توصیه هایی برای دانش آموزان مهر مهربان آمد

سازگار بودن بچه ها با معلمشان به دلایل مختلف مزیت های فراوانی دارد. هنگامی که دانش آموز ، معلم خود را دوست دارد و توانسته با او رابطه عاطفی خوبی برقرار کند، ساعات مدرسه را با لذت و شادی می گذراند و بودن در مدرسه برایش به کابوس تبدیل نمی شود. بچه هایی که می توانند با معلم خود ارتباط خوبی برقرار کنند دارای هوش اجتماعی بالاتری هستند. مهمترین مزیت سازگاری بچه ها با معلم و برقرار کردن رابطه ای خوب با او یادگیری بهتر و ماندگارتر است . بچه هایی که معلمشان را دوست دارند با تمرکز بیشتری به حرفهای او گوش می دهند ، راحت تر سوال می پرسند و کمک می گیرند و حتی بهتر می توانند امتحان دهند. حال ممکن است این سوال مطرح شود که سازگاری به چه مفهومی است؛ سازگاری یعنی معلم و دانش آموز به نوعی با یکدیگر ارتباط داشته باشند که برای هر دو طرف عادلانه بوده و هر دو نیازهای خود را در این رابطه برطرف می کنند.

صبحانه بعد از یک خواب خوب و کامل ، یک صبحانه سالم نیاز است تا سبب شود کودک در طول ساعات مدرسه انرژی لازم را داشته باشد اما معمولا بیشتر خانواده ها در رابطه با این وعده غذایی با فرزندانشان دچار مشکل می شوند. بچه ها اغلب در هنگام صبح اشتها ندارند بهترین روش برای حل این مشکل حاضر کردن غذای مورد علاقه کودک است. بهتر است ببینید کودک شما در صبحگاه به خوردن چه نوع صبحانه ای تمایل دارد و در صورت امکان آن را برایش تهیه کنید. سعی کنید با استفاده از زبان کودکانه و داستان گویی درخصوص اهمیت صبحانه صحبت کنید تا او متوجه شود نخوردن صبحانه چقدر می تواند برایش ضررآفرین باشد.

معلم نیازمند توجه دانش آموز به درس ، احترام گذاشتن و با ادب بودن هست و از همه مهمتر بیشترین تلاش برای یادگیری را از دانش آموزان خود خواستار است . دانش آموز نیز معلمی می خواهد که به شخصیت او احترام گذارد و با او جلوی دیگران بدرفتاری نکند ، به سوالات او پاسخ دهد و به او در یادگیری کمک نماید و در برخی موارد نیز همچون دوستی صمیمی مشاورش باشد.بیشتر معلمها سعی در ایجاد رابطه ای خوب با دانش آموزانشان دارند اما گاه تفاوت های مختلفی که بین آنها وجود دارد سبب ایجاد عدم سازگاری دانش آموزان با معلمان می شود اتفاقاتی که ممکن است بین خیلی افراد جامعه رخ دهد. برای آن که بتوانید بین فرزند خود و معلم او رابطه ای مناسب را ایجاد کنید بهتر است مرتب با بیانی صمیمی از فرزند خود در خصوص رابطه اش با معلمها بپرسید. او را در جوی راحت قرار دهید تا بتواند با آزادی تمام اتفاقاتی که در مدرسه برایش رخ داده را برایتان شرح دهد تا در صورت وجود هر مشکلی در صورت امکان خود اقدام به حل آن کنید. از بچه ها بخواهید کمی صبور باشند ، چراکه اغلب در روزهای اول ایجاد رابطه ای نزدیک و صمیمی به آسانی اتفاق نمی افتد. از آنها بخواهید زود قضاوت نکنند و براساس گفته های دانش آموزان قدیمی تر در خصوص معلمان پیشداوری نکنند، گذشت زمان و شناخت بیشتر در سازگاری آنها با معلم تاثیر فراوانی خواهد داشت. بهترین زمان آموزش مهارت های روابط عمومی و برقراری رابطه با سایرین به بچه هاست ، پس از این فرصت طلایی به منظور آمادگی بچه ها برای زندگی آینده و مخصوصا روابط کاری واقعی استفاده کنید. اگر با انجام تمام تلاشهای شما و معلم فرزندتان ، کودک شما نتوانست با معلمش رابطه ای دوستانه برقرار کند از او بخواهید به عنوان یک دانش آموز مسوولیت هایی که به عهده دارد را انجام دهد. با کلاس همراه باشد و تلاش کند به هر آنچه پیرامون درس می گذرد گوش فرا دهد. تمامی وسایلی که برای کلاس مورد نظر نیاز است را با خود همراه ببرد مثل مداد رنگی ، نقشه و... تکالیف ، امتحانات و طرحهای کلاسی را به گونه ای شایسته انجام دهد.

تنفر از مدرسه

والدین گاهی از زبان بچه ها این جمله را می شنوند: «من از مدرسه متنفرم ، دیگه نمی خوام برم مدرسه» البته این گونه احساسات چندان به طول نمی انجامند. به هر صورت پدر و مادرها باید این مساله را برای بچه ها روشن کنند که مدرسه یکی از حقایق مهم زندگی آنان است که آینده شان را خواهند ساخت و آنها را به سوی درک بالاتر از خود، جهان هستی و پروردگار خواهد کشانید.
بی علاقگی بچه ها به مدرسه و در حالت جزئی یک مدرسه خاص با علائم مختلفی نمود پیدا می کند. بچه هایی که مدرسه را دوست ندارند مرتبا دچار اضطراب هستند. سردرد و دل درد جزو بیماری های شایعی است که آنها اغلب به آن دچارند. مشکلات خواب نیز یکی دیگر از علائم بی علاقگی به مدرسه است . بهترین کاری که درخصوص این بچه ها می توان انجام داد آن است که علت بیزاری آنان از مدرسه را پیدا کرد. در بیشتر موارد دلیل اصلی ناسازگاری با معلم است . گاه نیز روابط با همسالان سبب این بی علاقگی می شود مانند مورد آزار و اذیت واقع شدن از جانب همشاگردی ها ، نداشتن دوستان خوب و کافی و... در برخی موارد علاقه شدید به مدرسه پیشین و دلبستگی به آن نیز می تواند سبب این تنفر و بیزاری شود. بهتر است از میزان علاقه مندی فرزند خود به مدرسه آگاهی یابید و در صورت وجود مشکل با یافتن دلیل اقدام به حل آن نمایید. برای آن که بچه ها بتوانند احساس بهتری نسبت به مدرسه و بودن در آن داشته باشند ، از آنها بخواهید موارد زیر را انجام دهند.
فهرستی تهیه کنند از تمامی چیزهایی که در مدرسه وجود دارد و آنها را آزار می دهد (به آنها در تهیه آن کمک کنید.) فهرستی تهیه کنند از تمامی آنچه در مدرسه وجود دارد و از آن لذت می برند (حتی اگر تنها زنگ تفریح و خوردن خوراکی باشد.)
در آخر به آنها کمک کنید تا بتوانند تک تک مواردی که در فهرست اول وجود دارد را با تغییر در فهرست دوم بیاورند یا با آنها در خصوص این موارد صحبت کنید تا میزان بیزاری شان کمی کاهش یابد.

آیسا اسدی