پزشک خانواده

بیماری منیر بیشتر از یک قرن پیش توسط یک فرد فرانسوی به نام پراسپر منیر توصیف شد. علایم عبارتند از سرگیجه (به نحوی که فرد احساس می‌کند اتاق در حال چرخش به دور سرش است)، همراه با نوسانات کاهش شنوایی، صدای زنگ در گوش‌ها و احساس فشار در گوش مبتلا.

در ابتدا معمولا بیماری منیر یک گوش را درگیر می‌کند، اما در نهایت در 25 تا 50 درصد افراد هر دو گوش مبتلا می‌شوند. علت آن ناشناخته است اما به نظر می‌رسد این اختلال با فشار مایع گوش داخلی همراه باشد. تصور می‌شود این فشار زیاد باعث وارد آمدن کشش روی پرده ظریف اتاقک مارپیچی ــ حفره‌ای در گوش داخلی که با مایع پر شده است و حفظ تعادل و عمل شنیدن را کنترل می‌کند، می‌شود. این مساله آنها را از شکل طبیعی خارج کرده و پاره می‌کند. این صدمه اختلال شدیدی در احساس تعادل و شنیدن به وجود می‌آورد.

حملات دوره‌ای، مشخصه بیماری منیر هستند. در فاصله بین حملات به ندرت علایم دیده می‌شود. علائم از خفیف تا شدید متغیرند، اما معمولا شامل ایـن مـواردنـد: احساس صدا در گوش، اغتشاش شنیداری، احساس پری یا فشار در گوش و سرگیجه حقیقی (احساس چرخش) که می‌تواند به حدی قوی باشد که موجب تهوع و استفراغ شود. ممکن است تعداد دفعات یا شدت حملات افزایش یابد.

معمولا اولین تستی که برای کمک به تشخیص انجام می‌شود آزمایش سنجش شنوایی است. اگر این تست بی‌نتیجه باشد، شما به آزمایش‌های بیشتری نـیـاز دارید. مثل الکترونیستاگموگرافی. طی این آزمایش گوش شما با آب گرم یا سرد شستشو مـی‌شـود. در حـالـت عـادی، ایـن آزمـایش باعث احساس چرخش در شما می‌شود که متعاقب آن موجب می‌شود چشم‌های شما به سرعت از یک سمت به سمت دیگر حرکت کنند. پاسخی که به این تحریک هر گوش داده می‌شود، ثبت شده و با پاسخ افراد طبیعی مقایسه می‌شود تا مشخص شود آیا دستگاه تعادل گوش داخلی به طور طبیعی عمل می‌کند یا خیر.

در اغلب مبتلایان تعداد حمله کم است ولی این اختلال اصولا آزاردهنده است، اما در تعداد اندکی از بیماران، این مشکل به کری کامل منجر می‌شود و سرگیجه همراه تهوع می‌تواند بکرات رخ داده و ناتوان کننده باشد.

درمان بیماری منیر به صورت دارویی و غیردارویی است. پزشک دارویی را برای مقابله با سرگیجه و تهوع و استفراغ ناشی از آن تجویز می‌کند. به نظر می‌رسد کاهش مایع بدن توسط داروهای ادرارآور در بعضی افراد مفید باشد.
گاهی اوقات پزشک برای کاهش اضطرابی که همراه با حملات شدید ایجاد می‌شود، داروهای آرام بخش تجویز می‌کند. به سختی می‌توان گفت که درمان دارویی تا چه حد ســودمـنــد اسـت؛ چـون بـیـمـاری مـنـیـر تـمـایـل بـه عقب‌نشینی داشته و خود به خود برطرف می‌شود.

در صورتی که سایر درمان‌ها مفید نباشند از روشی استفاده می‌شود که طی آن یک آنتی‌بیوتیک به نام جنتامایسین که برای گوش داخلی سمی است، به دقت از خلال پرده صماخ تزریق شده و توسط گوش داخلی جذب می‌شود. به این ترتیب عملکرد حفظ تعادل این گوش کاهش یافته و مسوولیت حفظ تعادل بـه گـوش دیـگـر نـهـاده مـی‌شود. این عمل تحت بی حسی موضعی و در مطب پزشک قابل انجام است و اغلب تعداد حملات و سرگیجه و شدت‌آن را کاهش می‌دهد.

سایر درمان‌ها عبارتند از قطع عصب کنترل کننده تعادل، در موقعی که کاهش شنوایی شدید است یا سرگیجه شدید وجود دارد. برای درمان کل گوش داخلی تخریب می‌شود. در این حالت نیز گوش دیگر شما عمل حفظ تعادل را به عهده می‌گیرد.

اگر شما به بیماری منیر در دو گوش دچار هستید، درمان مشکل‌تر خواهد بود. در این حالت احتمالا عمل جراحی روی گوشی که صدمه بیشتری دارد انجام می‌شود تا به این ترتیب تا حد امکان از حملات تضعیف کننده کاسته شود.

بعضی افراد متوجه می‌شوند که با کاهش یا قطع مـصـرف کـافـئـیـن، الکل و نیکوتین تعداد دفعات حملات و شدت آن کاهش می‌یابد.

سوالات پزشکی خود را با ما در میان بگذارید.

سلامت باشید