به گزارش خبرگزاری فارس، «نوآم چامسکی» در این مصاحبه تاکید کرد: «جنبش عدم تعهد از ایران حمایت میکند و اکثریت جهان بخشی از این جنبش است اما آنها از نگاه آمریکا بخشی از جهان نیستند.»
وی تاکید کرد: «این تصویر تکاندهندهای از قدرت و عمق تصور امپریالیستی است. اگر اکثریت جهان با واشنگتن مخالفت کند،آنها بخشی از جهان نیستند. عجیبتر اینکه مردم آمریکا نیز جزئی از جهان نیستند زیرا اکثریت آمریکاییها که شامل 75 درصد مردم میشود، بر این نظرند که ایران حق دستیابی به انرژی هستهای را در صورت عدم انحراف به سوی تسلیحات هستهای دارد اما آنها هم بخشی از جهان نیستند زیرا از نظر دولت آمریکا جهان شامل واشنگتن و هر کسی است که با آن همراه باشد.»
این منتقد و اندیشمند آمریکایی با اشاره به مسئله غنیسازی ایران گفت: «آمریکا نسبت به غنیسازی اورانیوم ایران موضع نظامی میگیرد و این به نوعی کنایهآمیز است زیرا همین مقاماتی که اکنون مخالفت میکنند کسانی بودند که از همین برنامه در دوران شاه حمایت کردند.»
چامسکی اظهار داشت: «میتوانم به خاطر بیاورم که در دهه 1970 هنگامی که مقامات موسسه تکنولوژی ماساچوست تصمیم به فروش بخش مهندسی هستهای به شاه طی توافقی محرمانه گرفتند، بحران داخلی ایجاد شد. بر اساس این توافق، بخش مهندسی هستهای به مهندسان ایرانی آموزش داده و در ازای آن شاه پول زیادی را به این موسسه میداد اما علیرغم مخالفتها این قرارداد با شاه بسته شد و این احتمال وجود دارد که افرادی که اکنون برنامه هستهای ایران را در دست دارند، در این موسسه آموزش دیده باشند.»
وی این مسئله را فاش کرد که «قویترین حامیان برنامه هستهای مشترک ایران و آمریکا افرادی مانند هنری کیسینجر، دیک چنی، دونالد رامسفلد و پل ولفوویتز بودند.»
چامسکی تصریح کرد: «کسینجر که اکنون میگوید ایران با داشتن این مقدار نفت به انرژی هستهای نیازی ندارد، در سال 1975 اظهار داشت البته ایران باید به انرژی هستهای دست یابد زیرا نمیتواند بر منابع نفتی خود تکیه کند.»
وی افزود: «روزنامه واشنگتن پست از کسینجر پرسید چرا موضع خود را تغییر داده است و وی کاملا با صراحت گفت که آنها در آن زمان متحد ما بودند و به انرژی هستهای نیاز داشتند اما اکنون آنها دشمن هستند و به انرژی هستهای نیازی ندارند.»
این اندیشمند برجسته آمریکایی با اشاره به غوغای رسانهای درباره برنامه هستهای ایران گفت: «اکنون اگر به رسانهها توجه کنید به طور مداوم این جمله را تکرار میکنند که ایران با جهان مخالفت کرد یا ایران با جامعه جهانی مخالفت کرد.»