یک روز گشت و گذار در درکه

دهکده درکه در دره ای به همین نام در دامنه های جنوبی البرز و در دو سوی رودخانه درکه واقع شده است.
کد خبر: ۱۵۳۴۵۴

منطقه درکه از جنوب به اوین (دانشگاه شهید بهشتی) از شرق به ولنجک و از غرب به سعادت آباد و فرحزاد منتهی می شود.
علت دقیق این نامگذاری مشخص نیست ، اما برخی از افراد قدیمی منطقه بر این اعتقادند که چون این منطقه از دیرباز به سبب خوش آب و هوا بودن محل اقامت پادشاهان بوده ، نام اصلی آن دره کی (که به معنی پادشاه) بوده است بخصوص این که کیکاووس این منطقه را به عنوان اقامتگاه ییلاقی خود برگزیده بود و به همین سبب با گذشت زمان نام آن از دره کی به دره که و در آخر درکه شده است.

ساکنان درکه

بیشتر اهالی منطقه درکه از فرزندان امامزاده سیدمحمد ولی هستند که از 5پشت به امام سجادع می رسند. باقی اهالی نیز مهاجرانی هستند که از کوهپایه های نور و کجور مازندران به این منطقه نقل مکان کرده اند. قدمت منطقه درکه را حدود 600 تا 650 سال تخمین می زنند که ابتدا در اختیار زرتشتیان بوده است . در زمان خلافت عباسیان ، امامزاده سیدمحمد ولی از دست آزار و اذیت های مامون الرشید، خلیفه عباسی به این منطقه مهاجرت کرد و این منطقه را از زرتشتیان خرید که البته به وسیله فرستادگان آنان به شهادت رسید و در همین منطقه به خاک سپرده شد. حرم ایشان که با کمک مردم منطقه مرمت و بازسازی شده ، فضایی مستطیل شکل دارد با گوشه هایی مورب که آن را شبیه هشت ضلعی کرده است . طول شرقی غربی 80.4 متر و عرض شمالی جنوبی 54.3 متر است . گنبد این مقبره مسطح و از جنس چوب است ، اما احتمال می رود در گذشته گنبدی شکل بوده است . با مستقر شدن سیدمحمد ولی و مرکزیت یافتن درکه ، یکی دیگر از امامزادگان که نسبشان به امام موسی کاظم ع می رسید به نام امامزاده عزیز نیز از دست ظلم و جور عباسیان به درکه مهاجرت کرد. در حال حاضر مقبره امامزاده عزیز در شمال اوین بین درکه و اوین وجود دارد. بیشتر خانه هایی که در درکه وجود دارد در قسمت غرب رودخانه درکه قرار گرفته که شکلی قدیمی دارند، اما طی سالهای اخیر ثروتمندان بسیاری در این منطقه به ساخت خانه های مجلل و نوساز اقدام کرده اند که از آنها به عنوان اقامتگاه ییلاقی خود در تابستان استفاده می کنند.


آیسا اسدی
newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها