«عصیان» علیزاده در شب متفاوت موسیقی ایران

قطعه سخت

در بخش اول این کنسرت که جمعه شب در 2 نوبت اجرا شد، ارکستر ناسیونال اکراین به رهبری ولادیمیر سیرنکو، سوییت سمفونی کلیدر، ساخته محمدرضا درویشی را نواخت که به دلیل پیچیدگی آن، تماشاگران نتوانستند با آن بخوبی ارتباط برقرار کنند.محمدرضا درویشی در پایان این کنسرت، در گفتگو با «جام‌جم» درباره پیچیدگی و سخت بودن این قطعه توضیح داد: از آنجا که این اثر موسیقایی جنبه نمایشی ندارد و در مقابل بر وجوه درونی‌ رمان کلیدر تکیه می‌کند، شنیدن آن برای بسیاری از مخاطبان سخت است.

این آهنگساز در واکنش به این پرسش که چرا در ساخت این قطعه سراغ موسیقی تلفیقی و استفاده از سازهای محلی شمال خراسان نرفته است، پاسخ داد: این اثر مجرد از زمان و مکان است و به دنبال روایت باطن رمان کلیدر است که مربوط به همه دوره‌ها و همه مردم ستمدیده جهان می‌شود. از این رو، فکر می‌کنم که اگر سراغ تم‌ها و سازهای محلی می‌رفتم، موسیقی به هدف خود نمی‌رسید.

اثری خاطره‌انگیز

پس از استراحتی 30 دقیقه‌ای، نوبت به اجرای  قطعه شیشه رنگی از آثار حسین علیزاده رسید. در این اجرا، هنرنمایی خیام در نوازندگی پیانو به عنوان سازی تنها در کنار گروه نوازندگان ارکستر زهی و هماهنگی کامل بین آنها دیدنی و شنیدنی بود.

دومین قطعه این بخش کنسرت، عصیان نام داشت که برای ارکستر زهی و کوبه‌ای با همراهی پیانو تنظیم شده بود. این قطعه را که در 2 شب گذشته برای نخستین بار کامل اجرا شد، باید متفاوت‌ترین اثر حسین علیزاده محسوب کرد.

در ادامه   قطعه خاطره‌انگیز نی‌نوا اجرا شد.در این اجراکه تنظیم آن نسبت به نسخه سال 1362 هیچ تغییری نکرده بود، پاشا هنجنی به عنوان نوازنده نی، ارکستر زهی را همراهی می‌کرد. این نوازنده با اشاره به این که نی‌نوا هیچ وقت کهنه نمی‌شود، درباره تجربه سال گذشته خود در اجرای این قطعه در پاریس به ما گفت: نی‌نوا برای تماشاگران فرانسوی بسیار عجیب و البته لذت بخش بود. خود ساز نی نیز کنجکاوی آنها را برانگیخته بود و می‌گفتند این ساز چه صدای عجیبی دارد.

همراهی شورانگیز

قطعه ترکمن، شاه‌بیت و پایان‌بخش کنسرت مشترک علیزاده و درویشی بود؛ اثری که از ترکیب سازهای زهی، سه تار و ساز شورانگیز بسیار بدیع جلوه کرد و شور آفرید.

حسین علیزاده که در 2 شب گذشته به طور بی‌سابقه‌ای مورد تشویق تماشاگران قرار گرفت، در گفتگو با «جام‌جم» ‌گفت: ترکمن برداشت ذهنی من از موسیقی، مردم و زندگی در ترکمن‌صحراست که بعد از 20 سال دوباره آن را با همکاری هوشیار خیام برای ارکستر زهی و سه‌تار تنظیم کردم. این قطعه به نظر من به لحاظ تکنیک نوازندگی سه‌تار بسیار برجسته است.

در این کنسرت که اولین اجرای ارکسترال قطعه ترکمن بود، در کنار علیزاده که ساز شورانگیز را می‌نواخت، بهداد بابایی و مسعود شعاری با ساز سه‌تار، ارکستر زهی را همراهی می‌کردند.

در پایان کنسرت جمعه شب ارکستر زهی اکراین و نوازندگان ایرانی، به‌دلیل تشویق‌ها و درخواست‌های پیاپی تماشاگران، قطعه ترکمن برای دومین بار نیز اجرا شد.