طنز چاقوی جراحی است، نه سلاخی‌

گروه فرهنگ و هنر: نشست «بررسی طنز معاصر ایران» شامگاه یکشنبه در دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران برگزار شد. به گزارش ایسنا، جواد مجابی در این نشست گفت: در ایران، هیچ هنرمند بزرگی را نمی‌شناسم که شوخ‌چشمی نداشته باشد. ممکن است هنرمندی به طنز نپردازد؛ ولی در نگاهش، به تغییر جهان فکر کند؛ مثلا در «دن کیشوت» سروانتس و یا کارهای ایتالو کالوینو در جهان و مولوی، عبید زاکانی و حافظ در ایران، این شوخ‌چشمی به شکلی غلیظ‌تر دیده می‌شود. این طنزپرداز همچنین یادآور شد: زمینه کار طنز اجتماعی است. نقد اجتماع موضوعی است که طنزپردازان به آن می‌پردازند. طنزپرداز منتقدی اجتماعی است که نقد خود را برای پذیرش در پوششی از طنز قرار می‌دهد.او با بیان این‌که ما باید به تعریف خاص خودمان از طنز برسیم، ادامه داد: طنزنویس نمی‌نویسد که دیگران را بخنداند؛ می‌نویسد چون خنده‌اش گرفته است.