
چن آمد به برج حمل آفتاب
جهان گشت با فرّ و آیین و آب
تا دورهی پرشکوه جمشید که جهان را پس از اصلاحات اجتماعی، توسعهی زیرساختها، ترویج کشاورزی و دامداری و دیگر مظاهر توسعه و پیشرفت به آرامش و ثبات میرساند و تحسین و شگفتی جهانیان را برمیانگیزد:
جهان انجمن شد بر آن تخت اوی
شگفتی فرومانده از بخت اوی
به جمشیدبر گوهر افشاندند
مر آن روز را روز نو خواندند
سر سال نو هرمز فروردین
برآورده از رنج تن، دل ز کین
و از همان زمان اساطیری است که جشن نوروز برای همیشه روزگاران به یادگار میماند:
چنین جشن فرخ از آن روزگار
به ما مانده از آن خسروانی یادگار
در دیگر داستانهایی و ماجراهای داستان ملی ایرانیان نوروز همیشه همراه با فتح و پیروزی بوده است و گشایشهای بزرگی برای ایرانیان به همراه داشته است. صاحب این قلم پیشتر در مقالهی مفصلی به این موضوع پرداخته و در چندین برنامه در رسانه آن را تشریح نموده است در اینجا تنها قصد یادآوری و ابراز امیدواری و دعای به درگاه آفریننده جهان است. ویژه آنکه نوروز باستانی امسال با عید فطر و پایان یک ماه بندگی خداوند متقارن شده است و امید میرود که گشایش خداوند برای این ملت بیش از پیش باشد.