بدترین روزها برای میزبان جام‌جهانی 2010

مواجه با خطر

سران فوتبال این کشور در توجیه نتایج ضعیف تیمشان در دور مقدماتی جام ملت‌های آفریقا می‌گویند که همگروه شدن با نیجریه یکی از قدرت‌های قاره سیاه از آغاز هم امید زیادی برای آنها باقی نگذاشته بود، اما باید متذکر شد که 2 تیم دیگر گروهشان که گینه و سیرالئون بودند، هیچ‌یک در چنان تعریفی نمی‌گنجند و فقط از قدرت‌های درجه سوم آفریقا هستند. با وجود این وقتی آفریقای جنوبی در تاریخ 21 می آخرین بازیش را در گروه مربوط با گینه انجام داد، با این خطر مواجه بود که اگر می‌باخت، به رده آخر جدول رده‌بندی گروه سقوط می‌کرد و این یک سرشکستگی کامل برای بافانا بافانا بود. به واقع از 1992 که آفریقای جنوبی پس از پایان دادن به دوران آپارتاید در این کشور به صحنه فوتبال بین‌‌المللی بازگشت و به حکم فیفا به حدود 3 دهه محرومیت و دوری آفریقای جنوبی از صحنه‌های جهانی و قاره‌ای پایان بخشیده شد، هیچ‌گاه روزهایی به این بدی برای بافانا بافانا به تصویر کشیده نشده است. آفریقای جنوبی در سال 1996 فاتح جام‌ ملت‌های آفریقا شد و به جام‌های جهانی 1998 و 2002 هم راه یافت، اما اینک طوری بازی می‌کند که حتی تضمینی در مورد درخشش نسبی‌اش در جام جهانی خانگی وجود ندارد و امکان این که در سال 2010 کم بیاورد و در همان مرحله گروهی حذف شود، بسیار است.

امید‌های رنگ باخته

بچه‌ها بسیار امیدوار بودند با راهیابی به مرحله پایانی جام ملت‌های آفریقا 2010 در فاصله فقط 5 ماه تا میزبانی جام جهانی خود را در ستیز با بهترین‌های قاره محک بزنند و قوی‌تر شوند، اما چنان امیدها و برنامه‌هایی با آنچه وصف آن را برایتان آوردیم، رنگ باخت.

در اردوی فوتبال آفریقای جنوبی کمتر کسی را می‌یابید که منکر ضعف‌های فراوان موجود باشد و برعکس همه دوست دارند حقایق را بگویند. یکی از آنها متیو بوت است. او که در خط دفاع بازی می‌کند و در لیگ روسیه شاغل است، اعتقاد دارد کمبود توجه به رده‌های سنی پایه در فوتبال آفریقای جنوبی و بخصوص تیم امید 8 سال پیش این کشورکه در المپیک سیدنی درخشید و برزیل را شگفت‌زده کرد، پایه‌گذار وضعیت تیره فعلی بچه‌هاست و اگر به آن تیم توجه می‌شد و اعضای آن زیر بال و پر مسوولان قرار می‌گرفتند و به حال خود رها نمی‌شدند، الان تیم بزرگسالان بافانا بافانا این طور احساس ضعف نمی‌کرد. بوت می‌گوید: منظورم فقط آن تیم نیست، اما نمونه خوبی است، زیرا ما به تیم‌هایی از این دست پیوسته بی‌توجه بوده‌ایم و ادامه کار را مدنظر نداشته و تیم‌های مستعد جوان خود را رها کرده‌ایم، چنان تیمی می‌توانست پایه و بنیان کار ما قرار گیرد. کافی بود اعضای آن حفظ و تعدادی هم به آنها اضافه می‌شدند و در درازمدت تحت حمایت و تربیت بیشتر قرار می‌گرفتند؛ اما آن تیم به حال خود رها شد و کمتر کسی در ژوهانسبورگ به این فکر افتاده است که اعضای تیم‌های ملی جوانان و امید کشور را تحت توجه و نظارت دائمی بگیرد و ترتیب انتقال دائمی آنها را به اردوی بزرگسالان بدهد. به این علت ما دچار ضعف در پشتوانه‌سازی بوده‌ایم و نتوانسته‌ایم تیم ملی بزرگسالان‌مان را چند بار دچار تغییر و روحی جوان را در آن جاری و روان‌ کنیم.

