بیایید مشاهده کنیم

400 سال پیش، گالیله تلسکوپ خود را برداشت و آن را به سوی آسمان‌ها تنظیم کرد و دیدگاه ما از آسمان‌ها را برای همیشه تغییر داد. پیش از گالیله، حفره‌ها و شکاف‌های زیادی در درک ما وجود داشت و اگر دانش دارای شکاف و رخنه‌هایی باشد، مردم براحتی دست به خیال‌پردازی درباره آنها خواهند زد. آنها گمان می‌کردند ستاره‌ها روی گوی‌های بلورینی ثابت شده‌اند و این گوی‌های بلورین (افلاک) به دور زمین در حال گردشند. اما زمانی که گالیله سعی کرد با تلسکوپ خود به این گوی‌های بلورین ضربه‌ای وارد کند، توانست 4 نقطه نورانی در اطراف مشتری در آسمان ببیند، 4 قمری که امروزه آنها را اقمار گالیله‌ای مشتری می‌نامیم .
کد خبر: ۲۲۷۵۸۷

 او دید که زهره همانند ماه، دارای اهله‌ای متفاوت است و این مدرکی بود که بسادگی ثابت می‌کرد همه اجرام سماوی به دور زمین نمی‌چرخند. همه کاری که او انجام داد، تنها مشاهده بود. اما زمانی که گالیله ماه را از دریچه تلسکوپش به دیگران نشان داد، آنها نمی‌خواستند آنچه در مقابلشان می‌دیدند، باور کنند. آنها گمان می‌کردند خورشید به شکل غایی کامل است، بدون هیچ نقصی و به همین سبب وقتی لکه‌های خورشیدی را دیدند، آن را به عارضه‌ای مربوط به تلسکوپ نسبت دادند. آنها اهله زهره را دیدند؛ اما نتوانستند باور کنند این اهله ثابت می‌کند زهره به دور خورشید می‌چرخد، نه زمین. آنها نتوانستند مشاهده کنند. در نهایت، بسیاری از مردم یاد گرفتند مشاهده کنند و سرانجام حقیقت از پرده بیرون آمد. ما امروز جهان را بسیار بهتر از آنچه در قرن‌های پیش می‌شناختند، می‌شناسیم. اما از برخی جهات ما هنوز نسبت به 400 سال پیش عملکردهای بهتری از خود نشان نمی‌دهیم. ما شهرهای عظیمی ساخته‌ایم که آسمان را در نور خویش غرق و ستاره‌ها را از آسمان محو کرده‌اند.
مردم گاه در تمام مدت عمرشان یک بار هم آسمان شب را نمی‌بینند و نمی‌توانند آن را درک کنند. خبر خوب البته این است که می‌توان این ضایعه را جبران کرد. موضوعی ساده که تنها با نگاه کردن به بالاسر خودمان و مشاهده کردن ارتباط دارد. سال 2009 سال جهانی ستاره‌شناسی است و هدف ساده‌ای را در دستور دارد؛ افزایش توجه همه مردم زمین به آسمان. واقعا هم هدف جز این نیست. فقط به آسمان توجه کنید. به بیرون از خانه‌هایتان بروید و ماه را برای حدود یک هفته، هر شب نگاه کنید و ببینید چگونه هر شب شکل آن تغییر می‌کند. نگاهی به مشتری بیندازید که این روزها هنگام شامگاه بر فراز افق غربی قرار دارد و از این موضوع که چطور این سیاره از فاصله‌ای حدود 700 میلیون کیلومتر دورتر از ما، چنین درخشان به نظر می‌رسد، در شگفتی فرو روید. آنقدر بیرون از منزلتان بمانید تا چند شهابی را که سینه آسمان شب را می‌شکافند، ببینید. امید پرشور من امروز و 400 سال پس از آن که گالیله درهای آسمان را به سوی ما گشود، این است که اهداف سال جهانی نجوم بدرستی محقق شود. من امیدوارم همه انسان‌های روی زمین بتوانند حداقل یک بار از دریچه تلسکوپ به آسمان بنگرند و ببینند چگونه کیهان به آنها نزدیک می‌شود و حتی برای یک لحظه هم که شده این حس را تجربه کنند. رویدادهای واقعی که در فضا آشکار می‌شوند، بسیار شگفت‌انگیزتر، از هر ایده سبک‌مغزانه‌ای است که ما انسان‌ها به هم می‌بافیم؛ تنها چیزی که به آن نیاز داریم، نگاه کردن است و بس.

فیلیپ پلیت
ستاره‌شناس و متخصص بدفهمی‌های علمی و موسس سایت Bad Astronomy

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها