اما ، این پیروزی آنها زودگذر بود و مدتی بعد توسط کارانزا ، دیکتاتور مکزیک از شهر مکزیکو بیرون رانده شدند.
امیلیانو زاپاتا ، یک دهقان سرخپوست بی سواد بود.او در سال 1909 میلادی دهقانان محروم ایالت مورلوس را علیه پرفیریو دیاز ، دیکتاتور کهنسال که 35 سال بر مسند قدرت بود ، برانگیخت و شورش دهقانان را به راه انداخت. شعار آنها «زمین و آزادی» بود.
در سال 1910 میلادی ، زاپاتا با شورشیان تحت فرمان پانچو ویلا و نیز فرانچسکو مادرو متحد می شود.
فرانچسکو مادرو پس از به قدرت رسیدن در اداره کشور بی لیاقتی نشان می دهد و از درخواست زاپاتا و پانچو ویلا برای تقسیم زمین بین دهقانان محروم سرباز می زند.
بنابراین ، امیلیانو زاپاتا و پانچو ویلا بار دیگر سلاح برمی دارند و علیه مادرو و جانشینانش دیکتاتورها هوئرتا و کارانزا شورش می کنند.
به این ترتیب ، در روز 6 دسامبر سال 1914 میلادی پانچوویلا و امیلیانو زاپاتا به اتفاق یکدیگر و در راس سپاه شورشیان وارد شهر مکزیکو شده و این شهر را تصرف می کنند.
اما ، پیروزی آنها زودگذر بود و کارانزا ، دیکتاتور مکزیک موفق می شود آنها را از شهر مکزیکو بیرون براند.
با قدرت یافتن دوباره کارانزا جنگ با شورشیان شدت می گیرد. پانچو ویلا ناگزیر به تبعید می رود و امیلیانو زاپاتا در یک توطئه توسط نیروهای دولتی به قتل می رسد.
بهرام افتخاری
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم