وی افزود: منابع آب زیرزمینی از مرز شهرها تبعیت نمیکنند و تقریبا تمام سطح شهرستانهای کاشان و آران و بیدگل در حوزه آبریز و دشت کاشان واقع شدهاند و هر مشکلی برای منابع آب ایجاد شود هر دو شهرستان را با چالش مواجه میکند.
مهندس پیراینده، یکی از مشکلات اصلی منابع آب منطقه را برداشت بیرویه آب ذکر کرد و افزود: متوسط آورد حوزه آبریز بالغ بر 400 میلیون مترمکعب در سال است، در حالی که برداشت، بالغ بر 440 میلیون مترمکعب است و این امر باعث پایین رفتن سطح آبهای زیرزمینی از 40 متر به 100 متر شده است.
وی افت شدید سطح آب را باعث به هم خوردن تعادل آبهای زیرزمینی و در نتیجه حرکت آبهای شور و لب شور از سمت دریاچه نمک به سوی آبهای شیرین دانست و گفت: دیگر چاهی که آب آن قابلیت شرب داشته باشد در شهرهای آران و بیدگل، نوشآباد و سفیدشهر وجود ندارد و آبهای شور به سمت کاشان نیز در جریان است.
وی با بیان این که مصرف آب در ایران به اندازه نیازهای واقعی نیست و با وجود کمبود آب خیلی بیشتر از متوسط دنیا آب مصرف میکنیم، مدیریت مصرف را مهمترین راهکار اصلی حل مشکل افت منابع آب منطقه عنوان کرد.
مهندس عباس پیراینده افزود: براساس تقسیمبندیهای جهانی چنانچه سرانه آب تجدید شونده کشوری از مرز 1700 کمتر شود آن کشور در خطر کمآبی میباشد و چنانچه از 1000 کمتر شود دچار کمآبی مزمن شده است.
وی تاکید کرد: باید اساسا نگرش ما به آب به عنوان یک عنصر ارزان و بیپایان و مصرف اسرافگونه آن عوض شود.
خبرنگار جام جم
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم