به گزارش خبرگزاری فارس، غلامعلی حداد عادل رئیس مجلس هفتم امروز سه شنبه در همایش 30سال قانونگذاری و نظارت، ضمن گرامیداشت یاد و خاطره شهید مدرس گفت: مدرس آن مرد بزرگ، الگو و افتخار ما مجلسیان در نظام جمهوری اسلامی ایران است و نامش همواره در دل و جان ما میدرخشد.
وی با بیان اینکه مجلس در ایران با 102 سال سابقه یکی از ارکان اصلی حکمرانی و کشورداری است، اظهار داشت: مجلس دستاورد ماندگار انقلاب مشروطیت و ثمره شیرین انقلاب اسلامی و درخت آزادی خواهی و قانون مداری و حاصل مبارزه با استبداد و استعمار است.
حدادعادل مجلس را مظهر اراده و حاکمیت و نماد ملت خواند و خاطرنشان کرد: مجلس زیر یک سقف به نمایندگی از ملت موجودیت یافته است و مظهر همبستگی و وحدت ملی است لذا احترام به مجلس احترام به ملتی است که مجلس را با رای خود پدید آوردند و اهانت به مجلس از هر کس و هر جا که باشد، اهانت به ملت است.
نماینده تهران اظهار داشت: خدا را شکر باید گفت که در 30 ساله گذشته مجالس پس از پیروزی انقلاب اسلامی فی الجمله توانستند با همت نمایندگان مومن انقلابی و سخت کوش در ادوار مختلف با وضع قوانین و اعمال نظارت به وظیفه خود عمل کنند؛ سعی آنان مشکور و رنجشان مأجور باد.
حدادعادل در ادامه اظهار داشت: این فرصت تاریخی که در آن خانه ملت به حضور نمایندگان همه دوره ها مزین است، فرصت مناسبی است تا با استفاده از تجربه 30ساله مجلس شورای اسلامی به بعضی از مسائل و مشکلات مجلس اشاره و برای رفع آنها چاره اندیشی شود.
رئیس مجلس هفتم تصریح کرد: همواره شاهده بوده و هستیم که دولت ها که میبایست مجری قوانین مصوب مجلس باشند، از اجرای قانون کما بیش شانه خالی میکنند. و از مجلس گله میکنند و مجلس را به شتاب زدگی در وضع قوانین متهم میکنند و قوانین مجلس را بعضا فاقد اتقان و انسجام لازم میدانند و از سوی دیگر شاهدیم که مجلس نیز از دولت گله میکند و آن را به عدم تبعیت از قانون، خودرأیی و خود سری متهم میکنند. البته این قصه سر دراز دارد و اختصاصی به مجلس هفتم یا هشتم و دولت نهم ندارد. بلکه تا بوده چنین بوده است.
حدادعادل با تاکید بر اینکه رفع این اختلاف و گرفتاری تنها با نصیحت و سخن گفتن در فواید وحدت موثر نیست، تاکید کرد: باید اندیشه کرد و علت این اختلاف را پیدا کرد و از آنجا در پی یافتن راه حل آن رفت.
وی ریشه این اختلاف و تعارض دائمی میان مجلس و دولت در کشور را به وجود نیامدن حزب به معنای حقیقی و واقعی آن در کشور دانست و گفت: حزب حقیقی و برآمده از متن مردم انقلابی که دولت ساز باشد نه دولت ساخته، هنوز در کشور ما به وجود نیامده است این در حالی است که در عموم کشورهایی که به شیوه دموکراسی اداره میشوند، مجلس و دولت برخاسته از حزب هستند.
حداد عادل افزود: منظور من از حزب، جماعتی است تشکیلاتی با مرام نامه و دیدگاه های مشخص در چارچوب قانون اساسی که برای تدوین برنامههای خود کار علمی و کارشناسی میکنند و برای رسیدن به قدرت و اجرای آن برنامه ها کار سیاسی میکند.
