در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
روز اول مدرسه
خانم رضایی: نسرین کمالی... نسرین کمالی
چند لحظه سکوت کلاس را فرا گرفت. خانم معلم دوباره تکرار کرد: نسرین کمالی! بچهها نسرین کمالی نیامده؟
نسرین از جایش بلند شد و گفت: من کیمیا کمالی هستم.خانم رضایی تعجب کرد و چند لحظه سکوت کرد و گفت: مرسی عزیزم. بنشین.
خانم رضایی آخرساعت به نسرین گفت: زنگ آخر بمان... چند لحظه من باهات کار دارم. نسرین گفت: چشم خانم معلم.
خانم ناظم زنگ مدرسه را به صدا درآورد. همه بچهها به طرف در خروجی مدرسه هجوم بردند.
خانم رضایی پشت میزش نشسته و مشغول نوشتن بود. نسرین خیلی آرام به سمت میز او رفت و گفت: خانم معلم با من کار داشتید؟خانم رضایی گفت: میخواستم اسمت را در دفترم درست کنم. گفتی اسمت چی بود؟
نسرین: کیمیا...
خانم رضایی: یعنی در دفتر اسم شما را اشتباهی نوشتند؟
نسرین: نه که اشتباه اشتباه... من این اسم را دوست ندارم... این اسمیاست که مامان و بابام گذاشتند... من دوست دارم اسمم کیمیا باشه...
خانم معلم: چرا عزیزم؟ مگه نسرین چه اشکالی داره؟ خیلی هم قشنگه.
نسرین: نه خانم... من اصلا این اسم را دوست ندارم.
خانم رضایی: نسرین جان عزیزم...
نسرین: خانم... من کیمیا هستم.
خانم رضایی: دختر خوبم... هر شخصی یک هویت داره... شناسنامه تو با اسم و فامیلت نشاندهنده هویت تو است. هر کسی باید به هویت خودش احترام بگذارد. تو با اسم نسرین بزرگ شدی... وقتی کودک بودی با شنیدن این اسم عکسالعمل نشان میدادی و این اسم در خون و رگ و پی تو جا گرفته... عزیزم برای خودت، هویت خودت، خانوادهات و اسمت ارزش قائل باش و به آن احترام بگذار... نسرین کمالی... حالا میتونی بروی، نسرین جان.
نسرین در حالیکه سر به زیر داشت، سرش را بالا کرد و گفت: چشم خانم، مرسی از راهنماییتون... من صبح اشتباه کردم... شما درست گفتید من نسرین کمالی هستم....
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
