حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
اگر غیر از این بود، چرا باید از روز اول بحث هایی را پیش بکشند که ما امروز می توانیم با نوعی خوشبینی آن را مباحث انحرافی قلمداد کنیم و این باور در ذهن همه دوستداران تیم ملی شکل بگیرد که مبادا تصمیم گیرندگان محترم ، قصد آن داشته اند خدای ناکرده مردم را به تعبیری ، سر کار بگذارند و اذهان را منحرف کنند، البته این تنها فرضیه ای بیش نیست و گزینش علی دایی ، حکایت از این دارد که پس از کلمنته ، جنگ و جدل های بسیاری صورت گرفته و نتیجه گیری آن به نوعی غیرمنتظره بوده است.
انتخاب علی دایی ، واکنش های متفاوتی را در جامعه به وجود آورده است . خروج از یک حالت تکراری و روآوردن به اتفاق های تازه تر، کوتاه ترین پیام این گزینش است . ضمن این که خیلی ها بر این عقیده اند برای مردی که می تواند پله یا فرانس بکن بائر آسیا باشد، شغل پراضطراب و پردردسر مربیگری تیم ملی می تواند او را از منزلت واقعی اش دور نگه دارد.
این که توجه «فیفا» بیش از هرشخصیت دیگری در آسیا معطوف به علی دایی شده است ، معنی اش فهم درستی است که آنها از موقعیت او دارند و گماردن دایی بر پست مربیگری که کاری درگیرانه است ، این احتمال را در پی دارد که ما درباره او فرصت سوزی کرده ایم و امکان انتخاب شدن در رده های بالای فوتبال جهان و بلکه آسیا را از او گرفته ایم . طبیعی است ؛ این نگاهی متفاوت است و این نظریه بیشتر وجود دارد که شخصیت و مرد صاحب نام فوتبال ایران ، بتواند بسیاری از کم و کاستی ها را از بین ببرد و گلزن ترین مهاجم تاریخ فوتبال جهان ، بتواند باری را بردوش بگیرد که ممکن است از عهده کمتر کسی برآید.
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....