طبیبانه
2 اشتباه رایج درباره عینکهای آفتابی
1- استفاده از عینک آفتابی، بیشتر جنبه زینتی دارد
برعکس آنچه خیلیها گمان میکنند، عینکهای آفتابی فقط کارکرد زینتی ندارند. کارکرد اصلی آنها چیز دیگری است: محافظت از چشم در برابر برخی پرتوهای خطرناک نور خورشید، مخصوصا پرتوهای فرابنفش. اما به جز این کارکرد اصلی، این عینکها در موارد دیگری نیز قابل استفادهاند؛ مثلا افرادی که مشکلات چشمی (قرمزی، تیک، کوری، کبودی اطراف چشم) دارند، با زدن عینک آفتابی میتوانند مشکل خود را بپوشانند. کسانی که به نور حساسیت دارند، میتوانند از این عینکها استفاده کنند.
2 - عینک آفتابی محصول دنیای مدرن است
ساخت عینکهای آفتابی تاریخچه جالبی دارد. میگویند نرون، پادشاه خونخوار روم، وقتی میخواست نبرد گلادیاتورها را تماشا کند، از نوعی زمرد استفاده میکرد تا نور خورشید چشمش را نزند. قرنها بعد، از کوارتز دوداندود استفاده میکردند تا نور خورشید چشمشان را آزار ندهد. در قرن 12 میلادی، قضات چینی هنگام شهادت گرفتن از شهود، از همین عینکهای آفتابی اولیه به چشم میزدند تا حالت چهره خود را از حضار مخفی کنند. 600 سال بعد، در اواسط قرن 18 میلادی، جیمز آیسکاف آزمایشاتی را بر عینکهای طبی انجام داد و روی آنها رنگآمیزی کرد؛ چرا که معتقد بود رنگها میتوانند دید را اصلاح کنند. اولین نمونههای امروزی عینکهای آفتابی، بین هنرپیشگان فیلمهای صامت رایج شد. قصد آنها این نبود که مردم، آنها را نشناسند. گویا شرایط نورپردازی استودیوهای اولیه بسیار بد بود و نور شدید و کنترل نشدهای در آن وجود داشت و به همین خاطر، هنرپیشهها در استودیو همیشه عینک به چشم داشتند و فقط هنگام شروع فیلمبرداری عینک خود را برمیداشتند. در سال 1929، سام فوستر، اولین خط تولید عینکهای آفتابی را راهاندازی کرد. 7 سال بعد، اولین نمونههای پولاریزه به بازار آمد و کمکم عینک آفتابی به یکی از وسایل شخصی و ضروری دنیای مدرن تبدیل شد؛ تا آنجا که 3 سال پیش، شرکت اوکلی، عینکی با نام تامپ روانه بازار کرد که یک پخشصوت دیجیتالی نیز روی آن نصب شده بود.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پشت پرده اتاقهای دود و طلسـم
