حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
با مرتضی سپهوند، بوکسور المپیکی
شاید پس از المپیک وارد رینگ حرفهای شوم
شاید وارد آمدن ضربه به سر و صورت را هر کسی تجربه نکرده باشد. بوکسورها میگویند خیلی دردناک است، ولی دردناکتر اینکه به عشق کشورت این ضربات را تحمل کنی و بعد احساس کنی که این کار تو هیچ ارزشی ندارد... مرتضی سپهوند، کاپیتان تیم ملی بوکس خیلی ساده و صریح حرف دل همتیمیهایش را به ما زد. او از مشکلات گفت، ورود به دنیای بوکس حرفهای، تلاش برای کسب مدال در المپیک و...
بوکس را از چه سالی شروع کردی؟
12 سال پیش یعنی از17 سالگی بوکس را زیر نظر برادرم رحیم سپهوند و مرحوم ایرج حسین پور در خرم آباد شروع کردم. یک سال بعد به عضویت تیم ملی جوانان درآمدم و در دومین سال در پیکارهای انتخابی تیم ملی بزرگسالان اول شدم تا به تیم ملی بزرگسالان راه یابم. امروز 9 سال است عضو تیم ملی هستم و افتخار کاپیتانی این تیم را دارم.
تاکنون چه افتخاراتی کسب کردهای؟
در سال 83 برای اولین بار تیم ملی ایران را در مسابقههای بینالمللی جام احمد کومرتترکیه صاحب مدال کردم، به طور کلی 2 مدال برنز در مسابقههای جام احمد کومرت، 2 مدال برنز در مسابقههای گزینشی و در مجموع طی این سالها 14 مدال در تورنمنتهای داخلی و بینالمللی کسب کردهام.
با این نظر موافقی که بوکس ورزش خشنی است و به همین دلیل کمتر مورد استقبال قرار میگیرد؟
آنانی که این نظر را دارند، یا بوکس را نمیشناسند یا اصلا بوکس ندیدهاند چرا که هر ورزشی در سطح اول قهرمانی خشن است مثل فوتبال. این در حالی است که به نظر من بوکس با نشاطترین و پرهیجانترین رشته ورزشی است نه خشنترین.
ولی تبلیغات زیادی مبنی بر خشن بودن بوکسورها وجود دارد.
متاسفانه تبلیغات نادرستی علیه ما صورت گرفته و میگیرد. عنوان میشود بوکسورها انسانهای خشنی هستند. این در حالی است که ما بوکسورها، مهربان و اغلب اهل موسیقی و شعر هستیم. به عنوان مثال فروتن گل آرا یکی از ملی پوشان کشورمان با وجود اینکه قیافه خشنی دارد، ولی اشعار بسیاری از شاعران بزرگ را حفظ است یا خود من اهل موسیقی هستم و تنبک میزنم.
قبول داری بوکس ورزش کشندهای است؟
خیر، بوکس شانزدهمین ورزش کشنده دنیاست در فوتبال طی ماههای اخیر 12 نفر مردهاند ولی در بوکس تنها یک نفر آن هم در مسابقههای ونزوئلا.
به قرارداد با تیمهای لیگی اشاره کردی، فکر میکنی چرا بوکس ایران یک لیگ مناسب و منسجم ندارد؟
مقصر اصلی در این زمینه سازمان لیگ است که ضعف مفرطی در زمینه برگزاری دارد. آنها نمیتوانند و نمیخواهند اسپانسر برای لیگ جذب کنند و از طرفی برنامهریزی هم ندارند به طوری که در لیگ نصف و نیمهای که به تازگی راهاندازی شده، برنامه مسابقهها یک باره اعلام میشود و هیچگونه نظم خاصی در این زمینه وجود ندارد.
آخرین حضور شما در میادین بینالمللی، مسابقههای جهانی آمریکا بود. نتیجه تیم ملی کشورمان را در این مسابقهها چطور ارزیابی میکنی؟
در مسابقههای جهانی، من برای اولین بار پنجم شدم و توانستم جواز شرکت در بازیهای المپیک پکن را کسب کنم در مجموع با توجه به اینکه سفر تیم ملی بهآمریکا خیلی طولانی شد و مشکلاتی از قبیل انگشت نگاری برای ما به وجود آمد و چند تن از ملی پوشان از سفر بازماندند، سایر نفرات خوب کار کردند.
خودت در این مسابقهها چه عملکردی داشتی؟
شب اول به مصاف حریف مقدونیهای روس تبار رفتم و طی یک مبارزه سخت و نفسگیر، توانستم این حریف را شکست دهم. شب دوم هم حریف اوکراینی را پشت سر گذاشتم حریفی که نماینده پرقدرت کوبا را ناک اوت کرده بود البته این اوکراینی را در مسابقههای جام احمد کومرت هم شکست داده بودم ولی در مسابقههای جهانی با اختلاف 9 امتیاز او را پشت سر گذاشتم. در مبارزه سوم هم قهرمان جوانان جهان از رومانی را با اختلاف 4 امتیاز بردم و در مرحله یک چهارم نهایی قهرمان المپیک از قزاقستان حریفم بود که در راند سوم آرنجم شکست و نتوانستم به مبارزه ادامه دهم. در این مسابقهها من تنها بوکسوری بودم که توانستم از این قهرمان المپیک 6 امتیاز بگیرم. در هر صورت با راهیابی به این مرحله جواز حضور در المپیک را کسب کردم.
اردوی تدارکاتی ارمنستان چطور بود؟
در اردوی ارمنستان از تجربیات محرابیان سرمربی ارمنستانی این تیم استفاده زیادی کردیم، بویژه در زمینه بدنسازی چون در فاصله کمی که تا بازیهای المپیک داریم تغییر سبک مبارزه ما دشوار است و باید با همین سبکی که داریم خود را برای مبارزه با حریفان آماده کنیم.
وضعیت اردوی تیم ملی چطور است؟
متاسفانه جو ورزش المپیکی نیست و شرایط اردو یکنواخت است. در حالی که پیش از اعزام به دوحه همه چیز مهیا بود، هماکنون هیچ تحرک خاصی از سازمانتربیت بدنی و کمیته ملی المپیک نمیبینم.
مشکلات دیگری هم دارید؟
بله. نمیتوان از همه چیز گله کرد، ولی در مجموع شرایط نسبت به دورهای که در کانکس زندگی میکردیم بهتر شده است! در حالی که ملی پوشان المپیکی باید با فراغ بال خود را برای حضور آبرومند در این مسابقهها آماده کنند، مشکلات حاشیهای ما را آزار میدهد. به عنوان مثال من کارمند شرکت نفت هستم و مشکلات زیادی برای حضور در اردوی تیم ملی دارم با وجود اینکه مسوولان قول دادهاند این مشکل را حل کنند، اما همچنان با آن دست به گریبانم. شاید اگر خودم پیش وزیر نفت میرفتم، الان مشکلم حل شده بود. از سوی دیگر در یک مقطع به دلیل شرکت در مسابقات آسیایی مغولستان از شرکت نفت اخراج شدم. وظیفه من تمرین کردن است، نه برطرف کردن مشکلات حاشیهای.
چرا اخراج؟ مگر ملی پوش نیستی؟
ظاهرا بوکس جز ورزشهای ملی نیست و این برخوردها هم طبیعی به نظر میرسد!
درباره المپیک صحبت کن.
المپیک مثل قله کوه است که هر کوهنوردی دوست دارد آن را فتح کند. همه ورزشکاران دوست دارند به المپیک راه یابند؛ اما صرف حضور کافی نیست باید تمرینات سختی را انجام دهی و به فکر درخشش و کسب مدال در این مسابقات باشی.
چند نفر در وزن تو (منهای 64 کیلوگرم) سهمیه گرفته اند؟
28 نفر از بهترینهای بوکس سهمیه حضور در مسابقات را دریافت کردهاند که تنها از 3 نفر آنها شناخت ندارم.
در المپیک میتوانی بهترینهای جهان را شکست دهی؟
در طول دوران قهرمانی هیچ گاه برای باختن روی رینگ نرفته و از هیچ حریفی نترسیدهام. در المپیک هم داستان همین گونه خواهد بود هر بوکسوری را که بتوانم شکست دهم، باید ببرم و میبرم.
پس ناداوری هم در بوکس گریبان ورزشکاران ما را گرفته است؟
بله. 3 سال پیش در مسابقات آسیایی ویتنام هم در شب اول مسابقات علی مظاهری، من و مهرداد حمیدیان را حذف کردند و ضربه مهلکی بر تیم ما وارد شد.
نظرت درباره استفاده از مربیان خارجی چیست؟
در این مقطع و در آستانه المپیک مربی خارجی هیچ فایدهای برای تیم ما نخواهد داشت، بلکه مربی خارجی باید در بلند مدت و روی ردههای پایه کار کند.
چرا بوکس ایران در عرصه بینالمللی و در اوزان سبک درخشش چندانی ندارد؟
در سبک وزن (48، 51 و 54) مشکل سرعتی و تکنیکی داریم از طرفی بهترینهای جهان بوکس در این 3 وزن از کشورهای آسیایی هستند و طبیعی است که ما در این اوزان با مشکل مواجه هستیم ولی در وزن من یا وزن مظاهری بهترینهای جهان نه در شرق آسیا، بلکه در کشورهای اروپاییاند.
سازمانتربیت بدنی جوایز خوبی هم برای مدال آوران المپیک تعیین کرده است.
به نظر من، نسبت به المپیک آتن مبالغ کمتر شده است و تورم را محاسبه نکردهاند. از طرفی مالیات را هم از این جوایز کم میکنند.
مگر جوایز ورزشکاران هم شامل پرداخت مالیات میشود؟
بله. از پاداش بازیهای آسیایی دوحه مالیات کسر شد همچنین از 2 میلیون تومانی که فدراسیون بابت کسب سهمیه به من جایزه داد، 250 هزار تومان مالیات کسر شد.
با وجود این مشکلات از بوکسور شدن پشیمان نیستی؟
نه. راه خود را انتخاب کردهام. من روی رینگ برای مملکتم کتک میخورم و جانبازان عزیز در جبهههای نبرد وجود خود را برای ایران در طبق اخلاص گذاشتند.
یعنی عاشق بوکس هستی و فقط دنبال قهرمانی نیستی؟
بله همین طور است. اگر فقط 3 روز تمرین نکنم، مریض میشوم بوکس همان طور که گفتم بخشی از زندگی ام است.
جو اردوی تیم ملی بوکس چطور است؟
بسیار صمیمی. در واقع این صمیمیت از بازیهای آسیایی دوحه دو چندان شد. گاهی در اردو چند سبک وزن میریزند سر یک سنگین وزن و اورا اذیت میکنند. خلاصه شوخیهای خیلی با مزهای هم بین ملی پوشان وجود دارد.
بوکس حرفهای را دوست داری؟
بوکس حرفهای را هم خیلی دوست دارم. اگر شرایط مهیا شود دوست دارم به صورت حرفهای کار کنم. اگر پس از المپیک مشکل وضعیت شغلیام را برطرف نکنند به صورت قانونی به انگلستان میروم و در آنجا به بوکس حرفهای میپردازم.
تا حالا برای بوکس گریه کردی؟
پس از شکست در بازیهای آسیایی دوحه گریه کردم. چون 2 سال زحمتم در 10 دقیقه نقش بر آب شد و رفت.
از 5 حلقه المپیک چه حلقهای را دوست داری؟
حلقه سیاه. چون تا حالا به قاره آفریقا نرفتهام.
زندگی در کانکس چطور بود؟
وحشتناک و دردناک. بهتر است بگوییم سلول انفرادی، ولی مجبور بودیم تحمل کنیم.
تاکنون خارج از رینگ از هنر بوکس استفاده کردی؟
یک بار در مغولستان مجبور شدم استفاده کنم. ساعت 12 شب در خیابان 2 جوان مست به ما گیر دادند من هم مجبور شدم آنها را نوازش و فرار کنم!
چه حرفی با مردم داری؟
امیدوارم بتوانم در المپیک پاسخ محبت هموطنانم را بدهم از طرفی برای همه ورزشکاران کشورمان در این مسابقات بویژه بوکسورها آرزوی موفقیت دارم.
وضعیت مالی بوکسورها
بوکسورها بسیار مظلوم واقع میشوند به طوری که تبعیض زیادی بین ما و سایر ورزشکاران رشتههای دیگر وجود دارد در بعضی رشتهها ما شاید در آسیا بیست و پنجم هم نباشیم، اما به لحاظ مالی قراردادهای خوبی با تیمهای لیگ منعقد میکنند ولی متاسفانه ما که یکی از قدرتهای آسیا محسوب میشویم، عایدی چندانی از این رشته نداریم از طرفی ما بوکسورها به خاطر کشورمان کتک میخوریم و از طرفی با چنین وضعیت مظلومانهای مواجه هستیم.
امید توفیقی - رضا عباسی
گفت و گو
