این بیماری، لثه و ساختمانهای نگهدارنده دندان را درگیر میکند و در صورت عدم درمان تا جایی پیشرفت میکند که استخوان ناحیه را نیز تخریب مینماید. در این حالت دندانها لق شده و باید کشیده شوند.
علائم بیماریهای لثه شامل: خونریزی از لثه به هنگام مسواک زدن، لثههای قرمز ملتهب و دردناک، لثههایی که از دندان فاصله گرفتهاند، بوی بد دهان، وجود چرک بین لثه و دندان، دندانهای لق و فاصله گرفته از هم و تغییر در وضعیت قرارگیری دندانها هنگام جویدن میباشد.
در خصوص علت بیماری نیز میتوان گفت: اگر شستشوی دندانها مناسب نباشد، یک پلاک میکروبی روی سطح دندانها میچسبد و بتدریج ضخیمتر میگردد و تبدیل به جرم میشود. مواد سمی تولید شده توسط میکروبهای موجود در پلاک، لثه را تحریک میکند و بافتهای نگهدارنده اطراف دندان را تخریب مینماید. همین امر باعث جدا شدن دندان از لثه میگردد تا جایی که استخوان اطراف دندان تحت تاثیر مواد سمی تخریب میشود و بتدریج دندان لق شده و میافتد یا باید کشیده شود. علاوه بر پلاک میکروبی عوامل دیگری نیز در بیماری لثه موثرند مانند: رژیم غذایی، سیگار، دیابت، بارداری، سرطان خون و ایدز.
درباره درمان با مراجعه به دندانپزشک، دندانها باید جرمگیری شوند. یعنی پلاک و جرم اطراف دندان و حتی سطح ریشه برداشته و تمیز شود؛ به این ترتیب میکروبها و مواد تحریککننده عامل ایجاد بیماری حذف میشوند. در مراحل بعدی و پیشرفته بیماری، ممکن است به عمل جراحی لثه و حتی ارتودنسی جهت منظم کردن دندانها نیاز باشد اما مهمترین کار، رعایت بهداشت روزانه و استفاده صحیح از مسواک توسط خود فرد بعد از انجام درمان دندانپزشکی است.