به گزارش ایسنا ، این سیستم که میتواند آلودگی های پرتوزای ناخواسته ناشی از شتاب دهندههای پر انرژی و راکتورهای اتمی در محیط را شناسایی کنند در مراکزی از قبیل راکتورهای تحقیقاتی و تولید انرژی برق، مراکز درمانی یا تصویربرداری و مراکزی که در زمینه درمان با مواد پرتوزا فعالیت میکنند به کار میرود.
این سیستم در حال passive (دریافت پرتوزایی) در هر مکان که تابش x یا گاما وجود دارد کار میکند. با توجه به اثرات مخرب این تابشها، تعیین منشاء آلودگی و محاسبه میزان دز آن در حفاظت پرسنل در برابر پرتو از اهمیت ویژهای برخودار است.
به گفته دکتر مجتبی شمسایی ظفرقندی، مجری طرح، طراحی این سیستم با استفاده از روش مونتی کارلو نوعی طراحی رایانهای است که سیستم تابشهای ایکس و گاما را پس از عبور از همسوسازهای مناسب وارد آشکارساز میکند که نوع آشکارسازهای تابشی با توجه به نوع و کیفیت تابش متفاوت است.
طیف به دست آمده در یک برنامه نرمافزاری مورد تحلیل قرار میگیرد که در این تحلیل نوع عنصر و ماده پرتوزا و مقدار آن محاسبه میشود.
این سیستمها با استفاده از تابشهای x و گاما (فوتون) کار میکند. اصولا هستههایی که توسط نوترونها، پرتوزا میشوند دارای پرتوهای گامای پر انرژی و برد بالا هستند که امکان فرار از دیوارها و رسیدن به سیستم دیده بانی را میسر میکند در حالی که ذرات آنها، بتا و سایر ذرات باردار در دیواره نفوذ چندانی ندارند.
گفتنی است این سیستم که در قالب تحقیقات پایاننامه مهندس پژمان شیرمرادی طراحی شده با استفاده از امکانات موجود در آزمایشگاه هستهیی دانشکده مهندسی هستهیی و فیزیک دانشگاه صنعتی امیرکبیر مورد آزمایش قرار گرفته است.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم