وضعیتی که هم اکنون اقتصاد ایران با آن مواجه است و نرخ تورم بالا که مستقیما از رشد نقدینگی ناشی می شود، شاید بانک مرکزی را مجبور کند به هر نحو که شده ، از تزریق نقدینگی جدید به اقتصاد بکاهد.
اصولا سیاست های پولی به 2 دسته انبساطی و انقباضی تقسیم می شوند؛ سیاست های انبساطی ، نقدینگی و پول بیشتری را به اقتصاد تزریق می کنند و هدفشان از بین بردن رکود احتمالی حاکم بر اقتصاد و افزایش رونق و رشد اقتصادی و تولید ناخالص داخلی است. این روش برای اقتصادهای دچار رکود به کار می رود.
اما سیاست های انقباضی برای کنترل نرخ تورم و نقدینگی در اقتصادهای مبتلا به نرخ تورم بالا وضع می شود. در این حالت ، دولت سعی می کند با راه های مختلف ، تزریق پول به اقتصاد را متوقف سازد. در این حالت ، وام های بانکی چه به مردم و بخش خصوصی و چه به دولت کاهش می یابد. بودجه کل کشور کوچک تر بسته می شود، اعتبارات جاری و عمرانی لاغر می شود و...
آسیب روش انقباضی به طور طبیعی محدود کردن یا کند شدن رشد اقتصادی و سیاست های اقتصادی هزینه بر تشویقی مانند ایجاد اشتغال است. همچنین امکان دارد تا تولید ناخالص داخلی کاهش یابد و حتی شهروندان نیز از بانک ها به دلیل نپرداختن وام گله مند شوند؛ اما اولویت کاهش نرخ تورم برای عموم کشور آنچنان است که دولت مجبور است میان بد و بدتر، بد را انتخاب کند.
ظاهرا مخالفت بانک مرکزی با درخواست های وزارتخانه های کار و آموزش و پرورش نیز بر همین اساس اتخاذ شده است ؛ کما این که بانک های عامل نیز از برداشت نقدینگی از حساب های بانک مرکزی منع شده و دستور یافته اند با کنترل و کاهش مطالبات معوق و ایجاد منابع جدید از محل فروش اموال غیرمنقول ، نیازهای پولی خود را مرتفع سازند تا نیازی به تزریق نقدینگی جدید به اقتصاد نباشد.
با این حال ، اقتصاد ایران در بدترین وضعیت ممکن یعنی «رکورد تورمی» قرار دارد که اجرای سیاست انبساطی یا انقباضی پولی به تنهایی برای آن ، سازگار نیست که باید ترکیبی از 2 سیاست را به تناسب به کار برد تا همزمان نقدینگی کنترل شود و رشد اقتصادی ، اشتغال و تولید ناخالص داخلی نیز در حد خود ارتقا یابد.
نرخ تورم در مرز 17 درصد
از سوی دیگر، بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران ، میزان تورم در 12 ماه منتهی به آبان سال 1386 نسبت به 12 ماه منتهی به آبان سال 1385 را معادل 16.8 درصد اعلام کرد.
به گزارش روابط عمومی بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران ، خلاصه نتایج به دست آمده از شاخص بهای کالاها و خدمات مصرفی در مناطق شهری ایران براساس سال پایه 1383 = 100 (359 قلم کالا و خدمت) در آبان 1386 نشان می دهد شاخص بهای کالاها و خدمات مصرفی در مناطق شهری ایران در آبان 1386 نسبت به ماه قبل 1.7 درصد و نسبت به ماه مشابه سال گذشته ، 19.1 درصد افزایش یافت.
میزان تورم در 12 ماه منتهی به آبان سال 1386 نسبت به 12 ماه منتهی به آبان سال 1385 معادل 16.8 درصد است.
نرخ تورم در فروردین امسال 12.8 درصد، اردیبهشت 13.6 درصد، خرداد 14.2 درصد، تیر 14.8 درصد، مرداد 15.4 درصد، شهریور 15.4 درصد و در مهرماه 16.2 درصد بود.