اولین کودک غرقشده درهوتک یاسر عبداللهی بود.هفتساله،اهل روستای دج رحمتکه درکلاس اول ابتدایی درس میخواند. به گفته یکی از بستگان نزدیک یاسر به جامجم،روز حادثه او همراه دو نفر ازکودکان فامیل از مدرسه برگشتند اما به خانه نرفتند و به سمت هوتکی رفتند که پس از بارندگی در آن آب جمع شده بود. آن روز هوا بارانی بود و پس از بارش، آب جاری شده ودرگودالی درهمان حوالی،جمع شده بود.حوالی ساعت دو بعدازظهر،سهبچه نیزبه سمت گودالرفتند ومشغول بازی شدند،چون درآن روستا و بسیاری ازروستاهای دیگرکودکان وسایل تفریح و سرگرمی ندارند و تنها سرگرمیشان اغلب همین گودالهای آب است که حادثهساز میشود. یاسر کوچک وارد گودال شد و ناگهان عمق آب او را از هر طرف محاصره کرد. یاسر سعی کرد با دست و پا زدن خودش را به سطح آب برساند و نفس بگیرد اما آب او را به زیر کشید. دو کودک همراهش نیز همسن و سال او بودند و تصور میکردند یاسر به طور عمدی خودش را زیر آب نگه داشته و بالا نمیآید. در لحظاتی که یاسر با مرگ دست و پنجه نرم میکرد، یکی از نوجوانان روستا که همان حوالی بود، متوجه قضیه شد و خودش را به گودال آب رساند.
این مرد در ادامه میگوید: «زمانی که این حادثه رخ داد، در شهر بودم که با من تماس گرفتند و موضوع را اطلاع دادند. زمانی که عموزادهام به بالای گودال رسید و یاسر را از آب بیرون کشید، احساس کرد قلبش کمی ضربان دارد. گفتم او را به اورژانس برسانید اما روستا تا اورژانس فاصله زیادی داشت، زمان زیادی میبرد تا آمبولانس از راه برسد و برای همین خودشان یاسر را به اورژانس رساندند. آمبولانس هم نیامد. بچه حتی به بیمارستان هم نرسید. در اورژانس پزشکان او را معاینه کرده و گفتند تمام کرده است. این گودال آب هم مثل بسیاری بقیه حصار و فنسکشی ندارد.»
آخرین بازی
حادثه دوم غرقشدگی در روستای بل ریمدان رخ داد. قربانی دختر خردسال ۲.۵سالهای به نام همره گرگیج بود. عموزاده همره در گفتوگو با جامجم از روز حادثه می گوید: «ساعت۱۱صبح روز حادثه، همره،همراه برادر پنجساله و عموزادهاش برای بازی به سمت هوتکی رفتند که درست پشت خانه ما است. بچهها مشغول بازی بودند که همره داخل گودال سقوط کرد. گودال آب زیادی نداشت اما حجم آن برای همره بسیار زیاد بود و توانایی مقابله با آب را نداشت. عموزاده همره بهسرعت به سمت خانه رفت و حادثه را به مادر همره اطلاع داد. همان زمان من در خانه بودم که مادرم یکدفعه فریاد کشید و آنجا متوجه حادثه شدم. مادر همره به سمت گودال رفت و دخترش را از آب بیرون کشید. او را به بیمارستان بردند اما دکتر گفت فوت کرده است. این گودال آب ایمنسازی نشده بود.»
گودال های مرگ
هوتکها، گودالهای روباز ذخیره آب هستندکه دربسیاری ازروستاهای سیستان وبلوچستان برای تامین آب مصرفی روزمره مورد استفاده قرار میگیرند؛ گودالهایی که اغلب بدون پوشش، حفاظ یا علائم هشداردهنده رها شدهاند. فعالان محلی میگویند این هوتکها سالهاست به تهدیدی دائمی برای جان کودکان تبدیل شدهاند و باوجود تکرار مداوم حوادث مرگبار، اقدام مؤثر، پایدار و مسئولانهای برای ایمنسازی یا حذف آنها انجام نشده است.
غرق شدن دو نوجوان در استخر کشاورزی میناب
مهرداد حسنزاده، مدیرکل مدیریت بحران استانداری هرمزگان هم از مرگ دو دانشآموز در استخر کشاورزی خبر داد و گفت: عصر روز ۱۶ بهمن، چهار دانشآموز پسر از اهالی روستای «پالور» از توابع بخش جغین شهرستان رودان برای تفریح به روستای چاقغربال از توابع بخش توکهور و هشتبندی شهرستان میناب سفر کرده بودند. این نوجوانان وارد یکی از باغهای کشاورزی شدند و قصد شنا در استخر داخل باغ را داشتند که متأسفانه دو نفر از آنان در آب غرق شدند و جان خود را از دست دادند. پیکر این دو دانشآموز پس از خارج شدن از آب، تحویل نیروهای امدادی شد و برای بررسیهای بیشتر به پزشکیقانونی منتقل گردید.
مدیرکل مدیریت بحران استانداری هرمزگان با تاکید بر اینکه این حادثه هیچگونه ارتباطی با فعالیتهای آموزشی یا مدرسه نداشته است، گفت: دانشآموزان در زمان وقوع حادثه بیرون از محیط مدرسه و صرفا برای تفریح در محل حضور داشتند. استخرهای کشاورزی برای شنا طراحی نشده و حضور افراد، بهویژه نوجوانان، در این اماکن میتواند منجر به حوادث تلخ و جبرانناپذیری شود.