در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
مریدپروری پستمدرن
اگر به وبلاگهای ادبی؛ بویژه وبلاگهای شاعران جوان سر میزنید، با روابط خاص و جمعهای مجازی چند نفرهای که در این محیط وجود دارد، آشنا هستید.
به عبارت دیگر، برخی از شاعران جوان که دارای گرایشها و تفکرات ادبی و فکری مشابه هستند، گرد هم جمع آمدهاند و با ایجاد پیوندهای مجازی میان خود، ایدهها و اندیشههایشان را تبلیغ و به قول معروف یارگیری میکنند.
این امر فینفسه اتفاق بدی نیست و هر هنرمندی حق دارد از عرصهای که در اختیار اوست برای تبلیغ ایدهها و گسترش مخاطبان هنرش استفاده کند؛ اما چیزی که در این میان در حال روی دادن است، گونهای از مرادسازی و مریدپروری در این عرصه است.
باندبازی و ایجاد دستههای شبه هنری که بر پایه نفی دیگران و محور قرار دادن خود و همدستهها ایجاد میشود، همواره آفتی بوده است که ادبیات، بخصوص شعر جوان را تهدید کرده است؛ ولی اینبار به جای باندهای تحت سرپرستی پدرخواندههای ادبی، شاعران جوان خود دستههای کوچک تشکیل دادهاند و با چنگ زدن به چهره شاعران دیگر، گروه و دسته خود را تبلیغ میکنند.
زیبایی هنر در فردیتهایی است که تبلور مییابند. اینکه گروهی از شاعران بپذیرند زیر نام یک نفر مثل خودشان محو شوند و برای سفر رفتن و حضر آمدن او مرثیه بنویسند و مدح بگویند، یقینا پدیدهای شایسته در ادبیات نیست.
شاعران جوان باید فضای نسبتا رهایی را که در حال حاضر در اختیار دارند قدر بدانند و به یاد داشته باشند که سالها پیش به دلیل سلطهای که نشریات و محافل ادبی بر فضای ادبیات کشور داشتند، حضور و بروز شعر جوان در چنبره تصمیمها و خودمحوریهای پدرخواندههای ادبی هدر میرفت و امروز خود شاعران جوان نباید پدرخواندههایی جدید در سایزهای کوچکتر اختراع کنند.
آرش شفاعی
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
