ماوسهای سنتی دارای توپ سنگینی از جنس پلاستیک هستند که تقریبا نیمی از آن خارج از سطح زیرین ماوس قرار دارد. در مجاورت این توپ گیره کوچکی قرار دارد که توپ را در جای خود نگاه میدارد. همزمان با حرکت ماوس، توپ آن به واسطه وزن قابل توجهش حرکت میکند و در این فرآیند فشاری را به دو چرخ پلاستیکی وارد میکند. یکی از این چرخها جهت حرکات را در مسیرهای بالا و پایین تشخیص میدهد (چرخ Y در تصویر). چرخ پلاستیکی دیگر نیز حرکات جانبی به دو سمت را تشخیص میدهد ( چرخ X در تصویر). اگر ماوس به سمت بالا حرکت کند تنها چرخ Y میچرخد و اگر به سمت راست جابه جا شود این بار تنها چرخ X میچرخد. اما اگر ماوس را در جهتی زاویهدار حرکت دهید هردو چرخ پلاستیکی در یک زمان میچرخند. میزان چرخش هر چرخ به وسیله تراشهای که در ماوس قراردارد اندازهگیری میشود. این تراشه در ادامه سیگنالهای لازم را از طریق کابلی ویژه به رایانه ارسال میکند. در نهایت نرم افزاری که در رایانه نصب شده است بر حسب میزان جابهجایی تشخیص داده شده، مکاننما را روی صفحه نمایشگر جابهجا میکند.
نوع دوم ماوسها، ماوسهای اپتیکی هستند که به شیوهای متفاوت از ماوسهای مجهز به توپ کار میکنند LED. نصب شده در ماوس، پرتو نوری را به پد (صفحه زیر ماوس) میتاباند و در ادامه نور بازتابیده شده را با استفاده از یک سلول نوری تشخیص میدهد. چگونگی و میزان حرکت را دست کاربر تعیین میکند. در نگاهی مقایسهای میتوان گفت ماوس نوری مدرن تر از نوع توپ دار آن است و در حالی که ماوس توپی ساختاری کاملا مکانیکی دارد، نوع نوری آن تقریبا الکترونیکی محسوب میشود.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم