دولتآبادی گفت: به عنوان یک انسان آنچه مرا سست میکند، تئاتر است. امیدوارم دوستان قدیمی را بار دیگر در اجرای نمایشهای درخشان، پیراسته و دور شده از ملودرامهای کنونی، روی صحنه سنگلج و دیگر تالارها ببینم؛ چون تئاتر، چیز دیگری است و بهترین رفاقتهای ما در تئاتر بوده است.
جعفر والی، دیگر پیشکسوت تئاتر بود که با اشاره به 4 دهه فعالیت تماشاخانه سنگلج گفت: ما سالها در این تماشاخانه زندگی کردیم و نویسندگان مطرحی چون بهرام بیضایی، غلامحسین ساعدی، اکبر رادی، پرویز بهرام، نصرت نویدی و... کار خود را از این تالار شروع کردند. آن سالها چه شورها، شوقها و نگرانیهایی داشتیم که نمیدانم چه شد بعدها فروکش کرد.در پایان این مراسم، با حضور محمدعلی کشاورز و پرویز پورحسینی روی صحنه، از علیاصغر ریسه، طراح دکور تماشاخانه سنگلج، جهانسوز فولادی نخستین صدابردار این تئاتر و عباس احمدیلالهزار، قدیمیترین تماشاگر آن تجلیل شد.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم