مسابقه‌ انتخابی، سکوی پرتاب قهرمانان‌

دراین‌خصوص ، کمتر شاهد حرکت  و برنامه‌ریزی روشن و مدونی در جهت آماده‌سازی آزاد کاران بودیم که توان و آمادگی کشتی‌گیران اردونشین و مدعیان پیراهن تیم‌ملی را روز به روز تقویت و به شرایط روبه‌ رشد و آرمانی برساند.

در 7 ماهی که وقت کشتی بیهوده و صرفا برای مسائل حاشیه‌ای به هدر رفت و موضوعات فرعی همچون انتخاب مردان فنی، حضور یا بازگشت بعضی کشتی‌گیران نامی در مسابقه‌های انتخابی در اصفهان بر محورهای اصلی کشتی سایه انداخت، به‌‌طور کلی ورزش اول کشورمان دچار یک عقب‌ماندگی وسیع غیر قابل جبرانی شد. این عقب افتادگی و واپس‌گرایی متاسفانه با برنامه‌ریزی‌های غلط و سلیقه‌ای نه تنها هدایت نشد، بلکه مسیر و اهداف کشتی را به بیراهه منحرف کرده است.

کادر فنی کشتی‌ آزاد پس از آن‌که اهدافش در اولین میدان گزینشی اصفهان با کم اقبالی و غیبت تنی از بزرگان عقیم ماند، در موضع‌گیری انضباطی خود مبنی بر حذف غایبان در تیم‌های ملی عقب‌نشینی کرد، همان‌گونه که از جمع غایبان مرادمحمدی و فردین معصومی را با توجیهات مصلحتی به جمع اردونشینان و در نهایت ترکیب تیم ملی در مسابقه‌های آسیایی جی‌جو کره‌جنوبی اضافه کرد.

پس از آن که کادر فنی نشان داد بر خلاف دستور‌‌العمل‌های متعدد خود عمل می‌کند و همواره مصلحت را بر منافع و ضوابط کشتی ترجیح می‌دهد، نوعی بی‌ثباتی و بی‌اعتمادی در ذهنیت جماعت گوش شکسته رخنه کرد تا جایی که در هیچ میدان و اردویی شاهد حضور یکپارچه و همه جانبه نفرات دعوت شده نبودیم.

غفلت و از دست رفتن میدان‌های تدارکاتی که می‌توانست آزادکاران شاخص را با تشک کشتی آشتی دهد و معیار تازه‌ای از میزان آمادگی و قابلیت‌های فنی کشتی‌گیران را زیر ذره‌بین چشمان تیزبین اعضای کادر فنی قرار دهد، نقیصه بزرگی برای کشتی آزاد ایران به شمار می‌آید.

در واقع کارگزاران فدراسیون کشتی در این مدت در بعد داخلی و خارجی نتوانستند موجودیت کشتی ایران را به درستی به میدان مبارزه جذب و فرا بخوانند. در این رهگذر، بسیاری از نامداران مدال‌آور در پیکارهای جهانی همچون رضا یزدانی، سعید ابراهیمی و در کنار آنها مرادمحمدی و علیرضا حیدری در راس فهرست فراموش شدگان و فراری‌های تشک‌های کشتی لقب گرفتند.

در این میان، مرادمحمدی خیلی زود از صف غایبان خارج شد و پس از شرکت نصفه و نیمه در انتخابی اصفهان که در یک وزن بالاتر دوامی در جدول نداشت توانست خودش را جمع و جور و آماده حضور در آسیایی جی جو و به دنبال آن گزینشی مارتینی سوئیس کند.

کادر فنی که همه تمرکز خود را معطوف به کسب سهمیه المپیک کرده بود، در این اوقات کمترین توجهی به مدال‌آوران صحنه جهانی باکو نشان نداد تا جایی که مشتاقان کشتی ماه‌ها در حسرت زورآزمایی دوباره رضا یزدانی و سعید ابراهیمی روی تشک، بی‌تابی نشان می‌‌دهند.

سیاست‌های کجدار و مریز مردان فنی کشتی آزاد همچنان تا امروز ادامه داشته و جماعت کشتی‌گیران و بویژه مدعیان عضویت در ترکیب تیم ملی را دچار نوعی سرگیجه و سردرگمی کرده است. اکنون در فاصله 3 ماه تا بازی‌های المپیک پکن هنوز نحوه گزینش ملی‌پوشان از سوی مسوولان فدراسیون کشتی تدوین و تعریف نشده است که راه رسیدن به پیراهن تیم ملی از کدام میدان و گزینه می‌گذرد؛ انتصاب با انتخاب؟!

پس از فرصت‌سوزی‌های بسیار اکنون کشتی بر سر دوراهی قرار گرفته است. این در حالی است که ترفند جدید کادر فنی برای جذب کشتی‌گیران و حضور در جام تختی اطلاق عنوان انتخابی تیم ملی به مسابقه‌های بین‌المللی است که سال‌هاست با عنوان جام جهان پهلوان تختی به صورت یک تورنمنت بین‌المللی برگزار می‌شود.

رقابت‌هایی که پیشاپیش از آن به عنوان آخرین میدان تدارکاتی برای آماده‌سازی هر چه بیشتر ملی‌پوشان المپیکی نام برده می‌شد، اکنون با چرخشی 180 درجه ملاک و معیار اصلی برای گزینش اعضای تیم ملی اعزامی به المپیک پکن قرار گرفته است.

این در حالی است که در فاصله 2 هفته به شروع رقابت‌های جام تختی در کرمانشاه به درستی مشخص نیست که کادر فنی برای کدامین کشتی‌گیران مجوز حضور در این رقابت‌ها را صادر کرده است.

بدیهی است با توجه به شرایط کمی و کیفی که تورنمنت‌های بین‌المللی همچون جام تختی از آن برخوردار هستند، نمی‌توان از این تورنمنت شایسته‌ترین و لایق‌ترین نفرات را به عضویت تیم ملی درآورد. چراکه شرایط مسابقه‌های جام تختی با کنکور تیم ملی قیاسی مع‌الفارغ به شمار می‌آید و جام تختی با توجه به شرایط جدول و قرعه و 2‌کیلو ارفاق وزن، به هیچ وجه نمی‌تواند عدالت را بر انتخابات حاکم کند و چه‌بسا شانس و اقبال نقش مهمی در گزینش نفرات تیم ملی بازی خواهند کرد.

جان کلام برای شناسایی بهترین و شایسته‌ترین کشتی‌گیران برای حضور در رویداد مهم المپیک که همگان از آن انتظار افتخار و مدال دارند، فقط مسابقه‌های انتخابی به عنوان اصل گمشده کشتی است.  با مبارزه رودررو می‌توان انگیزه و روحیه مبارزه‌جویی را در نزد تمامی کشتی‌گیران و مدعیان پیراهن تیم ملی و حتی جوان‌های آینده‌ زنده و احیا کرد.

به عبارتی دیگر، فقط با انجام مسابقه‌های انتخابی می‌توان تمام سرمایه‌های شاخص و آینده‌دار را به کنکور تیم ملی جذب کرد و از دل همین مسابقه‌ها قهرمانان شایسته تیم ملی را به سکوهای افتخار و مدال‌های المپیک گسیل داشت.

سعید میرزا شفیع