استقبال مردم و مجلس از حملات تلافی جویانه ایران
شنبه 22بهمن 1362 (ادامه)
: نزدیک ظهر ، خبر دادند که عراقی ها دو موشک دیگر در ساعت یازده صبح به دزفول زده اند. مجموعا حدود 8شهید و 100مجروح داشته ایم .
یکشنبه 23بهمن 1362 : به جلسه علنی رفتم . قبل از دستور، درباره مقابله به مثل در زدن شهرهای عراق صحبت کردم . لحظه صحبت من مصادف بود با آغاز شروع گلوله باران سه شهر بصره ، مندلی و خانقین که با اخطارهای قبلی از ساعت هفت صبح امروز شروع شد. اکثریت نمایندگان در تایید این تلافی ، بیانیه ای امضا کردند. مقابله به مثل در مردم شور عظیمی برپا کرده است . مردم از این که ما در گذشته ، مقابله به مثل نمی کردیم ، ناراحت بودند، ولی چون تصمیم امام بود، اعتراضی نمی کردند. ظهر در دفترم ، مطابق معمول چند ملاقات داشتم . آقای مطهری امام جمعه ساوه آمد و هدیه هایی برای جنگ و کتابهای خودش را برای من آورد و از حرکتها و برخوردهای آقای موحدی ساوجی نماینده مجلس شکایت داشت . آقای علی بابا بابایی نماینده اسفراین هم آمد و از مخالفت آقای واعظ طبسی و حزب جمهوری اسلامی مشهد با امام جمعه اسفراین به اتهام هواداری از آقای آیت الله حاج سیدابوالقاسم خویی ، گله داشت . آقای شریفی هم مباحثه دوران تحصیلم آمد و از مدیریت کارخانه چوکا انتقاد داشت . آقایان سیدرضا زواره ای و منوچهر متکی که عازم کنفرانس کنترل موالید در هند بودند، آمدند و درباره مطالبی که در آن کنفرانس باید مطرح کنند و موضع اسلامی ما مشورت کردند؛ نظراتی دادم . عصر در جلسه شورای مرکزی حزب جمهوری اسلامی شرکت کردم . بحث در مورد کیفیت برخورد با انتخابات بعد از نهی امام از کاندیدا کردن سراسری و حوزه ای برای حوزه دیگر بود. قرار شد از امام بپرسیم که آیا حزب جمهوری اسلامی هم مشمول این دستور است یا خیر؛ بعد از جلسه ، آقای ربانی املشی از من خواست که با امام مذاکره کنم ؛ از این که امام جلو حرکت مرکز و کاندیدا کردن سراسری را گرفته اند، ناراحت بود. بعد از ظهر آقای ادریس بارزانی آمد و گزارشی از وضع کردهای عراق داد و مشکلاتش را مطرح کرد و اظهار وفاداری نمود. می گفت چند ماه است ، مقرری ایرانیان به آنها تاخیر افتاده و خواستار تحویل اسلحه های اهدایی سوریه به آنها بود. با احتیاط با آنها برخورد می شود که طوری قوی نشوند که در آینده مشکلی برای عراق بعد از صدام باشند.
وحشت عراق از مقابله به مثل ایران
