مبارزه با‌ گرمایش ‌جهانی‌ به‌ کمک‌ طبیعت‌

درختانی که در آب‌های شیرین غوطه‌ور می‌شوند، در مقایسه با درختان جنگلی مدت زمان طولانی‌تری مثلا هزاران سال کربن را در خود ذخیره می‌کنند و بنابراین می‌توانند در خارج کردن مقادیر انبوهی از کربن موجود در هوا از محیط موثر باشند.

 به گفته این گروه از محققان درختانی که در آب‌ها مدفون می‌شوند، به طور متوسط تا 2 هزار سال کربن را در خود ذخیره می‌کنند. در حالی که در جنگل‌ها، توانایی درختان در ذخیره کربن محیط به 20 سال کاهش می‌یابد.

وقتی درختی زنده است، توانایی قابل توجهی در ذخیره‌کربن دارد، بنابراین می‌تواند در کاهش میزان کربن موجود در هوا موثر باشد و با فرا رسیدن مرگ درخت، این کربن ذخیره شده به محیط بازخواهد گشت. آگاهی از شرایط مناسب برای کاهش سرعت این فرآیند می‌تواند مزایای بسیار زیادی را برای محیط زیست به همراه داشته باشد.

همان طور که می‌دانید، کربن نقش مهمی در تغییرات آب و هوایی دارد و با توجه به این موضوع لازم است تحقیقات جامعی درباره چرخه کربن و تبادل آن در میان گیاهان و محیط انجام شود. این محققان درختان منطقه‌ای در شمال میسوری را که ویژگی‌های جغرافیایی منحصر به فردی دارد، مورد بررسی و مطالعه قرار داده‌اند.

در این منطقه اغلب درختان در کنار رودخانه واقع شده‌اند و جریان آب از میان درختان عبور می‌کند. نتیجه این تحقیقات منجر به کشف بقایایی از درختان بلوط غوطه‌ور در بستر رودخانه‌ها شده است که قدمت آنها حدود 14 هزار سال برآورد شده است. به نظر می‌رسد این درختان از قدیمی‌ترین بقایای درختان در سطح دنیا هستند. این شواهد حکایت از آن دارد که ذخیره کربن در درختان فرآیندی است کهن که ریشه در گذشته‌های دور دارد و همچنان با انباشته شدن بقایای گیاهان در آب‌ها ادامه خواهد داشت. بنابراین می‌توان گفت بدون تردید این درختان نقش مهمی در مقابله با گرمایش جهانی خواهند داشت.