3 اشتباه رایج درباره ارتباط روزه و بیماری‌های چشمی‌

بر خلاف تصور خیلی‌ها، تاری دید در اغلب روزه‌داران هیچ ارتباطی به عیوب داخلی چشم ندارد و عموما به دلیل کم‌خونی، کاهش قند خون، افت فشار خون و یا ناشی از اختلالات خون‌رسانی به چشم و مغز است.

2- بعضی‌ها می‌گویند روزه‌ گرفتن، چشم را ضعیف می‌کند

بیشتر چشم‌پزشکان معتقدند که هنوز آثار سوئی ناشی از گرسنگی طولانی‌مدت و روزه‌داری بر روی بیماری‌های چشمی مانند آب مروارید و پیرچشمی تایید نشده است و روزه گرفتن سبب تشدید ضعف بینایی یا افزایش نمره عینک افراد نمی‌شود.

3- بعضی‌ها فکر می‌کنند روزه‌داری، عیوب انکساری چشم را تشدید می‌کند

به اعتقاد اغلب چشم‌پزشکان، روزه‌داری منجر به تشدید عیوب انکساری چشم (اعم از نزدیک‌بینی و دوربینی) نمی‌شود و جز در موارد نادری مثل نزدیک‌بینی شدید با نمره عینک بالاتر از 18، می‌شود گفت در هیچ یک از موارد مشابه، منع طبی برای روزه‌ گرفتن وجود ندارد. بیماران مبتلا به گلوکوم یا آب‌سیاه با فشار طبیعی نیز گروه دیگری از بیماران چشمی هستند که روزه‌داری به آنها توصیه نمی‌شود. همچنین چشم‌پزشکان معتقدند روزه‌ گرفتن برای آن دسته از بیماران چشمی که شبکیه چشمشان نازک است، خطر دارد و ممکن است موجب آسیب‌دیدگی شبکیه و کاهش بینایی آنها ‌شود. نازک بودن شبکیه در افراد نزدیک‌بین بسیار رایج است و از این رو، این افراد و افرادی که پزشک، شبکیه چشم آنها را نازک تشخیص داده است، بنا به تشخیص پزشکشان، نباید روزه بگیرند؛ چون در صورت روزه گرفتن، به دلیل کاهش آب بدن (و بویژه کاهش آب درون چشم) بتدریج زجاجیه چشمشان خشک می‌شود و خطر جدا شدن شبکیه و کاهش بینایی در آنها افزایش پیدا می‌کند و با پیشرفت بیماری، گروهی از این افراد نیاز به جراحی چشم خواهند داشت. چشم‌پزشکان، روزه گرفتن را به بیماران دارای التهاب درونی چشم و بیماری بهجت نیز توصیه نمی‌کنند و تذکر می‌دهند آن دسته از بیماران دیابتی که روزه می‌گیرند، در صورتی که با مشکل جدی چشمی مواجه شوند، باید از ادامه روزه‌داری اجتناب کنند.