پارت‌ها زیر خاک از تاریخ ایران باستان گفتند

این باستان‌شناس تأکید کرد:‌ اعتقاد به زندگی پس از مرگ از جمله باورهای مردمان آن دوره بوده به این دلیل مردگان به صورت جنینی گذاشته شده و تمام احتیاجات یک انسان مانند اشیا و خوراکی در اطراف آنها گذاشته می‌شده است.

به گفته سرپرست هیات کاوش در گورستان لاریجان و تپه شتربان البته در این دوره اشیای زرین بسیار کم است چرا که مفرغ یکی از مواد بسیار متداول آن دوره بوده است.

وی از کشف حدود 6 کورگان از گورستان لاریجان در سال گذشته خبر داد و گفت: امسال نیز در لاریجان 10 کورگان باز کردیم که بیشتر آنها به جز چند مورد انفرادی بود.

این باستان‌شناس گفت: در سال گذشته بالغ بر 100 قطعه سفال سالم مقدار زیادی اشیای مفرغی، مهره‌های خمیر شیشه، عقیق، استخوان و اسکلت‌های سالم به دست آمد که همگی اشیای به دست آمده به موزه تبریز منتقل شده و در ویترین‌های جداگانه‌ای نگه داشته می‌شود.

نوبری، سرپرست هیات کاوش نجات‌بخشی در گورستان لاریجان افزود: در بخشی از تپه شتربان یک ترانشه پلکانی به منظور شناخت تمام لایه‌ها انجام شد که براساس شواهد موجود، قدیمی‌ترین دوره تاریخی در این منطقه از اواخر دوره پارت آغاز می‌شود.

وی اضافه کرد: قدمت این محوطه با استناد به سفال‌های سطحی به دوره مس سنگی (چهار هزار سال قبل از میلاد) باز‌می‌گردد.

نوبری، تپه شتربان را یک منطقه استقراری اعلام و اظهار کرد: براساس لایه‌نگاری‌های انجام شده هم‌اکنون بررسی این موضوع که آیا امکان استقرار نسبت به وضعیت گورستان لاریجان وجود داشته یا خیر در حال انجام است.

وی خاطرنشان کرد: ‌لایه‌های فوقانی مربوط به اواخر دوره مفرغ و اوایل عصر آهن است و حتی یک دوره گذر از دوره مفرغ به آهن نیز به حساب می‌آید.

نوبری، اضافه کرد: نوع این تدفین به صورت جنینی است. همچنین به همراه اجساد، حیوانات قربانی مانند اسب، گاو، گوسفند، بز و سایر حیوانات خانگی تدفین شده است.

وی ادامه داد: درسایر مناطق یک قطعه گوشت یا غذاهای آماده در ظروفی گذاشته می‌شد به عبارتی در داخل گورها آثار غذاهای گوشتی و استخوان‌های مختلف، داخل ظروف دیده می‌شود.