هادی ساعی‌ پر افتخار ترین ورزشکارالمپیکی ایران‌

هادی که برای رسیدن به فینال المپیک ابتدا تکواندو کار نپالی را براحتی شکست داده بود تا در ادامه حریف بلند قد چینی را 2 بر یک شکست دهد و با غلبه بر تکواندوکار آذربایجانی راهی فینال شود، در ایستگاه آخر، حریف قدرتمند ایتالیایی‌اش را با عزمی راسخ و ایمانی بالا شکست داد و همان‌طور که در گفتگو با «جام‌جم» اعلام کرده بود برای شاد کردن دل مردم در المپیک روی چیاپ چانگ خواهد رفت. او با کسب دومین طلای المپیک به اسطوره‌ای بی‌بدیل در ورزش ایران تبدیل شد. مائورو سارمینتو ایتالیایی که قبل از رویارویی با ساعی، لوپز آمریکایی و دارنده 2 طلای المپیک را شکست داده بود با پاهای بلند و بیدار خود آمده بود ساعی را نیز به عنوان دومین قهرمان المپیک به بند کشیده و طلا را از آن خود کند. او حتی با دو ضربه‌ای که بر سرهادی در تایم اول فرود آورد یک  4 پیش افتاد، اما دلاور تکواندوی ایران بدون آن که خم به ابرو بیاورد با دلی قرص در 2 تایم بعدی نه تنها امتیازات از دست داده را جبران کرد، بلکه 2 امتیاز نیز از وی پیش افتاد تا با به تصویر کشیدن هوش سرشار و تکنیک بالای خود طلایی ناب را به اردوی ایران ارزانی دارد و به این ترتیب هادی ساعی در شرایطی به پایان راه خویش در المپیک پکن رسید که به لحاظ افتخار در صدر تمام المپین‌های ورزش ایران ایستاد، حتی جلوتر از جهان پهلوان تختی و محمد نصیری.

ساعی با این قهرمانی به اولین ورزشکار ایرانی تبدیل شد که با 2 طلای المپیک آتن و پکن و برنز سیدنی رکوردی جاودانه و ماندگار از خود بر جای می‌گذارد. بی‌شک کسانی که در المپیک حاضر بوده‌ا‌ند، نیک واقفند که مدال المپیک با چه سختی به دست می‌آید، چه برسد به آن که یک ورزشکار بخواهد در 3 المپیک پیاپی صاحب مدال و موفقیت شود. چنین ورزشکارانی از استثناها و نوادر به حساب می‌آیند که هادی ساعی نیز در این زمره از قهرمانان  است.

گفتنی است، علاوه بر ساعی، غلامرضا تختی با یک طلا و 2 نقره و محمد نصیری با یک طلا، یک نقره و یک برنز در ردیف ورزشکاران 3 مداله ما از بازی‌های المپیک به شمار می‌آیند.

ساعی: این مدال طلا را به مردم تقدیم می‌کنم 

هادی ساعی، دقایقی پس از دریافت مدال طلای المپیک گفت: این مدال را به همه ایرانی‌ها بخصوص خانواده‌ام تقدیم می‌کنم و از همه مردم عزیز می‌خواهم برای روح پدر و 2 برادر از دست رفته‌ام، فاتحه بخوانند.

 وی گفت: صرف دریافت مدال ارزشی ندارد چون در المپیک سیدنی باید طلا می‌گرفتم اما آن را به من ندادند. طلای آتن هم از منزلمان به سرقت رفت، ولی این بار باید به خاطر مردم این طلا را می‌گرفتم. همه کارم امروز برای مردم بود، چون مردم ما احساس دارند و باید در این رویداد بزرگ المپیک، سهمی داشته باشند. آخرین نفری بودم که به میدان می‌رفتم و چون مدال نگرفته بودیم فشار زیادی روی من بود. در فینال، مسابقه سختی داشتم. نخستین بار بود که به این وزن می‌آمدم و حداقل 3 یا 4 کیلو از همه حریفان سبک‌تر بودم اما در فینال، لحظه‌ای اشتباه نکردم و تمام تجربه 16 ساله‌ام را به کار گرفتم. 10 ماه خانه نرفتم و شبانه‌روز در اردو بودم تا طلای المپیک را بگیرم.

ساعی درباره خداحافظی‌اش با ورزش قهرمانی گفت: هنوز در این باره فکری نکرده‌ام. تا به حال تنها در اندیشه قهرمانی المپیک بودم.