نیشگون

خواب آلودگی المپیکی؟!

صبح به صبح از کله سحر که بیدار می‌شویم، صبح خود را با چند حذفی، دو سه تا رده شصتمی و چند تا اوت شده در مرحله اول آغاز می‌کنیم. همین‌هایی که قبل از المپیک، فرموده بودند ما از هیچ حریفی نمی‌‌ترسیم، واقعا هم ترسی به دل راه ندادند، طفل معصوم‌ها به هیچ حریفی نه نگفتند و هرکس امتیاز می‌خواست، سخاوتمندانه تقدیم کردند.
کد خبر: ۱۹۵۲۷۳

خوشبختانه اختلاف ساعت ما با چین طوری است که وقتی بعضی از مردم از خواب بیدار می‌شوند، چینی‌ها خوابیده‌اند و المپیک شب‌ها تعطیل می‌شود.

فردا صبح هم که آقایان می‌بازند، ما خوابیم و آنها بیدار؟!

بنده خدا داوود عابدی که برای پوشش خبری دلاوران کاروان اعزامی به پکن رفته بود، از زور بیکاری از خیابان‌های پرترافیک، رفت آمد زیاد و بازیافت زباله‌های پکن گزارش تهیه کرده بود.

او برای مصاحبه حتی یک ورزشکار مستحق مصاحبه پیدا نکرد، مگر بازنده‌های بسکتبال که دائم تاکید می‌‌کرد اینها باخته‌اند، اما خوب بازی کرده‌اند.

اگر همین طور پیش برود، بودن یا نبودن کاروان اعزامی ما چندان تفاوتی پیدا نمی‌کند و بهتر است که آقایان هر چه زودتر سرکار و زندگی خود برگردند.

پکن برای ما یک درس عبرت بود تا بدانیم بازی‌های منطقه‌ای، جام‌ها، تورنمنت‌های داخلی و المپیاد ایرانیان با المپیک یک تفاوت‌هایی دارد.

بدشانسی ما این بود که المپیاد داخلی خودمان را پیش از المپیک برگزار کردیم و قهرمانان این المپیاد خیال کردند که علی‌آباد هم شهری است.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها