درست حرف زدن را بیاموزیم‌

راستی چرا برخی زوج‌ها به گفتگو و صحبت کردن اهمیتی نمی‌دهند؟ اگر با همسرمان صحبت نکنیم از کجا بدانیم چه خواسته‌ای دارد؟

کسانی که معتقدند از گفتگو طرفی نبسته‌اند، باید بدانند به شیوه حرف زدن، آشنایی کامل و کافی نداشته‌اند؛ زیرا هر جنگی در طول تاریخ سرانجام پای میز مذاکره حل و فصل شده است. باید دست از خودخواهی برداریم. باید بپذیریم رابطه‌ای معقول و موردپسند است که به احترام به عقیده و گفتار طرف مقابل مبتنی باشد. باید همسرمان را همان‌طور که هست قبول کنیم و برای این‌که او به خواست‌های منطقی‌مان توجه کند باید به خواسته‌اش احترام بگذاریم و به شیوه پسندیده‌ای با او حرف بزنیم.

یکی از بهترین راه‌ها برای ایجاد فضایی‌آرام و صمیمی تشکیل میز مذاکره است. پس سعی کنید.
هر روز کمی از وقت خود را به صحبت با همسرتان صرف کنید. در این راستا تشکیل میز مذاکره می‌تواند نتایج سودمندی داشته باشد. در این میزگرد دو نفره کمبودها و مشکلاتتان را بیان کنید. به جای داد و فریاد، سعی کنید درباره اختلاف نظرهایتان مذاکره کنید و در جریان مذاکره دیدگاه‌های خودتان را مطرح نمایید، نه این‌که نظر خود را تحمیل کنید یا فکر همسر خود را بپذیرید، بلکه مشورت کنید و با همدلی به نظر واحد و مشترک برسید، نه این‌که تحمل یا تحمیل کنید. زیرا این تحمل‌ها و گذشت‌های بی‌مورد به‌تدریج به کدورت‌های عمیق تبدیل می‌شود و گاه کار را به جاهای باریک مثل قهر یا جدایی می‌کشاند بی‌آن‌که دریافته باشیم ریشه این واکنش‌های خشم‌آگین کجا بوده است.

هیچ وقت در جریان مذاکره، صحبت‌های یکدیگر را قطع نکنید و به جای گوش دادن به صحبت‌های همسرتان از خود دفاع نکنید. به‌عبارت ساده‌تر یعنی به‌جای دفاع از خود به صحبت‌های همسرتان گوش دهید.

ضمنا به این نکته مهم توجه داشته باشید که مذاکره این نیست که در حال غذا خوردن یا تماشای تلویزیون آن را انجام دهیم، خیر، باید همه این کارها را کنار گذاشت و وقت مناسبی را به آن اختصاص داد. بخصوص باید دور از چشم بچه‌ها و در فرصت مقتضی به این کار پرداخت تا گفتگو پایان خوشی داشته باشد؛ پس مذاکره کنیم و به یکدیگر فرصتی برای آموختن،تجدید نظر و تغییر خویشتن بدهیم.