به اعتقاد بسیاری انتخابات پارلمانی ماه آینده در روسیه در واقع نوعی همه پرسی برای تعیین آینده پوتین است. هواداران پوتین همه توان خود را به کار گرفته اند تا نتیجه این انتخابات بهتر از انتخابات ریاست جمهوری مارس 2004 باشد که در آن 71درصد مردم روسیه به نفع پوتین پای صندوق های رای حاضر شدند. به ظاهر پوتین قصد دارد پس از یک دوره نخست وزیری بار دیگر به عنوان رئیس جمهور در کرملین سکنا گزیند اما آیا این طرح کاملا عاری از مخاطرات است؛ در نشست اخیر حزب روسیه متحد، بزرگترین حزب روسیه به رغم هواداری پروپاقرص رهبران حزب از پوتین احساس نارضایتی از همراهی همه جانبه کادر رهبری حزب با کرملین در بین پاره ای جناحها کاملا مشهود بود. این حزب سرگئی بوداشیکف ، رئیس شرکت روزن نفت ، بزرگترین شرکت نفتی روسیه که تحت تملک دولت است را به عنوان تنها نامزد خود برای شرکت در انتخابات ریاست جمهوری برگزیده است . اگرچه بوداشیکوف از حمایت قاطع پوتین برخوردار است اما این الزاما بدان معنی نیست که هم جناحهای درون حزبی از او حمایت به عمل خواهند آورد.
این روند می تواند به شکل گیری منازعه قدرتی پنهان در کرملین منجر شود. واقعیت این است که ترکیب قدرت در روسیه نه در روند انتخابات که در رایزنی های پس پرده کرملین مشخص می شود. کسانی که در این منازعه نقش دارند نه نامزدهای انتخاباتی که افرادی صاحب قدرت هستند که خواستار حفظ منافع شان پس از انتخابات هستند.