دنیای امروز بیش از هر زمان دیگری با تعرض به محیطزیست و رو به قهقرا رفتن طبیعت مواجه است؛ به طوری که اینک جهان با روند حیرتانگیز انقراض گونههای جانداران بسیاری روبهرو شده است که نقش عمدهای را در سیکل حیات کره زمین ایفا میکردند.
کد خبر: ۲۰۸۳۰۵
بر اساس گزارش اتحادیه جهانی حفاظت از طبیعتIUCN از سال 1600 میلادی تاکنون انسان باعث 75 درصد از انقراضهای پرندگان و پستانداران شده که 42درصد انقراض پرندگان و 33درصد انقراض پستانداران به علت شکار بوده است. انسان امروزی بیپرواتر از تمام اعصار و قرون و نیرومندتر از همیشه، درصدد تسخیر تمام سرزمینها با تغییر و تبدیل برای بهرهبرداری و استفاده خود برآمده است اگرچه مهار تمام فعالیتهای بیضابطه و کنترل شیوههای تخریبی در مقیاس یک کشور میسر نیست؛ ولی انتخاب و حفاظت از الگوها و نمونههایی از اکوسیستمهای موجود میتواند کمک شایانی به حفظ چرخه زیست محیطی کند.
کارشناسان معتقدند در این خصوص شناخت کامل از یک اکوسیستم محدود با تدوین برنامههای مناسب آینده نگر و منسجم، اصولیترین و منطقیترین راه حمایت و حراست از گونههای گیاهی و جانوری موجود در یک زیست بوم است. نیازهای روز افزون به منابع طبیعی از یک طرف و سطوح محدود این منابع از طرف دیگر، موجب شده است تا دستیازی به این منابع در سرلوحه امور سوداگران طبیعت و منابع طبیعی قرار گیرد. از این رو دستگاههای مسوول و بخصوص سازمان حفاظت محیط زیست باید با عزمی جدی و با بهرهگیری از تمامی امکانات و حداقلهای موجود گامی موثر و مثبت را برای محدود کردن عرصه فعالیت دستاندازان به طبیعت اعم از طبیعت گیاهی و جانوری بردارند.
کنترل شکارچیان و صیادان متخلف، نظارت بر حسن اجرای قوانین زیستمحیطی و تجهیز پاسگاهها و محیط بانان به جدیدترین تجهیزات روز، از جمله اقداماتی است که میتواند برای جلوگیری ازتخریب و تعرض به طبیعت و حیات وحش مفید باشد. روند انقراض و نابودی گونهها، تنها محدود به مرزهای این سرزمین نمیشود؛ بلکه امروزه شاهد نابودی بیشتر گونههای باارزش در سراسر جهان هستیم که خاموش و بیصدا یکی پس از دیگری از صحنه روزگار محو میشوند.
خواست پایان ناپذیر انسان به آرزوها و نیازهای بی پایان عاملی برای نابودی این بخش از کره زمین است که بر چرخه زیست تمام انسانها تاثیر میگذارد.
در این میان تنها صدای تشکلهای غیردولتی فعال و مستقل است که در سراسر جهان با هر ضربهای بر بدنه ضعیف این کره خاکی بلند میشود و جامعه جهانی را تکانی دوباره میدهد. بیتفاوت نبودن نسبت به افتادن حتی یک درخت و تیرخوردن یک پرنده گامی موثر برای حفاظت و بقای کره زمین برای ما و آیندگان است.