کلامکم نور و امرکم رشد
نگاهی به پیام مقام عظمای ولایت در تکریم زبان پارسی
چه تقارن مبارک و شکوهمندی است میان نام حکیم ابوالقاسم فردوسی و حماسهی زبان فارسی با میراث ماندگار رهبر شهیدمان و راهبری هوشمندانه خلف صالح ایشان.
«الذین یبلغون رسالات الله و یخشونه و لا یخشون احداً الا الله»
امروز، بیست و پنجم اردیبهشتماه، در کشاکش حوادث دهر و در ایام شکوه و مقاومت، نام "فردوسی بزرگ" بار دیگر بر تارک تقویم هویت ما میدرشد؛ مردی که با "کاخ بلند" سخن، پناهگاهی ساخت که نه از باد و باران گزند مییابد و نه از غبار قرنها فرسایش.
رهبر شهید و عظیمالقدرمان، آن پیر فرزانه و دیدهبان بیدار فرهنگ، همواره بانگ برمیآورد که: «زبان فارسی، زبان انقلاب است؛ زبانِ معارفی است که میتواند ملتها را بیدار کند.» او فردوسی را نه فقط یک شاعر، که «حکیم الهی» میدانست که حکمت اسلامی را در کالبد کلماتِ استوار پارسی دمید تا دینِ پیامبر خاتم (ص) نه با زور و تشر، که بانغمههای دلنشین و حماسههای بصیرتبخش در جانهای این مرز و بوم ریشه دواند.
اکنون در بهار سال ۱۴۰۵، رهبر معظّم انقلاب، حضرت آیتالله سید مجتبی خامنهای (دامظله) در طلیعهی این روز فرخنده، با همان صلابتِ علوی و نگاه متمدنساز، ما را به پاسداری از این «خونبهای هویتی» فرا میخوانند. پیام ایشان، طنینِ دوبارهی این حقیقت است که: زبان فارسی، سنگر اول دفاع از استقلال ملی و مرزهای اندیشهست.
ایشان با تأکید بر میراث آن رهبرِ جاوید، حکیمانه فرمودند که هنر ما باید در امتداد بعثت مردم باشد؛ و کدام هنر والاتر از احیای زبان نابی که "زبان اسلام انقلابی" است؟
توصیهی امروز رهبری، پیکار با هجوم واژگان بیگانه و تلاش برای رسیدن به آن خلعتِ فاخر است که: «چنان در علم پیش بروید که جهانیان برای دستیابی به دانش شما، ناچار به یادگیری زبان فارسی شوند.»
زبان فارسی، پیوندبخشِ قلوبِ مقاومت از ری تا دمشق و از تهران تا قلبِ بشریت است. این است جهتدهی نابی که رهبرمان ترسیم کردند: «زبان فارسی باید زبان تمدنسازِ قرنِ جدید باشد.»
یا ایها الذین آمنوا استجیبوا لله وللرسول اذا دعاکم لما یحییکم...
لبیک به این فراخوان، رستاخیز هویت ماست. بر این کاخِ بلندِ کلام که از گزندِ دشمن در امان است، نگهبانانی بیدار خواهیم بود.
چو ایران نباشد، مباد تن من
بدین بوم و بر، زنده باد این سخن
ما با فردوسی عهد بستهایم که «تخم سخن» را در شوره زار غفلت رها نکنیم. زبان ما، شناسنامهی خونین ماست که از معبرِ جبهههای دفاع مقدس تا قلههای پیشرفت علمی، ضامن پیوند دلهای پارسیگوی عالم است.
سلام بر فردوسی، سلام بر رهبر شهیدِ فرهنگپرور ما، و سلام بر پرچمدار رشید امروزمان که کلامش، قوامبخشِ این کاخِ بلند و ماناست.
تا هست جهان، به کامِ ما بادا پیش
وز پارسیمان، شکوهِ ما بادا بیش!