رئیس کمیسیون فرهنگی مجلس هشتم تصریح کرد: مردم با ترجیح مرامنامه و برنامه یک حزب به احزاب دیگر و ارزیابی عملکرد گذشته آن به نمایندگان متعلق به آن حزب رای می دهند و دولتی متعلق به همان حزب از آن مجلس رای اعتماد میگیرد. در این حال لوایحی که دولت بر مجلس تقدیم میکند و یا طرح هایی که در مجلس مطرح میشود و با آرای فراکسیون اکثریت به تصمیم میرسد برگرفته از دیدگاه های سیاسی، اقتصادی و فرهنگی همان حزب حاکم است و مجلس و دولت به دو شاخه روئیده بر تنه واحد میماند که از یک ریشه تغذیه میشوند.
نماینده تهران در مجلس هشتم با اشاره به سخنان مقام معظم رهبری در خصوص وظایف مجلس و دولت اظهار داشت: مقام معظم رهبری در تمثیلی حکیمانه وظیفه مجلس را ریل گذاری دانستند تا قطار دولت در آن مسیر حرکت کند. لازمه تحقق و تامین این هماهنگی و تحقق این سخن درست آن است که آن قطار و این ریل با هم متناسب باشند و الا اگر فاصله چرخههای قطار با فاصله ریلها نخواند، از ریلی گذاری نتیجه حاصل نخواهد شد.
وی گفت: در کشور ما نه نمایندگان مجلس با فرایند حزبی راه مییابند و نه دولت ها مجری برنامه حزب پیروز در انتخابات هستند و این عیب بزرگی است که خود منشاء بسیاری از عیوب ریز و درشت دیگر است.
رئیس مجلس هفتم اظهار داشت: در چنین وضعی مجلس فاقد یک هویت جمعی است و تک تک نمایندگان البته حسن نیت دارند و میخواهند خدمت کنند اما با یکدیگر به معنای کارشناسانه، همسو و همفکر نیستند، آنها در دیدگاه های کلی اشتراک دارند اما در راه حل ها اشتراک ندارند. داشتن حسن نیت و اشتراک در مبانی و دیدگاه ها البته لازم است اما کافی نیست.
وی با تاکید بر اینکه مجلس منسجم فراکسیون های منسجم میخواهد، اظهار داشت: فراکسیون ها هم باید در خارج از مجلس عقبه و پشتوانه داشته باشند و نمایندگان باید در مسیر برنامه ای مشخص حرکت کنند و الّا دچرا تشتت میشوند. لازم است میان حزب و فراکسیون از یک سو و نمایندگان از سوی دیگر تعهد متقابل وجود داشته باشد.
حدادعادل قانونگذاری در مجلس و اداره کشور به دست دولت را یک کار جمعی دانست و گفت: کار جمعی وقتی انسجام منطقی پیدا میکند که از یک هویت جمعی برخوردار باشد. اگر این هویت جمعی وجود نداشته باشد وقتی از مجلس سخن میگوییم معلوم نیست به کدام هویت سیاسی یا اقتصادی یا فرهنگی اشاره میکنیم.
رئیس مجلس هفتم با بیان اینکه صرف اجتماع 290 نفر زیر یک سقف و نشستن آنها کنار هم برای وضع قانون و اعمال نظارت کافی نیست، خاطرنشان کرد: در حال حاضر در غیاب احزاب واقعی، نمایندگان ناچارند باری که باید احزاب به دوش بکشد شخصا به دوش بکشند. آنها مجبورند برای جلب آرای مردم وعده هایی بدهند که تحقق آن وعده ها از توان آنها خارج است و ناچارند وقت خود صرف حل مشکلات ریز و دشت موکلان خود کنند که بسیاری از این مشکلات هیچ ربطی به وظیفه قانونگذاری و نظارت ندارد.
وی افزود: همچنین تامین هزینه های انتخابات، کلان و بعضا بر عهده خود نمایندگان است لذا با اندکی تعمل میتواند دریافت که هر یک از این کارها که بر دوش نمایندگان است آثار زیانباری بر کار قانونگذاری و کار نمایندگان دارد و رابطه مجلس و دولت را تحت تاثیر قرار میدهد.
حدادعادل در پایان با بیان اینکه انقلاب اسلامی که مجلس یکی از ثمرات آن است، یک نعمت بزرگ است، گفت: همه ما باید سعی کنیم که در این وظیفه نمایندگی، امتحان خود را با موفقیت بگذرانیم و قدردان این نعمت باشیم.