هم تئاتر، هم سینما

چه خبر آقای مهرانفر؟ کجایید؟

سلامتی. الان که لاهیجانم!

سر فیلم هستید؟

بله. سر فیلم سینمایی «بیرون آوردن مردگان» که اولین کار بلند آقای جواد افشار است. تمام سکانس‌های تهران‌مان تمام شده و الان به مدت 2 ماه باید سکانس‌هایی را که در شمال اتفاق می‌افتد، بگیریم.

نقش شما در فیلم چیست؟

ما 4 دانشجو هستیم که فیلم یک روز از سرنوشت این 4 دانشجو را به تصویر می‌کشد. این دانشجو‌ها طی چندین ماجرا به شمال می‌آیند که الان داریم همان صحنه‌ها را می‌گیریم.

از تئاتر چه خبر؟ دیگر کار نمی‌کنید؟

فعلا نه. ولی یک متن از «هنریک ایبسن» را برای جشنواره فجر فرستاده‌ام که اگر قبول بشود، خیلی دوست دارم کار کنم.

خودت کدام را ترجیح می‌دهی؟

هر دو را خیلی دوست دارم، برایم فرقی نمی‌کند. جالب است زمانی که تئاتر کار می‌کنم، دلم برای سینما و دوربین تنگ می‌شود و زمانی که مشغول بازی در فیلم هستم دلم برای تئاتر و صحنه تنگ می‌شود.

تلویزیون چی؟

تلویزیون هم برایم دوست‌داشتنی است این مدیوم‌ها هیچکدام برایم فرقی ندارد. مهم برای من نقشی است که چالشی باشد و جذاب تا بتوانم در آن خودم را بیشتر و بهتر نشان بدهم وگرنه قالبش برایم تفاوتی ندارد، حالا می‌‌خواهد که تلویزیون باشد یا سینما یا تئاتر.

چرا هیچ وقت نقش اول بازی نمی‌کنید؟ انگار زیاد برایتان اهمیتی ندارد؟

چرا اهمیت که دارد. هیچ وقت هم نبوده است. مثلا در تله‌فیلمی به نام «واقعیت مجازی» که برای شبکه 2 ساخته شد من نقش اول را بازی کردم، اما هنوز پخش نشده است.

کدام برایتان سخت‌تر است؟

جالب است بدانید تا زمانی که نقش اول بازی نکرده بودم، نمی‌دانستم چقدر نقش کوتاه مشکل‌تر از نقش بلند است. اگر بازی در  نقش کوتاه را مخاطب به خاطر بسپرد،  به معنی این است که شما در ایفای آن خیلی موفق بوده‌اید. خیلی از بازیگران بوده‌اند که در نقش اول یک فیلم بازی داشته‌اند، اما در ذهن هیچکس نمانده است، در مقابل هم کسانی بوده‌اند که در یک نقش کوتاه سال‌ها در یاد‌ها مانده‌اند.