
چرا سرپرست نیامده؟
وزارت ورزش و جوانان 9 اسفند باید برای فدراسیون بسکتبال سرپرست تعیین میکرد اما به جنگ خورد؛ تصمیمی که میتوانست تکلیف مدیریت را روشن کرده و مسیر آمادهسازی تیم ملی را شفاف کند. اما با گذشت حدود دو ماه از طرح این موضوع، هنوز خبری از معرفی سرپرست نیست. همین تعلل، فضای مدیریتی بسکتبال را در وضعیتی نیمهتعلیق قرار داده؛ وضعیتی که نه فدراسیون مستقر توان جلو رفتن دارد و نه مدیریت جدیدی معرفی شده است.
در چنین شرایطی، جامعه بسکتبال این پرسش را مطرح میکند: برنامه وزارت ورزش چیست؟ اگر طبق قانون انتخابات فدراسیونها قرار بر تغییر مدیریت است، چرا فرآیند آن تسریع نمیشود؟
«تیم ملی در اولویت است»؛ اما اولویت یعنی چه؟
فدراسیون مستقر بارها اعلام کرده «تیم ملی در اولویت است»، اما هنوز مشخص نشده این اولویت دقیقاً شامل چه برنامهای میشود.
اردوها چه زمانی آغاز خواهد شد؟ بازیهای تدارکاتی با چه تیمهایی در دستور کار است؟ تکلیف کادر فنی و قرارداد سرمربی چه میشود؟
ابهام در کادر فنی؛ مانولوپولوس میماند؟
از سوی دیگر، بحث احتمال فسخ قرارداد سرمربی تیم ملی، سوتیریس مانولوپولوس، به یکی از نگرانیهای جدی تبدیل شده است. گفته میشود او قصد فسخ قرارداد دارد و جواد داوری نیز بهطور ضمنی اعلام کرده در صورت تمایل سرمربی، امکان این فسخ وجود دارد.
چنین فضایی، تمرکز فنی تیم ملی را تحتالشعاع قرار میدهد. در فاصله کوتاه تا پنجره سوم، هرگونه تغییر در کادر فنی میتواند برنامههای آمادهسازی را از نو تعریف کند و زمان را بیش از پیش بسوزاند.
چالشهای فنی؛ غیبتهای قطعی و احتمالی
از منظر فنی نیز شرایط چندان ساده نیست. محمد امینی به دلیل حضور در درفت NBA و شرکت در فرآیند یارکشی، در پنجره سوم تیم ملی را همراهی نخواهد کرد. غیبت او، بهویژه در فاز هجومی، میتواند بر ترکیب تیم اثرگذار باشد. وضعیت بهنام یخچالی نیز هنوز مشخص نیست و حضور یا عدم حضور او در هالهای از ابهام قرار دارد. از سوی دیگر، سینا واحدی پس از مصدومیت و انجام عمل جراحی، حداقل شش ماه از میادین دور خواهد بود و به پنجره سوم نمیرسد. مجموع این غیبتها، دست کادر فنی را محدود میکند و اهمیت برنامهریزی دقیق برای جایگزینها را دوچندان میسازد.
شرایط جدول؛ راهی سختتر از گذشته
نباید فراموش کرد که بسکتبال ایران در چهار سال اخیر با ناکامیهای قابل توجهی روبهرو بوده است. شکست مقابل اردن ـ پیش از وقایع اخیر منطقه ـ یکی از نتایجی بود که مسیر صعود را دشوارتر کرد. اکنون رقابت برای کسب سهمیه جام جهانی ۲۰۲۷ قطر، پیچیدهتر از گذشته به نظر میرسد و هر لغزش میتواند هزینهساز باشد.
ضرورت خروج از بلاتکلیفی
امروز بیش از هر زمان دیگری، بسکتبال ایران به ثبات مدیریتی و شفافیت برنامه نیاز دارد. معرفی سرپرست فدراسیون، تعیین تکلیف وضعیت کادر فنی، اعلام برنامه آمادهسازی و ارائه چشمانداز مشخص به افکار عمومی، میتواند بخشی از نگرانیها را کاهش دهد.