گروهی بر این باور هستند که سریالهای نمایشی بیشترین تاثیر را در این ماه بر مخاطبان روزه دار دارند، این گفته را نمیتوان نادیده گرفت چون همه ما میدانیم درام به دلیل ماهیت قصهپردازی میتواند افکار و روحیات طیفهای مختلف را تحتالشعاع خود قرار دهد اما با نگاهی به برنامههای ترکیبی سال گذشته بخصوص آنها که ویژه افطار از شبکههای مختلف پخش میشدند میتوان به این نتیجه رسید که گاهی یک کلام یا یک قطره اشک که از زلالی دل سرچشمه گرفته باشد میتواند بیش از یک سریال تلویزیونی بر مخاطب اثر بگذارد. سال گذشته برنامه
ماه عسل که از شبکه 3 سیما موقع افطار پخش میشد، در برخی از قسمتهای خود چنین کاربردی پیدا میکرد.
شاید هرگز از یادمان نرود برنامهای را که زنی فرانسوی که سالها پیش مسلمان شده و در ایران ماندگار شده چگونه با لهجه فارسی فرانسوی خود از عشق به خدا میگفت و از معجزه ایمان.امسال هم حتما شبکههای مختلف برنامههایی را برای افطار و سحر تدارک دیدهاند و تهیهکنندگان این برنامهها حتما میدانند سخنی که از دل برآید لاجرم بر دل نشیند، اشک و سخن آن پیرزن هیچگاه از ذهن مخاطبان برنامه ماه عسل پاک نمیشود اما سخنان شعاری و نصیحتهایی که به ریا آلوده شده باشند به سرعت از یاد مخاطبان پاک میشوند. بنابراین امسال هم میتوان منتظر برنامههای به یاد ماندنی از تلویزیون بود که میتوانند حتی سریالهای داستانی با همه بازیگران شاخصشان را تحتالشعاع قرار دهند. البته این گفته را نمیتوان حمل بر نادیده انگاشتن تاثیر سریالها بر مخاطب دانست، بخصوص امسال که بازیگران متفاوتی سریالهای ماه رمضان را تصویر میکنند. از بین این بازیگران میتوان به فرامرز قریبیان اشاره کرد که در سریال خوابزده بازی میکند. سریال خوابزده را سیروس مقدم برای شبکه یک کارگردانی میکند و قصه آن به نوعی زمین را به برزخ مربوط میکند و قریبیان یکی از نخهای این ارتباط است. قریبیان از بازیگرانی است که در انتخابهایش سختگیر است، او در سینما و تلویزیون هر نقشی را برای بازی نمیپذیرد. چند سال پیش این بازیگر کهنهکار در سریال نیستان بازی کرد و سال گذشته در یک یا 2 تله فیلم حضور پیدا کرد و اکنون بازی در سریال 30 قسمتی خوابزده را پذیرفته است بنابراین در یک پیشبینی که دور از ذهن هم نیست میتوان نتیجه گرفت خوابزده میتواند به یکی از سریالهای موفق ماه رمضان تبدیل شود.
حسین یاری هم امسال ماه رمضان به تلویزیون میآید، او بازیگر اصلی سریال مثل هیچکس است که عبدالحسین برزیده آن را برای شبکه 2 سیما کارگردانی کرده است.
مثل هیچکس داستانی اجتماعی دارد و حسین یاری در این سریال نقش داداشی را بازی میکند. یاری از بازیگران مطرح سینما و تلویزیون است که با بازی در سریال شبدهم در نقش حیدر نشان داد که بازی در مدیوم تلویزیون را میشناسد و میتواند تماشاچی را برای شبهای پی درپی با قصه سریال و شخصیت خود همراه کند.
تا حالا رضا عطاران را در نقش آدمهای کلاش و به اصطلاح مفتخور دیدهایم. در سریالهای خانه به دوش، متهم گریخت و ترش و شیرین و در فیلم سینمایی توفیق اجباری او این نقش را بخوبی ایفا کرد، اما او را تاکنون در نقش معتاد ندیدهایم و اگر کمی صبر کنیم با شروع ماه رمضان و آغاز پخش سریال بزنگاه که خود عطاران آن را کارگردانی میکند میتوانیم او رادر این نقش هم ببینیم. فیلمنامه سریال بزنگاه به سرپرستی سروش صحت نوشته شده است که سالهاست با عطاران رفیق است و آنها به خوبی ذائقه و روش کار یکدیگر را میشناسند.
سیروس گرجستانی را 2 سال پیش ماه رمضان در شبکه 3 سیما دیدیم او در سریال متهم گریخت نقش اصلی را بازی میکرد که مردی بدبخت و آس و پاس بود که برای بهبود وضعیت معیشتی خود و خانوادهاش تلاش میکرد. امسال گرجستانی به شبکه 5 سیما آمده است تا در ماه رمضان نقش یک مامور نیروی انتظامی را در سریال مامور بدرقه بازی کند. ماموری که در آخرین ماموریت خود با مشکلی روبهرو میشود. جالب این جاست که در این سریال جواد رضویان نیز حضور دارد. گرجستانی و رضویان هر چند هر 2 از کمدینهای پرطرفدار هستند اما تا کنون در هیچ کاری در کنار هم بازی نداشتهاند.
از سهشنبه که ماه رمضان آغاز میشود باید منتظر آغاز جشنواره سریالهای ماه رمضان تلویزیون هم بود. سریالهایی که بیشتر مردم ایران را بعد از افطار خانهنشین میکنند. مردم با این آثار میخندند، میگریند، فکر میکنند و خلاصه زندگی را به نوعی دیگر تجربه میکنند. البته ماه رمضان بهترین فرصت برای آشنا کردن کودکان و نوجوانان با ماهیت روزهداری است. در سالهای گذشته این اطلاعرسانی بیشتر به عهده مجریان برنامهها و کارتونهایی بود که براساس خاطرات نویسندگان یا شنیدههای آنها ساخته میشد و جنبه آموزشی داشت اما امسال با اختصاص شبکه 2 سیما به کودکان و نوجوانان میتوان انتظار داشت این شبکه برای این گروههای سنی هم برنامههای متنوع و جذابی را با موضوع ماه رمضان و روزهداری تدارک دیده باشد.
رضا ناجی به اسپانیا میرود
حالا که از ماه رمضان و خیرات و برکاتی که این ماه به همراه دارد صحبت شد بد نیست به سفر رضا ناجی در این ماه به اسپانیا اشاره کنیم. رضا ناجی همان بازیگری است که برای بازی در فیلم آواز گنجشکها برنده خرسنقرهای جشنواره برلین شد. جایزهای که بسیاری از بازیگران مطرح دنیا که در فیلمهای بسیار شاخص بازی کرده اند و سواد آکادمیک سینمایی و بازیگری دارند آرزوی دریافت آن را دارند اما سال گذشته خداوند این جایزه را نصیب رضا ناجی کرد که یک بازیگر غریزی است که در شهر تبریز زندگی میکند و تاکنون در فیلمهایی چون بچههای آسمان، باران، بید مجنون، او و آواز گنجشکها بازی کرده است. اکنون این بازیگر به جشنواره سن سباستین که از 28 شهریور تا 6 مهر در اسپانیا برگزار میشود دعوت شده است. در این جشنواره قرار است از رضا ناجی تقدیر شود.
توانایی ناجی در ارائه نقشهای متفاوت بر همگان معلوم است. او بازیگری است که به صورت غریزی و بدون پشت سرگذاشتن کلاسهای جورواجور و آموختن چندین زبان بازیگری را آموخته و اکنون خداوند خواسته است به او منزلت و ارزش بخشد. بازیگری که در تبریز زندگی میکند اما انگار قرار است به خواست خدا مردم دنیا او را بشناسند.
شمقدری و مینای شهر خاموش
جواد شمقدری، مشاور هنری رئیسجمهور مدتی است ساز مخالفت با سینمای ایران را کوک کرده است و این مخالفت تقریبا هر هفته درباره کلیت سینما یا یک فیلم خاص دیده یا شنیده میشود. ما میدانیم شمقدری به عنوان یک شخص که با مقوله فرهنگ و هنر آشنا است میتواند نظراتی درباره محصولات سینمایی و فرهنگی داشته باشد و به عنوان یک شخص حقیقی یا حقوقی این اظهارات را بیان کند اما وقتی این اظهارات بیشتر جنبه منفی به خود میگیرند آن هم در زمانی که 3 سال و نیم از عمر دولت نهم میگذرد کمی تعجببرانگیز است چون شمقدری در تمام این مدت مشاور هنری رئیسجمهور بوده است و انتقادات او دامان خودش را هم میگیرد.
شمقدری در تازهترین اظهارنظر خود درباره سینما، فیلم مینای شهر خاموش ساخته امیرشهاب رضویان را فیلمی دانسته است که با نمادسازی در پی توهین به انقلاب و مردم است. رضویان پس از شنیدن این نظر به شمقدری پیشنهاد مناظره داده است و گفته که با صحبت کردن میتوان بسیاری از سوءتفاهمها را حل کرد. البته ما در این نوشته در پی این نیستیم که از فیلم مینای شهر خاموش دفاع کنیم چون این وظیفه کارگردان آن است. اما نکته این جاست که برخی اوقات برخی از اظهارنظرها شبیه خودزنی میشود. مینای شهر خاموش در دولت نهم ساخته شده است و دولتمردان و مسوولان مختلف که نماینده ارگانهای مختلف هستند به این فیلم جوایزی دادهاند بنابراین وقتی مشاور هنری رئیسجمهور این فیلم را متهم به توهین به انقلاب میکند میتواند این معنی را داشته باشد که شمقدری کسانی را که اجازه ساخت و اکران این فیلم را دادهاند و جوایزی را نیز به آن اهدا کردهاند، قبول ندارد.
سارا بختیاری
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم