باد ، دانش‌آموزان معتاد را با خود برده است‌

اوایل مهرماه سال گذشته، دکتر محمد‌رضا جهانی، دبیرکل ستاد مبارزه با مواد مخدر درخصوص برنامه‌های ستاد در جهت جلوگیری از کاهش سن اعتیاد در میان دانش‌آموزان، تعداد دانش‌آموزان معتاد را حدود 30 هزار نفر تخمین زد و گفت: در آموزش و پرورش چالش جدی برای اعتیاد وجود دارد و آن کاهش 3/1 درصدی میانگین سن اعتیاد در سال است.

با این حال، آمار 30 هزار نفری تنها مربوط به دانش‌آموزان خود معرف به مراکز درمانی ترک اعتیاد بود که می‌توان احتمال داد، دانش‌آموزان معتادی که تمایلی به ترک ندارند، در این آمار لحاظ نشده‌اند.

تقریبا در همان زمان این آمار دستاویزی مناسب برای نماینده تبریز شد تا از وزیر آموزش و پرورش وقت درباره صحت آمارها بپرسد که که او نیز با اذعان به این‌که ‌وزارت آموزش و پرورش هیچ پژوهش و تحقیقی درخصوص دانش‌آموزان معتاد صورت نداده است و به ‌همین دلیل چنین آماری نمی‌تواند درست باشد، از پاسخ شانه خالی کرد، اما آیا نداشتن آمار از دانش‌آموزان معتاد نشانه وجود نداشتن آنهاست؟ معاون پرورشی و تربیت بدنی وزیر آموزش و پرورش ‌پاسخ این پرسش را روز گذشته با منطق خاص خودش داد.

او مشکل اعتیاد در مدارس را حل کرد

سید مهدی امینی، معاون پرورشی و تربیت بدنی وزیر آموزش پرورش روز گذشته در گفتگو با فارس مساله اعتیاد را بدون هیچ‌گونه خرج‌تراشی اضافه و ایجاد هزینه‌ای برای وزارت آموزش و پرورش حل و ابراز کرد: با توجه به کنترل‌هایی که در مدارس وجود دارد و ارتباطاتی که داریم، مطمئنیم چنین مواردی در مدارس کشور اتفاق نمی‌افتد.

وی اعتیاد در مدارس را حاصل استمرار تهاجم فرهنگی دانست و ادامه داد: موضوع اعتیاد در جامعه وجود دارد. در نتیجه آموزش و پرورش نیز به شکلی درگیر آن است؛ البته در محیط مدرسه مطمئنیم این موارد وجود ندارد.

گفته‌ های معاون پرورشی و تربیت بدنی وزیر آموزش و پرورش در شرایطی عنوان می‌شود که مدت ‌هاست کارشناسان و پژوهشگران حوزه اعتیاد از مخالفت آموزش و پرورش برای آمارگیری و سنجش اعتیاد در مدارس گله دارند که نشان می‌دهد هیچ آماری از میزان اعتیاد دانش‌آموزان در مدارس وجود ندارد و مرجع ابراز نظر امینی هنوز مشخص نیست و بیشتر به توصیف فیل در خانه تاریک می‌ماند تا رای علمی.

مخالفت آموزش و پرورش با آمارگیری و پژوهش در حوزه اعتیاد در حدی است که مسوولان آن حتی از توزیع پرسشنامه‌هایی در این زمینه در مدارس نیز جلوگیری می‌کنند.

نکته عجیب‌تر درباره سخنان امینی وقتی به چشم می‌آید که بدانیم وی چندی پیش نیز در سخنانی مشابه گفته بود از آنجا که اعتیاد دانش‌آموزی را موجه نمی‌داند، پس اعتیاد در مدارس وجود ندارد و بلافاصله پس از این اظهارات ، هومان نارنجی‌ها، مدیرکل امور فرهنگی و پیشگیری ستاد مبارزه با مواد مخدر، از اجرای طرح سرشماری دانش ‌آموزان معتاد و در معرض خطر اعتیاد در مدارس، در آینده نزدیک خبر داد و گفت: پاشنه آشیل پیشگیری از اعتیاد در جامعه، شناسایی دانش‌آموزان در معرض خطر اعتیاد و پیشگیری از ابتلای آنهاست.

انکار وجود دانش‌آموزان معتاد از سوی یکی از معاونان وزیر آموزش و پرورش در حالی صورت می‌گیرد که مسوولان آگاه‌تر سمت‌هایی بالاتر از او در دیگر سازمان‌ها، نفوذ مواد مخدر را حتی به زندان‌ها ناممکن نمی‌دانند، به طوری که دکتر پرویز افشار، مدیر کل بهداشت و درمان سازمان زندان‌ها سال گذشته در گفتگو با «جام‌جم» ورود مواد مخدر به زندان‌ها را علی‌رغم تدابیر شدید امنیتی پذیرفته بود و عجیب اینجاست که وقتی مقام مسوولی ورود مواد را حتی به زندان  که مکانی تحت کنترل قانون به‌حساب می‌آید  ممکن می‌داند ، چطور معاون آموزش و پرورش ، ورود مواد مخدر به مدارس و نهایتا وجود دانش‌آموزان معتاد را منکر می‌شود و حتی از آمار 30 هزار نفری دانش‌آموزان معتاد در سال گذشته چشم می‌پوشد ؟

شاید بهترین جواب این باشد که احتمالا بادهای موسمی نه تنها 30 هزار دانش‌آموز معتاد را در سال 1386 با خود برده‌اند، بلکه افغانستان را نیز به عنوان بزرگ‌ترین تولید‌کننده مواد مخدر دنیا از روی نقشه‌ها پاک کرده‌اند و به این ترتیب، از این پس با پشتگرمی وزارت آموزش و پرورش، لازم نیست نگران احتمال معتاد شدن جوانانمان  دست‌کم تا 18 سالگی که در مدرسه هستند  باشیم.

مریم یوشی‌زاده