مهدی غلامحیدری‌

درباره فتنه و فتنه‌های پیش‌ رو!

پخش فیلم «فتنه» نشان داد که ما به عنوان بخشی از جامعه اسلام تا چه اندازه به تشکیل «اتاق فکر» نیازمندیم. اصولا نمایش فیلم فتنه روشن کرد که ما چقدر «عکس‌العمل» گرا شده‌ایم، یعنی منتظریم اتفاقی آن سوی آب‌ها بیفتد تا ما تحت هر عنوانی که یقینا شایسته هم هست از آن دفاع یا در برابر آن جبهه‌گیری کنیم.
کد خبر: ۱۷۰۱۲۰

در برهه‌ای از تاریخ قرار گرفته‌ایم که فرهیختگان، فرهنگیان و هنرمندان یک کشور سربازان خط مقدم جبهه تلقی می‌شوند و دستاوردهای آنان می‌تواند بخشی از یک نوع تفکر و دیدگاه باشد و احتمالا سدی در برابر موجی، اما جدا از نبود امکانات و خیلی چیزهای دیگر که ظاهرا پاشنه‌آشیل همیشگی ماست، نبود یک استراتژی راهبردی، بلندمدت، هدفمند و کارساز هم ‌مزیدی برعلت شده تا هر تلاشی جزئی و غیرموثر به نظر برسد.

 با توجه به شرایط امروزی و نگاهی که «جهان رسانه» به ما و دین ما دارد ضروری است شرایطی فراهم آوریم تا مختصات این «صحنه‌ هماورد» را به نفع خویش سامان دهیم. «جهان رسانه» از این پس با وسعتی بی‌نظیر به شیوه‌های گوناگون داشته‌های ما را مورد هجمه قرار خواهد داد، چه ما خوشمان بیاید و چه نه!

فرهنگ، دین، تمرکز بر آرایه‌های قومی و خیلی چیزهای دیگر دستاویز‌هایی است که رسانه‌های جهان می‌کوشند به مدد آن اهداف بزرگترشان را جامه‌عمل بپوشانند.

ما در مقابل همه این «هجمه‌ها» چه کرده‌ایم، جز همان کارهایی که همیشه کرده‌ایم و می‌کنیم و شاید به آن افتخار هم بکنیم و کمترین بازخوردی هم نداشته است. هیچ‌وقت هنرمند ما و بخصوص هنرمندان رشته فراگیری مثل سینما، با همه احترامی که برای تک‌تک آنها قائلم، کاری نکردند که عنوان مبدع بودن و موج ساز بودن را به آنها بشود اطلاق کرد.

هنوز که هنوز است، هیچ فیلم از هیچ کارگردان ما نتوانسته زیبایی‌های دین ما را آن‌گونه که شایسته است در معرض دید جهانی قرار دهد و هر چه هست، محصول نگاه ژورنالیستی وطنی و نگاه پروپاگاندای آن است و بس.
وقتی ابزارهای رسانه‌ای دنیا به «مثابه» سلاحی کارآمد علیه ما ردیف شده‌اند، باید این اتفاق را یک جریان «دامنه‌دار» دید؛ مانند بهمنی که هر چه پایین‌تر می‌غلتد وسعت تخریبش نیز بیشتر می‌شود. فکر می‌کنم با کارهای مقطعی و موردی و باری به هر جهتی که هیچ تفکری آن را هدایت نمی‌کند نمی‌شود به جنگ یک جریان هدفمند و از پیش طراحی شده رفت.

وقتی ما برای «مصرف داخل» فرآورده قابل اعتنایی درباره زیبایی‌های دین یا کشورمان نداریم، چطور می‌توانیم مخاطب امروزی‌مان را در برابر آثاری مثل فتنه «بیمه» کنیم؟

این‌که بعد از هر «هجمه» فرهنگی، نهادها و سازمان‌های مختلف واکنش نشان می‌دهند خیلی خوب است، اما به نظر می‌رسد دیگر جزیره‌ای عمل کردن چاره کار نیست و حتما باید در این راه استراتژی منطقی و هوشمندانه‌ای را دنبال کرد.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها