشاندن هم پیمانانی چون ناتو ، ای ان زد ، یواس و ا ای اس سهل تر و سریعتر از فرمان سوگ بین المللی است.
اگر اندکی دقت به خرج دهیم ، در می یابیم که فرمان فرانسویان که در 12 سپتامبر به امضای ژاک شیراک و لیونل جاسپین رسید ، پیشتر از آن بود که جورج دبلیو بوش روز عزای ملی اعلام کرد.
چنین عملکردی در مقیاس جهانی نیازمند به کارگیری شبکه ای از تفوق و برتری است که بتواند تقریبا همه دولتهای دنیا را تحت فشار قرار دهد.
افزون بر همه اینها ، این عمل یک هدف سیاسی داشت : با اغوای احساسات دینی ، دولت امریکا نه تنها قربانیان حملات ، که تفسیر خود از حوادث را نیز تقدیس کرد.
از آن پس هر سوالی از واقعیت این والامقامان توهینی به مقدسات تلقی خواهد شد.
ترتیباتی که برای تحمیل سوگواری بین المللی به کار رفت در اکتبر 2001 مخفیانه اساسی رسمی تر یافت .
دفتر تاثیرات استراتژیک در درون پنتاگون به وجود آمد و تحت امر ژنرال سیمون پت وردن (Simon PPete Worden) فرمانده اسبق فضایی ایالات متحده قرار گرفت .
این عضو (International Information Programs) در دپارتمان ایالتی ، و از طریق گروه اطلاع رسانی نظامی بین المللی با برنامه های اطلاعرسانی بین المللی ارتباط داشت .
مدیریت این گروه را نیز کلنل برد وارد (Colonel Brod Ward) برعهده داشت .
این دفتر در حال حاضر برای اغوای افکار عمومی غرب و حکومت های غربی تلاش می کند.