بگو‌مگوهای مالی

یکی از اعضای درخشان تیم المپیکی سال 2000 آفریقای جنوبی همانا بنی‌مک کارتی معروف است که در 2004 با باشگاه پورتوی پرتغال، قهرمان باشگاه‌های اروپا هم شد و اینک در بلک‌برن انگلیس توپ می‌زند.

او به سبب بگو مگوهای مالی با مدیران فوتبال آفریقای جنوبی تا به حال چندبار در سطح ملی اعلام بازنشستگی کرده است و هر بار به گونه‌ای وی را بازگردانده‌اند،‌ اما چند عضو دیگر تیم ملی آفریقای جنوبی هم با فدراسیون کشورشان مشکلی مشابه دارند و به این علت دلسردی‌ها در سطح فوتبال ملی آفریقای جنوبی بسیار است.

تغییر مربی

مشکل دیگر، تبعات عوض شدن سرمربی تیم ملی آفریقای جنوبی ظرف ماه‌های اخیر است. وقتی میزبان جام جهانی نوزدهم نزدیک به 21 ماه پیش کارلوس آلبرتو پری‌یرا را به مربیگری تیم ملی خود گمارد، تصور می‌شد وی حداقل تا پایان جام آنجا ماندنی باشد، اما این برزیلی 66 ساله و سرشناس هیچ‌گاه با آفریقای جنوبی هماهنگ نشد و از کمبودها می‌نالید و از نبود تمرکز و قوه تشکیلاتی قوی در ژوهانسبورگ گله داشت و سرانجام عطای کار را به لقایش بخشید و رفت. اینک یک برزیلی دیگر با نام آشنای زول سانتانا، مربی تیم ملی آفریقای جنوبی است، اما شرایط در ژوهانسبورگ و پره‌توریا همانی است که در دوره پری‌یرا بود و فرق سانتانا با سلف و هموطنش این است که اولا مقاومت بیشتری دارد و ثانیا ترجیح می‌دهد امتیاز بزرگ مربیگری یکی از تیم‌های حاضر در جام جهانی نوزدهم را از دست ندهد زیرا یک عامل تبلیغی عالی برای اوست و اگر پری‌یرا با پیشینه هدایت تیم ملی برزیل در جام‌های جهانی 1994 و 2006 تجربه حضور در جام 2010 را برای خود امری تازه و ناب نمی‌دید و به همین سبب رفتنی شد، سانتانا دقیقا در نقطه مقابل به سبب نداشتن سابقه حضور در جام‌های جهانی حاضر است برای نیل به چنان چیزی بسیاری از ناملایمات را تحمل کند.

مهاجمان ناکام

یک ضعف بزرگ در اردوی بافانا بافانا، قصور در گلزنی و تعداد اندک گل‌های زده این کشور در مقدماتی جام ملت‌های آفریقا بوده است، به طوری که در 4 بازی از 6 مسابقه خود در گروه مربوط گلزنی نکرد، در حالی که بچه‌ها مهاجمانی مانند سیابونگا انکاسی از آرمنیا بیله‌فلد آلمان و همچنین برنارد پارکر را در اختیار دارند و دومی بتازگی به طور امتحانی در مالموی سوئد توپ زده است.

دلگرمی بی‌فایده

در چنین فضایی تاکید و ابراز امیدواری جدی سپ بلاتر، رئیس سوئیسی فیفا در این خصوص که برخلاف باورها و ترس‌های قبلی آفریقای جنوبی برای میزبانی جام جهانی 2010 بموقع آماده خواهد شد و 4 استادیوم جدید این کشور مراحل ساخت خود را طبق برنامه پشت سر می‌گذارند و حتی به رقابت‌های سال آینده جام کنفدراسیون‌ها هم خواهند رسید، نوعی دلگرمی بی‌فایده جلوه می‌کند و حلال مشکلات و جبرانی بر نتایج تاسف‌آور اخیر مردان ژول سانتانا نبوده است. آفریقای جنوبی بوضوح بوی تیمی را نمی‌دهد که آتش و خطرات خاصی از آن برخیزد و برای رقبا، قدر و دردسرساز باشد و به تبع آن موجی خبرساز را در تورنمنت‌های بزرگ به راه اندازد.

وصال روحانی
منبع: African Digest /  اکتبر 2008